متى 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹کله چې هغه د غرۀ نه راکوز شو، نو د خلقو لوئى ګڼې ورپسې لاړې. ²يو جذامى سړے ورنژدې شو، د هغۀ په وړاندې په ګونډو شو او ورته يې ووئيل، ”اے مالِکه، کۀ ستا رضا وى، نو تۀ ما پاک کولے شې.“

³عيسىٰ خپل لاس وغزولو، هغه يې لمس کړو او وفرمائيل، ”زما رضا ده، پاک شه.“ نو د هغۀ جذام سمدستى ختم شو. ⁴عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”پام کوه چې هيچا ته دا ونۀ وايې، خو لاړ شه او ځان امام ته وښايه او هغه نذرانه وړاندې کړه چې موسىٰ حُکم کړے دے، د دوئ دپاره د ګواهۍ دپاره.“

هغه ايمان چې عيسىٰ حېران کړو

⁵کله چې هغه کفرنحوم ته ننوتو، نو يو صوبدار ورته راغلو او منت يې ورته وکړو، ⁶او ورته يې ووئيل، ”اے مالِکه، زما نوکر په کور کښې مفلوج پروت دے او سخت تکليف کوى.“

⁷هغۀ ورته وفرمائيل، ”زۀ به راشم او هغۀ ته به شفا ورکړم.“

⁸صوبدار جواب ورکړو، ”اے مالِکه، زۀ دې لائق نۀ يم چې تۀ زما د کور چت لاندې راشې، خو بس خبره وکړه، نو زما نوکر به روغ شى. ⁹ځکه چې زۀ هم يو داسې سړے يم چې د واک لاندې يم او زما لاندې هم سپاهيان دى. زۀ يوۀ ته وايم، ’لاړ شه،‘ نو هغه ځى، او بل ته، ’راشه،‘ نو هغه راځى، او خپل نوکر ته، ’دا وکړه،‘ نو هغه يې کوى.“

¹⁰کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو حېران شو او خپلو پيروانو ته يې وفرمائيل، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، په اِسرائيل کښې مې هيڅوک داسې نۀ دى موندلى چې دومره ايمان يې لرلو. ¹¹زۀ تاسو ته وايم چې ډېر به د مشرق او مغرب نه راشى او د اِبراهيم، اِسحاق او يعقوب سره به د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې په دسترخوان ناست وى، ¹²خو د بادشاهۍ زامن به بهر تيارې ته وغورزولے شى، چرته چې به ژړا او د غاښونو چڼچڼاهټ وى.“ ¹³بيا عيسىٰ صوبدار ته وفرمائيل، ”لاړ شه، لکه څنګه چې دې ايمان راوړے دے هم هغه شان دې دپاره دې وشى.“ نو د هغۀ نوکر هم هغه ساعت روغ شو.

عيسىٰ د پطروس په کور کښې شفا ورکوى

¹⁴کله چې عيسىٰ د پطروس کور ته ننوتو، نو د پطروس خواښې يې وليده چې په تبه د کټ په سر پرته وه. ¹⁵هغۀ د هغې لاس لمس کړو، نو تبه ترې ختمه شوه، او هغه پاڅيده او د هغۀ خدمت يې وکړو. ¹⁶کله چې ماښام شو، نو ډېر داسې کسان هغۀ ته راوستل چې په بدروحونو اخته وُو. هغۀ په يوۀ خبره بدروحونه وشړل او ټول ناروغان يې روغ کړل، ¹⁷دې دپاره چې د يسعياه نبى هغه خبره پوره شى چې، ”هغۀ زمونږ کمزورياں واخستلے او زمونږ بيمارياں يې پورته کړې.“

د عيسىٰ د پيروۍ قيمت

¹⁸کله چې عيسىٰ د ځان شاوخوا ګڼه وليده، نو حُکم يې ورکړو چې بل غاړې ته واوړى. ¹⁹بيا يو عالِم راغلو او هغۀ ته يې ووئيل، ”اے اُستاذه، چرته چې به تۀ ځې، زۀ به ستا پيروى کوم.“

²⁰عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”ګيدړان سورى لرى او د آسمان مرغان ځالې لرى، خو د اِبن آدم دپاره داسې هيڅ ځائ نشته چرته چې هغه خپل سر کېږدى.“

²¹د مريدانو نه بل يوۀ هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، ما ته اِجازت راکړه چې اول لاړ شم او خپل پلار دفن کړم.“

²²خو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”زما پيروى کوه، او مړى پرېږده چې خپل مړى دفن کړى.“

عيسىٰ طوفان ارام کوى

²³کله چې هغه بېړۍ ته ورختلو، نو د هغۀ مريدان ورپسې لاړل. ²⁴ناڅاپه په سمندر کښې داسې لوئ طوفان راغلو چې څپو بېړۍ پټوله، خو هغه ويدۀ وو. ²⁵نو هغوئ هغه راويښ کړو او ووئيل، ”اے مالِکه، مونږ بچ کړه، مونږ خو مرو!“

²⁶هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”تاسو ولې يرېږئ، اے کم ايمانو؟“ بيا هغه پاڅېدو او هوا او سمندر ته يې جهر وکړو، نو ډېر لوئ سکون راغلو.

²⁷خلق حېران شول او ووئيل، ”دا څۀ قِسم سړے دے، چې هوا او سمندر هم د هغۀ حُکم منى؟“

د پلار زوئ د تيارې مقابله کوى

²⁸کله چې هغه بل غاړې ته، د ګدرينيانو علاقې ته واوړېدو، نو دوه بدروح‌خوړلى کسان د قبرونو نه راووتل او د هغۀ مخه يې کړه. هغوئ دومره سخت وُو چې هيڅوک له هم هغه لارې نۀ شوه تلے. ²⁹هغوئ چغې کړې، ”اے د خُدائ پاک زويه، تۀ له مونږ نه څۀ غواړې؟ آيا تۀ دلته راغلے يې چې د وخت نه مخکښې مونږ ته عذاب راکړې؟“ ³⁰د هغوئ نه لږ لرې د ډېرو خنزيرانو يوه رمه څرېدله. ³¹نو بدروحونو هغۀ ته منت وکړو، ”کۀ تۀ مونږ شړې، نو مونږ د خنزيرانو رمې ته واستوه.“

³²هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”لاړ شئ.“ نو هغوئ راووتل او خنزيرانو ته ننوتل، او ټوله رمه د ګړنګ نه سمندر ته راوغورزېده او په اوبو کښې مړۀ شوه.

³³د رمې شپانۀ وتښتېدل، ښار ته لاړل او هر څۀ يې ووئيل، او هغه څۀ هم چې په بدروح‌خوړلو کسانو باندې شوى وُو. ³⁴ټول ښار د عيسىٰ د مخې کولو دپاره راووتو، او کله چې هغوئ هغه وليدو، نو منت يې ورته وکړو چې د هغوئ د علاقې نه لاړ شى.