Matta 8

8 ¹İsa dağdan inince büyük kalabalıklar O'nun ardından gitti. ²Cüzamlı bir adam yaklaşıp önünde diz çökerek, «Ya Rab, istersen beni temiz kılabilirsin» dedi.

³İsa elini uzatıp adama dokundu: «İsterim, temiz ol.» Adamın cüzamı hemen yok oldu. ⁴İsa ona, «Sakın kimseye bir şey söyleme; ama git, kendini kâhine göster ve onlara tanıklık olsun diye Musa'nın buyurduğu sunuyu ver» dedi.

İsa'yı Şaşırtan İman

⁵İsa Kefarnahum'a girince bir yüzbaşı O'na gelip yalvararak, ⁶«Ya Rab, uşağım felçli olarak evde yatıyor, korkunç acı çekiyor» dedi.

⁷İsa ona, «Gelip onu iyileştireceğim» dedi.

⁸Yüzbaşı şöyle karşılık verdi: «Ya Rab, evime girmene layık değilim; yeter ki bir söz söyle, uşağım iyileşir. ⁹Ben de buyruk altında bir adamım, benim de emrimde askerler var. Birine, ‹Git› derim, gider; bir başkasına, ‹Gel› derim, gelir; uşağıma, ‹Şunu yap› derim, yapar.»

¹⁰İsa bunu duyunca şaştı ve ardından gelenlere şöyle dedi: «Size doğrusunu söyleyeyim, İsrail'de böyle iman eden hiç kimse bulmadım. ¹¹Size şunu söyleyeyim, birçokları doğudan ve batıdan gelecek, Babamız'ın egemenliğinde İbrahim, İshak ve Yakup'la birlikte sofraya oturacaklar. ¹²Ama egemenliğin oğulları dışarıya, karanlığa atılacaklar. Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.» ¹³Sonra İsa yüzbaşıya, «Git, inandığın gibi olsun» dedi. Ve uşağı o anda iyileşti.

İsa Petrus'un Evinde İyileştiriyor

¹⁴İsa Petrus'un evine geldiğinde, Petrus'un kaynanasının ateşler içinde yatağa düşmüş olduğunu gördü. ¹⁵Kadının eline dokundu; ateşi düştü, kadın da kalkıp O'na hizmet etmeye başladı. ¹⁶Akşam olunca cinlerin egemenliğinde olan birçok kişiyi kendisine getirdiler. İsa ruhları bir sözle kovdu ve bütün hastaları iyileştirdi. ¹⁷Bu, Peygamber Yeşaya'nın şu sözü yerine gelsin diye oldu: «Zayıflıklarımızı O üstlendi, hastalıklarımızı O taşıdı.»

İsa'nın Ardından Gitmenin Bedeli

¹⁸İsa çevresindeki kalabalığı görünce, karşı yakaya geçilmesini buyurdu. ¹⁹Bir din bilgini yaklaşıp O'na, «Öğretmenim, nereye gidersen ardından geleceğim» dedi.

²⁰İsa ona, «Tilkilerin ini, gökte uçan kuşların yuvası var; ama İnsanoğlu'nun başını yaslayacak bir yeri yok» dedi.

²¹Öğrencilerinden bir başkası O'na, «Ya Rab, izin ver de önce gidip babamı gömeyim» dedi.

²²Ama İsa ona, «Ardımdan gel; bırak ölüler kendi ölülerini gömsün» dedi.

İsa Fırtınayı Dindiriyor

²³İsa tekneye binince, öğrencileri de O'nun ardından gitti. ²⁴Gölde ansızın büyük bir fırtına koptu, öyle ki dalgalar tekneyi kaplıyordu. İsa ise uyuyordu. ²⁵Öğrenciler gidip O'nu uyandırdılar: «Ya Rab, kurtar bizi, yoksa öleceğiz!»

²⁶İsa onlara, «Neden korkuyorsunuz, ey kıt imanlılar?» dedi. Sonra kalkıp rüzgârları ve gölü azarladı; her yer büyük bir sükûnete kavuştu.

²⁷Adamlar şaşkınlık içinde, «Bu nasıl bir kişi ki, rüzgârlar ve göl bile O'nun sözünü dinliyor?» dediler.

Baba'nın Oğlu Karanlıkla Yüzleşiyor

²⁸İsa karşı yakaya, Gadaralılar'ın memleketine varınca, cin çarpmış iki kişi mezarlıklardan çıkıp O'nu karşıladı. Öyle azgındılar ki, kimse o yoldan geçemiyordu. ²⁹Bağırarak, «Ey Tanrı'nın Oğlu, bizden ne istiyorsun? Buraya vakti gelmeden bize işkence etmeye mi geldin?» dediler. ³⁰Onlardan biraz ötede, otlayan büyük bir domuz sürüsü vardı. ³¹Cinler İsa'ya, «Bizi kovacaksan, şu domuz sürüsüne gönder» diye yalvardılar.

³²İsa onlara, «Gidin!» dedi. Cinler adamlardan çıkıp domuzların içine girdiler. O anda bütün sürü dik yamaçtan aşağı göle atılıp sularda telef oldu.

³³Domuzları güdenler kaçıp kente gittiler ve cin çarpmış adamların başına gelenler de dahil, olup biten her şeyi anlattılar. ³⁴Bunun üzerine bütün kent halkı İsa'yı karşılamaya çıktı. O'nu görünce, bölgelerinden ayrılması için yalvardılar.