Κατά Ματθαίον 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Ο Ιησούς μπήκε σε ένα πλοιάριο, πέρασε απέναντι και ήρθε στη δική του πόλη.

²Του έφεραν μερικοί έναν παράλυτο, ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι. Βλέποντας την πίστη τους, ο Ιησούς είπε στον παράλυτο: «Έχε θάρρος, παιδί μου· οι αμαρτίες σου συγχωρούνται».

³Τότε μερικοί από τους δασκάλους του νόμου είπαν μέσα τους: «Αυτός βλασφημεί».

⁴Γνωρίζοντας τις σκέψεις τους, ο Ιησούς είπε: «Γιατί τρέφετε κακία μέσα στις καρδιές σας; ⁵Τι είναι ευκολότερο: να πω, “Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται”, ή να πω, “Σήκω και περπάτα”; ⁶Για να ξέρετε όμως ότι ο Υιός του Ανθρώπου έχει εξουσία πάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες» — τότε είπε στον παράλυτο: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου».

⁷Κι εκείνος σηκώθηκε και πήγε στο σπίτι του. ⁸Βλέποντας αυτό, τα πλήθη ένιωσαν δέος και δόξασαν τον Πατέρα μας, που έδωσε στους ανθρώπους τέτοια εξουσία.

Ο Ιησούς καλεί τον Ματθαίο

⁹Φεύγοντας από εκεί, ο Ιησούς είδε έναν άνθρωπο που τον έλεγαν Ματθαίο, να κάθεται στο τελωνείο. «Ακολούθησέ με», του είπε. Ο Ματθαίος σηκώθηκε και τον ακολούθησε.

¹⁰Καθώς ο Ιησούς έτρωγε στο σπίτι του Ματθαίου, πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί κάθισαν στο τραπέζι μαζί μ’ αυτόν και τους μαθητές του. ¹¹Βλέποντας αυτό, οι Φαρισαίοι ρώτησαν τους μαθητές του: «Γιατί ο δάσκαλός σας τρώει μαζί με τελώνες και αμαρτωλούς;»

¹²Όταν το άκουσε αυτό, ο Ιησούς είπε: «Δεν έχουν ανάγκη από γιατρό οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι. ¹³Πηγαίνετε όμως να μάθετε τι σημαίνει: “Θέλω έλεος, όχι θυσία”. Γιατί δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς».

Το νέο κρασί θέλει καινούρια ασκιά

¹⁴Τότε ήρθαν οι μαθητές του Ιωάννη και τον ρώτησαν: «Γιατί εμείς και οι Φαρισαίοι νηστεύουμε συχνά, ενώ οι μαθητές σου δεν νηστεύουν;»

¹⁵Ο Ιησούς απάντησε: «Μπορούν οι φίλοι του γαμπρού να πενθούν όσο εκείνος είναι μαζί τους; Έρχονται όμως μέρες που θα τους πάρουν τον γαμπρό· τότε θα νηστέψουν. ¹⁶Κανείς δεν ράβει καινούριο μπάλωμα σε παλιό ρούχο· γιατί το μπάλωμα τραβάει το ρούχο και το σκίσιμο γίνεται χειρότερο. ¹⁷Ούτε βάζουν νέο κρασί σε παλιά ασκιά· αλλιώς τα ασκιά σκάνε, το κρασί χύνεται και καταστρέφονται. Αντίθετα, το νέο κρασί το βάζουν σε καινούρια ασκιά, κι έτσι διατηρούνται και τα δύο».

Η παράκληση ενός πατέρα και το άγγιγμα μιας γυναίκας

¹⁸Ενώ τους τα έλεγε αυτά, ήρθε ένας άρχοντας της συναγωγής, γονάτισε μπροστά του και είπε: «Η κόρη μου μόλις πέθανε. Έλα όμως, βάλε το χέρι σου πάνω της, και θα ζήσει».

¹⁹Ο Ιησούς σηκώθηκε και τον ακολούθησε, μαζί και οι μαθητές του. ²⁰Εκείνη τη στιγμή μια γυναίκα, που υπέφερε από αιμορραγία δώδεκα χρόνια, πλησίασε από πίσω και άγγιξε την άκρη του μανδύα του. ²¹Έλεγε μέσα της: «Αν μόνο αγγίξω τον μανδύα του, θα γιατρευτώ».

²²Ο Ιησούς γύρισε και την είδε. «Θάρρος, κόρη μου», της είπε, «η πίστη σου σε γιάτρεψε». Και η γυναίκα γιατρεύτηκε εκείνη τη στιγμή.

²³Όταν ο Ιησούς μπήκε στο σπίτι του άρχοντα και είδε τους αυλητές και τον κόσμο που θορυβούσε,

²⁴είπε: «Φύγετε από δω. Το κορίτσι δεν πέθανε, αλλά κοιμάται». Εκείνοι όμως τον περιγελούσαν.

²⁵Όταν έδιωξαν τον κόσμο, μπήκε μέσα, έπιασε το χέρι της, και το κορίτσι σηκώθηκε. ²⁶Η είδηση γι’ αυτό διαδόθηκε σε όλη εκείνη την περιοχή.

Οι τυφλοί βλέπουν, οι άλαλοι μιλούν

²⁷Καθώς ο Ιησούς έφευγε από εκεί, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, φωνάζοντας: «Ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ!»

²⁸Όταν μπήκε στο σπίτι, οι τυφλοί ήρθαν κοντά του. Τους ρώτησε: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;» «Ναι, Κύριε», του απάντησαν.

²⁹Τότε άγγιξε τα μάτια τους και είπε: «Ας γίνει σ’ εσάς σύμφωνα με την πίστη σας». ³⁰Και άνοιξαν τα μάτια τους. Ο Ιησούς τους προειδοποίησε αυστηρά: «Προσέξτε να μην το μάθει κανείς αυτό».

³¹Εκείνοι όμως βγήκαν και διέδωσαν τη φήμη του σε όλη εκείνη την περιοχή.

³²Καθώς έβγαιναν, έφεραν στον Ιησού έναν άνθρωπο άλαλο και δαιμονισμένο. ³³Μόλις διώχτηκε το δαιμόνιο, ο άλαλος μίλησε. Τα πλήθη θαύμασαν και είπαν: «Ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ».

³⁴Οι Φαρισαίοι όμως είπαν: «Με τον άρχοντα των δαιμονίων διώχνει τα δαιμόνια».

Ο Πατέρας ζητάει εργάτες για τον θερισμό

³⁵Ο Ιησούς περιόδευε σε όλες τις πόλεις και τα χωριά, δίδασκε στις συναγωγές τους, κήρυττε το χαρμόσυνο μήνυμα της βασιλείας του Πατέρα μας και θεράπευε κάθε αρρώστια και κάθε αδυναμία. ³⁶Βλέποντας τα πλήθη, τα σπλαχνίστηκε, γιατί ήταν ταλαιπωρημένα και αβοήθητα, σαν πρόβατα χωρίς ποιμένα.

³⁷Τότε είπε στους μαθητές του: «Ο θερισμός είναι πολύς, αλλά οι εργάτες λίγοι. ³⁸Παρακαλέστε, λοιπόν, τον Πατέρα του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του». ^a a v38 Ο Ιησούς λέει στους μαθητές του να παρακαλέσουν τον κύριο του θερισμού — τον Πατέρα μας — να στείλει εργάτες. Ο θερισμός των ανθρώπων που επιστρέφουν στο σπίτι ανήκει στον Πατέρα, και αυτός είναι που στέλνει εργάτες στο χωράφι του.