Bi Destlêdana Xwe Qenc Kirin

Îsa dest li kotîbûnê dide, di sedekarekî Romî de ji Îsraêlê baweriyeke mezintir dibîne, hişyar dike yekî ku dixwaze bi wî re bê ku cihê razanê tuneye, bagerekê bêdeng dike ku şagirtên wî piştrast bûn wê wan bifetisîne, û du mêrên tund azad dike. Paşê tevahiya bajêr lava dike ku ew biçe.

Beş 8.

Gava ew ji çiyê daket, elaleteke mezin li pey wî ket. Mirovekî kotî nêzîk bû, li ber wî çû ser çokan û got: “Ya Xudan, heke tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî.”

Îsa destê xwe dirêj kir û destê xwe lê da: “Ez dixwazim; paqij bibe.” Di cih de kotîbûna wî winda bû. Îsa jê re got: “Ji tu kesî re nebêje, lê here xwe nîşanî kahîn bide û diyariya ku Mûsa emir kiriye pêşkêş bike, wek şahidiyek ji wan re.”

Baweriya ku Îsa Ecêbmayî Hişt

Gava ew kete Kefernahûmê, sedekarekî hat ba wî, ji wî lava kir û got: “Ya Xudan, xizmetkarê min felcbûyî li malê razayî ye û pir tê êşandin.”

Wî jê re got: “Ezê bêm û wî qenc bikim.”

Sedekar bersiv da: “Ya Xudan, ez ne hêja me ku tu bêyî bin banê min; tenê peyvekê bibêje, wê xizmetkarê min qenc bibe. Çimkî ez jî mirovekî bin destê serweriyê me, leşker jî di bin destê min de ne. Ez ji yekî re dibêjim, ‘Here,’ û ew diçe; ji yekî din re, ‘Were,’ û ew tê; ji xizmetkarê xwe re, ‘Vî tiştî bike,’ û ew dike.”

Gava Îsa ev bihîst, ecêbmayî ma û ji peyrewên xwe re got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim, min di Îsraêlê de tu kes bi vî rengî baweriyê nedît. Ez ji we re dibêjim, pir kes wê ji rojhilat û rojava bên û di Padîşahiya Bavê me de bi Îbrahîm, Îshaq û Aqûb re li ser sifrê rûnin, lê kurên padîşahiyê wê bên avêtin tariya derve, cihê ku lê giriyan û diranqirçandin wê hebe.” Îsa ji sedekar re got: “Here, çawa ku te bawer kir, bila ji te re wisa bibe.” Di wê saetê de xizmetkarê wî qenc bû.

Îsa li Mala Petrûs Qenc Dike

Gava Îsa kete mala Petrûs, dît ku xwesiya Petrûs bi taya razayî ye. Wî destê wê girt; ta ji wê çû û ew rabû û jê re xizmet kir. Wê êvarê gelek kesên ku ji aliyê cinan ve dihatin ezandin anîn ba wî; wî bi peyvekê ruh derxistin û hemû nexweş qenc kirin. Ev ji bo ku peyvên pêxember Îşaya bên cih: “Wî qelsiyên me hilgirtin û nexweşiyên me kişandin.”

Bihayê Peyketina li pey Îsa

Gava Îsa elaletek li dora xwe dît, emir da wan ku derbasî aliyê din bibin. Û mîrzayek hat û jê re got: “Mamoste, ez wê li pey te bikevim, kudernê ku tu herî.”

Îsa jê re got: “Rovî xwedî kortik in û çûkên ezmanan xwedî hêlîn in, lê Kurê Mirov tu cihê ku serê xwe deyne tuneye.”

Yekî din ji şagirtan jê re got: “Ya Xudan, destûrê bide min ku ez pêşî herim û bavê xwe veşêrim.”

Lê Îsa jê re got: “Li pey min were û bihêle ku miriyan miriyên xwe veşêrin.”

Îsa Bahozê Hêdî Dike

Gava ew li qeyikê siwar bû, şagirtên wî li pey wî ketin. Ji nişkê ve bahozeke mezin li ser deryayê rabû, wisa ku pêl qeyikê dadigirtin—lê ew razayî bû. Loma wî hişyar kirin: “Ya Xudan, me rizgar bike! Em dimirin!”

Wî ji wan re got: “Çima hûn ditirsin, hûn ên kêmbawer?” Paşê rabû û bayan û deryayê serzeniş kir, û aramiyeke mezin pey ket.

Mêr ecêbmayî man: “Ev çi celeb mirov e—ku ba û derya jî guhdariya wî dikin?”

Kurê Bav Li Hemberî Tariyê Radiweste

Gava ew derbasî aliyê din bû, herêma Gadariyan, du mirovên cinênî ji goran derketin da ku rastî wî bên, ewqas dirinde bûn ku tu kes nikaribû ji wê rê derbas bibe. Wan qîriya: “Çi ji me dixwazî, Kurê Xwedê? Ma tu hatiyî vir ku beriya wextê me biêşînî?” Niha keriyek ji gelek berazan hinek dûrî wan diçêriya. Û cinan lava jê kir: “Heke tu me derxî, me bişîne nav keriyê berazan.”

Wî ji wan re got: “Herin.” Ew derketin û ketin nav berazan, û hemû kerî ji ser zinarî bazda nav deryayê û di avê de mirin.

Şivanan ber bi bajêr ve reviyan û her tişt ragihandin, tevî ya ku bi mirovên cinênî re qewimî bû. Hemû bajar derket da ku rastî Îsa bê; gava wî dîtin, lava jê kirin ku ji herêma wan derkeve.