Mateus 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Gusti Yesus minggah ing prau, nyabrang, banjur rawuh ing kuthane dhewe.

²Ana wong-wong kang padha nggawa wong lumpuh marang ngarsane, gumlethak ing paturon. Bareng mirsa pangandele wong-wong mau, Gusti Yesus ngandika marang wong lumpuh mau: “He anakKu, diteteg atimu; dosa-dosamu wis diapura.”

³Nalika iku ana sawatara ahli Toret kang padha mbatin: “Wong iki nyenyamah Gusti Allah.”

⁴Gusti Yesus mirsa apa kang dadi pikirane wong-wong mau, banjur ngandika: “Yagene kowe padha nyimpen piala ing atimu? ⁵Endi kang luwih gampang, ngucap: ‘Dosa-dosamu wis diapura,’ apa ngucap: ‘Ngadega lan mlakua’? ⁶Nanging supaya kowe padha ngreti, yen Putraning Manungsa kagungan panguwasa ing bumi kanggo ngapura dosa”—banjur ngandika marang wong lumpuh mau: “Ngadega, jupuken paturonmu, lan muliha.”

⁷Wong mau banjur ngadeg lan mulih menyang omahe. ⁸Bareng ndeleng kang mangkono iku, wong akeh padha gumun lan ngluhurake Rama kita, kang wis paring panguwasa kang kaya mangkono marang manungsa.

Gusti Yesus Nimbali Matius

⁹Nalika tindak saka ing kono, Gusti Yesus mirsa ana wong kang jenenge Matius lungguh ing papan pabeyan. Gusti Yesus ngandika: “Melua Aku.” Matius banjur ngadeg lan ndherek Panjenengane.

¹⁰Nalika Gusti Yesus dhahar ing omahe Matius, akeh juru-mupu-beya lan wong dosa kang teka, padha tunggal meja karo Panjenengane lan para sakabate. ¹¹Bareng weruh kang mangkono iku, para wong Farisi padha takon marang para sakabate: “Yagene gurumu mangan bareng karo juru-mupu-beya lan wong dosa?”

¹²Bareng mireng kang mangkono iku, Gusti Yesus ngandika: “Dudu wong kang waras kang mbutuhake dhokter, nanging wong kang lara. ¹³Mula, lungaa lan sinaua apa tegese iki: ‘Aku ngarsakake welas asih, dudu kurban.’ Awit tekaKu iku ora kanggo nimbali wong kang bener, nanging wong dosa.”

Anggur Anyar Mbutuhake Impes Anyar

¹⁴Banjur para sakabate Yokanan padha sowan lan matur marang Panjenengane: “Kenging punapa kawula sadaya kaliyan tiyang Farisi asring siyam, nanging para sakabat Paduka boten siyam?”

¹⁵Gusti Yesus mangsuli: “Apa para kancane panganten lanang bisa padha susah sajrone panganten lanang mau isih bebarengan karo wong-wong iku? Nanging bakal tekan wektune panganten lanang iku kapethal saka ing antarane—ing wektu iku wong-wong mau bakal padha pasa. ¹⁶Ora ana wong kang nambal sandhangan lawas nganggo kain anyar kang durung tau susut; amarga tambalan mau bakal narik saka sandhangane, satemah suweke dadi saya gedhe. ¹⁷Wong uga ora ngesokake anggur anyar menyang impes lawas; awit yen mangkono, impese bakal bedhah, anggure wutah, lan impese rusak. Nanging anggur anyar kuwi diesokake menyang impes anyar, supaya loro-lorone bisa padha kaslametake.”

Panyuwune Sawijining Bapak lan Gepokane Wong Wadon

¹⁸Nalika Gusti Yesus ngandika mangkono, ana sawijining pangarsane papan pangibadah kang sowan, banjur sujud ing ngarsane Panjenengane, sarta matur: “Anak kawula estri nembe kemawon pejah. Nanging Paduka mugi karsaa rawuh numpangaken asta Paduka ing piyambakipun, temah badhe gesang malih.”

¹⁹Gusti Yesus banjur jumeneng lan tindak bebarengan karo wong mau, mangkono uga para sakabate. ²⁰Nalika semono ana wong wadon kang wis rolas taun lara ngetokake getih, nyedhaki saka ing mburi, banjur ndemek gombyoke jubahe. ²¹Awit wong wadon mau tansah mbatin: “Waton aku bisa ndemek jubahe bae, aku mesthi bakal waras.”

²²Gusti Yesus banjur noleh lan mirsa wong wadon mau, nuli ngandika: “He anakKu, diteteg atimu, pangandelmu kang wis marasake kowe.” Sanalika iku uga wong wadon mau waras.

²³Bareng Gusti Yesus rawuh ing omahe pangarsane papan pangibadah mau, lan mirsa para juru-suling sarta wong akeh kang padha rame,

²⁴banjur ngandika: “Padha sumingkira, awit bocahe ora mati, nanging mung turu.” Nanging wong-wong mau malah padha nggeguyu Panjenengane.

²⁵Bareng wong akeh mau wis padha didhawuhi metu, Gusti Yesus lumebet lan ngasta tangane bocah wadon mau, temah bocahe tangi ngadeg. ²⁶Kabar bab iki banjur sumebar ing satanah kono kabeh.

Wong Wuta Padha Ndeleng, Wong Bisu Padha Guneman

²⁷Nalika Gusti Yesus tindak saka ing kono, ana wong wuta loro kang ndherek Panjenengane karo mbengok-mbengok: “Dhuh Putrane Prabu Dawud, mugi melasi kawula sadaya!”

²⁸Bareng Gusti Yesus wis rawuh ing omah, wong wuta loro mau padha sowan ing ngarsane. Gusti Yesus ndangu: “Apa kowe padha pracaya yen Aku bisa nindakake prakara iki?” Ature wong-wong mau: “Inggih, Gusti.”

²⁹Panjenengane banjur ndemek mripate wong-wong mau, sarta ngandika: “Katindakna marang kowe laras karo pangandelmu.” ³⁰Mripate wong-wong mau banjur melek bisa ndeleng. Gusti Yesus banjur dhawuh kanthi tegas: “Dingati-ati, aja nganti ana wong siji-sijia kang ngerti bab iki.”

³¹Nanging bareng wis metu, wong-wong mau malah nyebarake pawarta bab Panjenengane menyang satanah kono kabeh.

³²Nalika wong loro mau padha metu, ana wong bisu kang kapanjingan dhemit digawa menyang ngarsane Gusti Yesus. ³³Sawuse dhemite ditundhung metu, wong bisu mau banjur bisa guneman. Wong akeh padha kaeraman lan ngucap: “Durung tau ana prastawa kaya mangkene ing tanah Israel.”

³⁴Nanging wong Farisi padha ngucap: “Anggone nundhung dhemit iku srana panguwasane ratuning dhemit.”

Sang Rama Nimbali Para Penggawe Panenan

³⁵Gusti Yesus ndlajahi sakabehing kutha lan desa, memulang ing papan-papan pangibadahe wong-wong mau, ngabarake kabar kabungahan bab Kratone Rama kita, sarta marasake sakabehing lelara lan memala. ³⁶Bareng mirsa wong akeh mau, Panjenengane trenyuh ing galih marga saka welas, amarga wong-wong mau padha nggroyok lan ora duwe pangayoman, kaya wedhus kang tanpa pangon.

³⁷Panjenengane banjur ngandika marang para sakabate: “Panenan iku akeh, nanging para penggaweyane mung sethithik. ³⁸Mula padha nyuwuna marang Sang Rama kang kagungan panenan, supaya karsa ngutus para penggawe menyang pategalan panenane.” ^a a v38 Gusti Yesus dhawuh marang para sakabate supaya padha nyuwun marang kang kagungan panenan—yaiku Rama kita—supaya ngutus para penggawe. Panenan arupa manungsa kang padha bali mulih iku kagungane Sang Rama, lan Panjenengane kang ngutus para buruh menyang pategalane.