मत्ती 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹येशू डुङ्गामा चढेर, पारि तरेर, आफ्नै सहरमा आउनुभयो।

²कसै-कसैले ओछ्यानमा सुतिरहेको एक पक्षाघाती मानिसलाई उहाँकहाँ ल्याए। तिनीहरूको विश्वास देखेर येशूले त्यस पक्षाघाती मानिसलाई भन्नुभयो, “छोरा, साहस गर; तिम्रा पापहरू क्षमा भए।”

³यो देखेर व्यवस्थाका केही शिक्षकहरूले आ-आफ्नो मनमा भने, “यो मानिसले त ईश्वरनिन्दा गर्दैछ।”

⁴तिनीहरूका विचार थाहा पाएर येशूले भन्नुभयो, “तिमीहरू किन आफ्ना मनमा दुष्ट कुरा राख्छौ? ⁵कुन सजिलो छ: ‘तिम्रा पापहरू क्षमा भए’ भन्नु, कि ‘उठ र हिँड्’ भन्नु? ⁶तर मानिसको पुत्रलाई पृथ्वीमा पाप क्षमा गर्ने अधिकार छ भन्ने कुरा तिमीहरूले जानून्”—त्यसपछि उहाँले त्यस पक्षाघाती मानिसलाई भन्नुभयो, “उठ, आफ्नो ओछ्यान उठाऊ र घर जाऊ।”

⁷अनि त्यो मानिस उठेर घर गयो। ⁸यो देखेर भीडहरू अचम्मित भए र मानिसहरूलाई यस्तो अधिकार दिनुहुने हाम्रा पिताको प्रशंसा गरे।

येशूले मत्तीलाई बोलाउनुहुन्छ

⁹त्यहाँबाट अगाडि बढ्दै जाँदा येशूले कर उठाउने ठाउँमा बसिरहेका मत्ती नाम गरेका एक मानिसलाई देख्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो, “मेरो पछि लाग।” मत्ती उठेर उहाँको पछि लागे।

¹⁰येशूले मत्तीको घरमा भोजन गरिरहनुहुँदा धेरै कर उठाउनेहरू र पापीहरू आएर उहाँ र उहाँका चेलाहरूसँग टेबुलमा सहभागी भए। ¹¹यो देखेर फरिसीहरूले उहाँका चेलाहरूलाई सोधे, “तिमीहरूका गुरु किन कर उठाउनेहरू र पापीहरूसँग खानुहुन्छ?”

¹²यो सुनेर येशूले भन्नुभयो, “निको भएकाहरूलाई होइन, तर बिरामीहरूलाई वैद्यको खाँचो पर्छ। ¹³तर जाओ र यसको अर्थ सिक: ‘म दया चाहन्छु, बलिदान होइन।’ किनकि म धर्मीहरूलाई होइन, तर पापीहरूलाई बोलाउन आएको हुँ।”

नयाँ दाखमद्यलाई नयाँ मशक चाहिन्छ

¹⁴तब यूहन्नाका चेलाहरू उहाँकहाँ आएर सोधे, “हामी र फरिसीहरूले त बारम्बार उपवास बस्छौँ, तर तपाईंका चेलाहरू किन बस्दैनन्?”

¹⁵येशूले जवाफ दिनुभयो, “दुलहा आफूसँग छँदा के तिनका साथीहरूले शोक गर्न सक्छन्? तर यस्ता दिन आउँदैछन् जब तिनीहरूबाट दुलहा लगिनेछ—तब तिनीहरूले उपवास बस्नेछन्। ¹⁶कसैले पुरानो लुगामा नखुम्चेको टालो सिउँदैन; त्यस्तो टालोले लुगालाई तानेर झन् ठूलो प्वाल पार्छ। ¹⁷मानिसहरूले नयाँ दाखमद्य पुराना मशकहरूमा हाल्दैनन्; नत्र मशकहरू फुट्छन्, दाखमद्य पोखिन्छ, र दुवै नष्ट हुन्छन्। बरु नयाँ दाखमद्य नयाँ मशकहरूमा हालिन्छ, जसले गर्दा दुवै जोगिन्छन्।”

एक पिताको बिन्ती र एक स्त्रीको स्पर्श

¹⁸उहाँले यी कुरा भन्दै गर्नुहुँदा एक सभाघरका अगुवा आएर उहाँको अगाडि घुँडा टेकेर भने, “मेरी छोरी भर्खरै मरिन्। तर आउनुहोस्, उनीमाथि आफ्नो हात राख्नुहोस्, र उनी जीवित हुनेछिन्।”

¹⁹येशू उठेर तिनीसँग जानुभयो, र उहाँका चेलाहरू पनि गए। ²⁰त्यति नै बेला बाह्र वर्षदेखि रक्तस्राव भएकी एक स्त्री पछाडिबाट आएर उहाँको वस्त्रको छेउ छोइन्। ²¹उनी आफ्नो मनमा भन्दै थिइन्, “उहाँको वस्त्र मात्र छोएँ भने म निको हुनेछु।”

²²येशू फर्केर उनलाई देख्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो, “छोरी, साहस गर; तिम्रो विश्वासले तिमीलाई निको पारेको छ।” त्यही क्षण ती स्त्री निको भइन्।

²³येशू ती सभाघरका अगुवाको घरमा प्रवेश गर्नुहुँदा बाँसुरी बजाउनेहरू र होहल्ला गरिरहेको भीड देख्नुभयो,

²⁴उहाँले भन्नुभयो, “पर जाओ। यी बालिका मरेकी होइनन्, तर सुतिरहेकी छिन्।” तर तिनीहरूले उहाँलाई गिल्ला गरे।

²⁵भीडलाई बाहिर पठाइएपछि उहाँ भित्र पस्नुभयो, उनको हात समात्नुभयो, र ती बालिका उठिन्। ²⁶यस कुराको हल्ला त्यस सारा क्षेत्रभरि फैलियो।

अन्धाले देख्छन्, गूँगाले बोल्छन्

²⁷येशू त्यहाँबाट जानुहुँदा दुई अन्धा मानिस उहाँको पछि लाग्दै कराए, “हे दाऊदका पुत्र, हामीमाथि दया गर्नुहोस्!”

²⁸उहाँ घरभित्र पस्नुहुँदा ती अन्धा मानिसहरू उहाँकहाँ आए। उहाँले सोध्नुभयो, “के मैले यो गर्न सक्छु भनी तिमीहरू विश्वास गर्छौ?” तिनीहरूले भने, “अँ, प्रभु।”

²⁹तब उहाँले तिनीहरूका आँखा छोएर भन्नुभयो, “तिमीहरूको विश्वासबमोजिम तिमीहरूलाई होस्।” ³⁰तिनीहरूका आँखा खुले। येशूले तिनीहरूलाई कडा चेतावनी दिनुभयो, “यस कुराको विषयमा कसैलाई थाहा नहोस्, होसियार होओ।”

³¹तर तिनीहरू बाहिर गएर उहाँको विषयमा त्यस सारा क्षेत्रभरि हल्ला फैलाए।

³²तिनीहरू बाहिर जाँदै गर्दा भूतात्मा लागेको एक गूँगो मानिसलाई येशूकहाँ ल्याइयो। ³³भूत निकालिएपछि त्यो गूँगो मानिस बोल्यो। भीडहरू छक्क परेर भने, “इस्राएलमा यस्तो कुरा कहिल्यै देखिएको थिएन।”

³⁴तर फरिसीहरूले भने, “उहाँले त भूतहरूका राजकुमारद्वारा भूतहरू निकाल्नुहुन्छ।”

पिताले कटनीका खेताला खोज्नुहुन्छ

³⁵येशूले हरेक सहर र गाउँमा घुम्दै तिनीहरूका सभाघरहरूमा सिकाउँदै, हाम्रा पिताको राज्यको सुसमाचार घोषणा गर्दै, र हरेक रोग र बिमारी निको पार्दै जानुभयो। ³⁶भीडहरूलाई देखेर उहाँ तिनीहरूप्रति दयाले भरिनुभयो, किनकि तिनीहरू गोठालाविनाका भेडाझैँ व्याकुल र निराश्रित थिए।

³⁷तब उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “कटनी त प्रशस्त छ, तर खेताला थोरै छन्। ³⁸यसकारण कटनीका पितालाई उहाँको कटनीको खेतमा खेतालाहरू पठाइदिन बिन्ती गर।” ^a a v38 येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई कटनीका मालिक—हाम्रा पिता—लाई खेतालाहरू पठाइदिन बिन्ती गर्न भन्नुहुन्छ। घर फर्कंदै गरेका मानिसहरूको कटनी पिताको हो, र उहाँ नै आफ्नो खेतमा खेतालाहरू पठाउनुहुने हुनुहुन्छ।