Maxxanfameera
Kitaaba

Ilmi Namaa cubbuu in dhiisa, in fayyisas

Cubbuu nama dhablee dhiifama gochuun barreessitoota ni dhiba; maaddii Maatewos irratti nyaachuun Faarisawwan ni dhiba. Intalli du'aa jirtu fi dubartiin dhiigni ishee dhangala'u lamaanuu karaa tokko irratti deebi'u. Namoonni hedduun tiksaa dhabuu arganii, barattoota isaatiin Abbaa hojjettoota midhaan walitti qabuu akka kadhatan itti hima.

Boqonnaa 9.

Yesus doonii seenee, gama biraatti ceetee, gara magaalaa ofii isaatti dhufe.

Namoonni tokko tokko namicha naafaa, siree irra ciisu, gara isaatti fidan. Yesus amantii isaanii arge, namicha naafaa sanaan, «Yaa ilma, jabaadhu; cubbuun kee siif dhiifameera» jedhe.

Yeroo kanatti barsiisonni seeraa tokko tokko of keessatti, «Namichi kun in arrabsa» jedhan.

Yesus yaada isaanii beekee akkana jedhe, «Maaliif onnee keessan keessatti hamaa yaaddu? Isa kamtu salphaa dha: ‹Cubbuun kee siif dhiifameera› jechuu moo ‹Ka'iitii deemi› jechuu? Garuu Ilmi Namaa lafa irratti cubbuu dhiisuuf aangoo akka qabu akka beektaniif—» yommus namicha naafaa sanaan, «Ka'i, siree kee fudhadhuu mana kee deemi» jedhe.

Namichis ka'ee gara mana isaatti deeme. Uummattoonni kana arganii in dinqisiifatan; Abbaa namootaaf aangoo akkasii kenneef in galateeffatan.

Yesus Maatewosin in waama

Yesus achii ka'ee yommuu deemu, namicha Maatewos jedhamu mana gibiraa irra taa'ee arge. «Na duukaa bu'i» jedhe. Maatewos ka'ee isa duukaa bu'e.

Yeroo Yesus mana Maatewos keessatti nyaatu, gibira sassaboonni fi cubbamoonni baay'een dhufanii isa fi barattoota isaa wajjin minjaala irra taa'an. Faarisoonni kana arganii barattoota isaa, «Maaliif barsiisaan keessan gibira sassaboota fi cubbamoota wajjin nyaata?» jedhanii gaafatan.

Yesus kana dhaga'ee akkana jedhe, «Warri fayyaa qaban ogeessa fayyaa hin barbaadan, dhukkubsattoonuu isa barbaadu. Garuu deemaatii kun maal jechuu akka ta'e baradhaa: ‹Ani aarsaa osoo hin ta'in araara in barbaada.› Ani qajeeltota waamuuf utuu hin ta'in, cubbamoota waamuufan dhufe.»

Wayiniin haaraan gogaa haaraa in barbaada

Yommus barattoonni Yohannis isatti dhufanii, «Maaliif nuti fi Faarisoonni yeroo baay'ee in soomna, barattoonni kee garuu hin soomani?» jedhanii gaafatan.

Yesus deebisee, «Michoonni misirrichaa yeroo isaan wajjin jiru booyuu in danda'u moo? Garuu guyyoonni misirrichi isaan irraa fudhatamu in dhufu—yommus in soomu. Namni tokko iyyuu wayyaa moofaa irratti maramaa hin gogsine hin hidhu; maramaan sun wayyaa sana irraa harca'ee, citaa hamaa in godha. Namoonni wayinii haaraa gogaa moofaa keessa hin naqan; yoo kanaa hin ta'ee gogaan sun in dhiita, wayiniin in dhangala'a, gogaanis in badu. Wayiniin haaraan garuu gogaa haaraa keessa in naqama; kanaaf lamaanuu in eegamu.»

Kadhannaa abbaa tokkoo fi tuqaa dubartii tokkoo

Yeroo inni dubbatu, hoggantuun mana sagadaa tokko dhufee, isa duratti jilbeenfatee, «Intalli koo ammuma du'e. Garuu kottu, harka kee ishee irra kaa'i, isheen in jiraata» jedhe.

Yesus ka'ee isa wajjin deeme; barattoonni isaas akkasuma deeman. Yeroo sanatti dubartiin waggaa kudha lamaaf dhiiga dhangalaasu tokko duuba isaa dhufte, qarqara huccuu isaa tuqte. Isheen of keessatti, «Huccuu isaa qofa yoon tuqe, in fayyaa» jettee turte.

Yesus gara duubaatti garagalee ishee arge. «Yaa intala, jabaadhu,» jedhe, «amantiin kee si fayyiseera.» Dubartiin sunis yeroo sanatti fayyite.

Yommuu Yesus mana hoggantuu sagadaa seenee, warra fiixee afuufan fi uummata sagalee guddaa baasu arge,

«Ba'aa; intalli kun hin du'ne, rafteetti» jedhe. Isaan garuu isa kolfan.

Yommuu uummanni ari'amee ba'e, inni seenee harka ishee qabe, intalli sunis ka'te. Oduun kun naannoo sana hundumaa keessa babal'ate.

Jaamonni in argu, namni dubbachuu hin dandeenye in dubbata

Yesus achii yommuu ba'u, jaamonni lama, «Yaa Ilma Daawit, nuuf araarami!» jedhanii iyyaa isa duukaa bu'an.

Yommuu mana seene, jaamonni gara isaatti dhufan. Inni, «Kana gochuu akka danda'u in amantuu?» jedhee isaan gaafate. Isaanis, «Eeyyee, Gooftaa» jedhan.

Yommus ija isaanii tuqee, «Akka amantii keessaniitti isiniif ta'u» jedhe. Ijji isaanii banaame. Yesus cimsee isaan akeekkachiisee, «Namni tokko iyyuu waan kana akka hin beekne of eegaa» jedhe.

Isaan garuu ba'anii oduu isaa naannoo sana guutuu keessatti odeessan.

Isaan yeroo ba'an, namni dubbachuu hin dandeenye, jinni isa qabe tokko Yesus bira fidame. Erga jinni ari'amee, namichi dubbachuu hin dandeenyee sun dubbate. Uummattoonni in dinqisiifatanii, «Waan akkanaa Israa'el keessatti hin mul'anne» jedhan.

Faarisoonni garuu, «Inni angafa jinnootaan jinnoota in ari'a» jedhan.

Abbaan hojjettoota midhaan haamuu in waama

Yesus magaalaa fi gandoota hundumaa keessa deemee, mana sagadaa isaanii keessatti barsiisee, oduu gaarii mootummaa Abbaa keenyaa labsee, dhukkuba fi dhukkubsannaa hundumaa fayyise. Uummattoota yommuu arge, sababii isaan akka hoolaa tiksee hin qabnee rakkatanii fi gargaarsa dhabanii turaniif, isaaniif garaa isaa laafe.

Ergasii barattoota isaatiin akkana jedhe, «Midhaan baay'ee dha, hojjettoonni garuu muraasa. Kanaaf Abbaa midhaanii hojjettoota gara lafa midhaan isaa akka ergu kadhadhaa.» a a v38 Yesus barattoota isaatiin abbaa midhaanii—Abbaa keenya—hojjettoota akka ergu akka kadhatan itti hima. Midhaan namoota gara mana deebi'anii Abbaatii ti; inni isa hojjettoota gara lafa isaatti erguu dha.