Matto 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Iso qayiqqa chiqib, koʻldan oʻtib, oʻz shahriga keldi.

²Baʼzilar Unga toʻshakda yotgan bir falaj odamni olib kelishdi. Iso ularning imonini koʻrib, falaj odamga: “Dadil boʻl, oʻgʻlim, gunohlaring kechirildi,” dedi.

³Shunda Tavrot ustozlaridan baʼzilari oʻz ichida: “Bu odam kufr qilyapti,” deyishdi.

⁴Iso ularning oʻylarini bilib, dedi: “Nega yuraklaringizda yomonlik saqlaysizlar? ⁵Qaysi biri osonroq: «Gunohlaring kechirildi», deyishmi yoki «Oʻrningdan tur-da, yur», deyishmi? ⁶Lekin Inson Oʻgʻlining yer yuzida gunohlarni kechirishga hokimligi borligini bilib olishingiz uchun...” — soʻng U falaj odamga: “Oʻrningdan tur, toʻshagingni olib, uyingga bor,” dedi.

⁷Falaj odam oʻrnidan turib, uyiga ketdi. ⁸Buni koʻrgan olomon qoʻrquvga tushib, odamlarga bunday hokimlikni bergan Otamizni ulugʻlashdi.

Iso Mattoni chaqiradi

⁹Iso u yerdan oʻtib ketayotib, soliq yigʻiladigan joyda oʻtirgan Matto ismli bir odamni koʻrdi. “Menga ergash,” dedi U. Matto oʻrnidan turib, Unga ergashdi.

¹⁰Iso Mattoning uyida ovqatlanayotganda, koʻplab soliqchilar va gunohkorlar kelib, U va Uning shogirdlari bilan dasturxonga oʻtirishdi. ¹¹Buni koʻrgan farziylar Uning shogirdlaridan: “Nega ustozingiz soliqchilar va gunohkorlar bilan ovqatlanadi?” deb soʻrashdi.

¹²Iso buni eshitib, dedi: “Shifokor sogʻlarga emas, kasallarga kerak. ¹³Boringlar-da, «Men qurbonlik emas, rahm-shafqat istayman» degan soʻzning maʼnosini oʻrganinglar. Chunki Men solihlarni emas, gunohkorlarni chaqirishga keldim.”

Yangi sharobga yangi meshlar kerak

¹⁴Shunda Yahyoning shogirdlari kelib, Undan: “Nega biz va farziylar koʻp roʻza tutamiz-u, shogirdlaringiz tutmaydi?” deb soʻrashdi.

¹⁵Iso javob berdi: “Kuyov oʻz doʻstlari bilan birga ekan, ular motam tuta oladimi? Lekin shunday kunlar keladiki, kuyov ulardan olib ketiladi — oʻshanda ular roʻza tutadi. ¹⁶Hech kim eski kiyimga yigʻilmagan matodan yamoq solmaydi; aks holda yamoq kiyimdan tortib ketib, yirtiqni yanada battar qiladi. ¹⁷Odamlar yangi sharobni eski meshlarga quymaydi; aks holda meshlar yorilib, sharob toʻkilib, ikkisi ham nobud boʻladi. Aksincha, yangi sharob yangi meshlarga quyiladi, shunda ikkisi ham saqlanadi.”

Bir otaning iltijosi va bir ayolning qoʻl tegizishi

¹⁸U shunday deyayotganda, bir sinagoga boshligʻi kelib, Uning oldida tiz choʻkdi-da: “Qizim hozirgina oʻldi. Lekin kelib, qoʻlingizni uning ustiga qoʻysangiz, u tiriladi,” dedi.

¹⁹Iso oʻrnidan turib, u bilan birga yoʻlga tushdi, shogirdlari ham ergashdi. ²⁰Shu payt oʻn ikki yildan beri qon ketayotgan bir ayol orqadan kelib, Uning ridosi etagiga qoʻl tegizdi. ²¹U oʻz ichida: “Faqat Uning ridosiga qoʻl tegizsam, shifo topaman,” deb aytaverardi.

²²Iso oʻgirilib, uni koʻrdi. “Dadil boʻl, qizim,” dedi U, “imoning seni sogʻaytirdi.” Oʻsha lahzada ayol shifo topdi.

²³Iso sinagoga boshligʻining uyiga kirib, nay chaluvchilar va shovqin solayotgan olomonni koʻrgach,

²⁴dedi: “Chiqinglar. Qiz oʻlgani yoʻq, u uxlayapti.” Lekin ular Uning ustidan kulishdi.

²⁵Olomon tashqariga chiqarilgandan keyin, U ichkariga kirib, qizning qoʻlidan ushladi; shunda qiz oʻrnidan turdi. ²⁶Bu haqdagi xabar butun oʻsha oʻlkaga tarqaldi.

Koʻrlar koʻradi, soqovlar gapiradi

²⁷Iso u yerdan ketayotganda, ikki koʻr Unga ergashib: “Ey Dovud Oʻgʻli, bizga rahm qil!” deb baqirishdi.

²⁸Uyga kirgach, koʻrlar Uning oldiga kelishdi. U soʻradi: “Men buni qila olishimga ishonasizmi?” “Ha, Hazratim,” deyishdi ular.

²⁹Shunda U ularning koʻzlariga qoʻl tegizib: “Imoningizga koʻra boʻlsin,” dedi. ³⁰Ularning koʻzlari ochildi. Iso ularni qattiq ogohlantirib: “Buni hech kim bilmasin, ehtiyot boʻlinglar,” dedi.

³¹Lekin ular chiqib, U haqidagi xabarni butun oʻsha oʻlkaga tarqatishdi.

³²Ular chiqib ketayotganda, Isoning oldiga jin chalingan bir soqov odamni olib kelishdi. ³³Jin quvib chiqarilgach, soqov odam gapira boshladi. Olomon hayratga tushib: “Isroilda hech qachon bunday narsa koʻrilmagan edi,” deyishdi.

³⁴Lekin farziylar: “U jinlarni jinlar hukmdori orqali quvib chiqaradi,” deyishdi.

Ota hosil ishchilarini chaqiradi

³⁵Iso barcha shaharlar va qishloqlarni kezib, ularning sinagogalarida taʼlim berdi, Otamizning Shohligi haqidagi Xushxabarni eʼlon qildi va har xil dardu kasallikni shifolab yurdi. ³⁶Olomonni koʻrib, Uning ularga rahmi keldi, chunki ular choʻponsiz qoʻylar kabi ezilgan va holdan toygan edilar.

³⁷Shunda U shogirdlariga dedi: “Hosil moʻl, ammo ishchilar oz. ³⁸Shuning uchun hosil Egasi boʻlmish Otadan, Oʻz dalasiga ishchilar yuborishini soʻranglar.” ^a a v38 Iso shogirdlariga hosil egasidan — Otamizdan — ishchilar yuborishni soʻrashni aytadi. Uyiga qaytayotgan odamlarning hosili Otaga tegishli boʻlib, Oʻz dalasiga ishchilarni yuboradigan ham Udir.