ብምትንኻፉ ዝሓወዩ

ኢየሱስ ንለምፂ ይትንክፍ፥ ካብ እስራኤል ንላዕሊ ዝዓቢ እምነት ኣብ ሓደ ሮማዊ ሓለቓ ሚእቲ ይረክብ፥ ንሓደ ወለንተኛ ዝድቅሰሉ ቦታ ኸም ዘይብሉ የጠንቅቖ፥ ነቲ ደቀ መዛሙርቱ ከጥሕሎም ዘረጋገፁ ህቦብላ የህድኦ፥ ንኽልተ ገፋዕቲ ሰባት ድማ የናግፎም። ሽዑ ብምሉኣ እታ ኸተማ ክኸይድ ለመነቶ።

ምዕራፍ 8።

ካብቲ እምባ ምስ ወረደ፥ ብዙሓት ሰባት ተኸተልዎ። ሓደ ለምፃም ቐሪቡ ኣብ ቅድሚኡ ተንበርኪኹ፥ “ጐይታ፥ እንተ ደሊኻ፥ ከተንፅሀኒ ትኽእል ኢኻ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ ኢዱ ዘርጊሑ ነኽኦ፥ “ፍቓደይ እዩ፤ ንፃህ” በሎ። ለምፁ ኸዓ ሽዑ ንሽዑ ተሰወረ። ኢየሱስ ድማ “ንሓደ እኳ ኣይትንገር፤ ኺድ ደኣ ንርእስኻ ንኻህን ኣርኢ፤ ነቲ ሙሴ ዝኣዘዞ ህያብ ድማ ንምስክሮም ኣቕርብ” በሎ።

ንኢየሱስ ዘገረመ እምነት

ናብ ቅፍርናሆም ምስ ኣተወ፥ ሓደ ሓለቓ ሚእቲ ናብኡ መፂኡ ለመኖ፥ “ጐይታ፥ ጊላይ ኣብ ቤት መፃጒዕ ኮይኑ ደቂሱ ኣሎ፤ ብርቱዕ ስቓይ ድማ ይሳቐ ኣሎ” ኢሉ በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ኣነ መፂአ ከሕውዮ እየ” በሎ።

እቲ ሓለቓ ሚእቲ ድማ “ጐይታ፥ ኣብ ትሕቲ ናሕሰይ ክትኣቱ ኣይበቅዕን እየ፤ ቃል ጥራሕ በል፥ ጊላይ ድማ ክሓዊ እዩ። ኣነውን ኣብ ትሕቲ ስልጣን ዘለኹ ሰብ እየሞ፥ ኣብ ትሕተይ ወታደራት ኣለዉኒ። ንሓደ ‘ኺድ’ እብሎ፥ ንሱ ኸዓ ይኸይድ፤ ንኻልእ ‘ናዓ’ እብሎ፥ ንሱ ድማ ይመፅእ፤ ንጊላይ ‘እዙይ ግበር’ እብሎ፥ ንሱ ኸዓ ይገብሮ” በሎ።

ኢየሱስ እዙይ ምስ ሰምዐ ተገረመ፤ ነቶም ዝሰዓብዎ ድማ “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፥ ኣብ እስራኤል ከምዝ ዝበለ እምነት ዘለዎ ሓደ እኳ ኣይረኸብኩን። እብለኩም ኣለኹ፥ ብዙሓት ካብ ምብራቕን ምዕራብ መፂኦም፥ ኣብ መንግስቲ ኣቦና ምስ ኣብርሃምን ይስሓቅን ያእቆብን ኣብ ማእዲ ክቕመጡ እዮም፤ እቶም ውሉድ መንግስቲ ግና ናብቲ ናይ ወፃኢ ፃልማት ክድርበዩ እዮም፤ ኣብኡ ኸዓ ብኽያትን ምሕርቃም ኣስናን ክኸውን እዩ” በሎም። ኢየሱስ ድማ ነቲ ሓለቓ ሚእቲ “ኺድ፥ ከምቲ ዝኣመንካዮ ይኹነልካ” በሎ። ጊላኡ ኸዓ በታ ሰዓት እቲኣ ሓወየ።

ኢየሱስ ኣብ ቤት ጴጥሮስ ኣሕወየ

ኢየሱስ ናብ ቤት ጴጥሮስ ምስ ኣተወ፥ ሓማት ጴጥሮስ ረስኒ ሓሚማ ደቂሳ ረአያ። ኢዳ ዳህሲሱ ነኸአ፤ እቲ ረስኒ ኸዓ ሓደጋ፤ ንሳ ድማ ተሲኣ ኣገልገለቶ። ምስ መሰየ ድማ፥ ኣጋንንቲ ዝሓደርዎም ብዙሓት ናብኡ ኣምፅኡሉ፤ ንሱ ኸዓ ነቶም መናፍስቲ ብቓል ኣውፅኦም፤ ንዅሎም ሕሙማት ድማ ኣሕወየ። እዙይ ከዓ ነቲ ነቢይ ኢሳይያስ “ድኻምና ወሰደ፥ ሕማምና ድማ ፆረ” ኢሉ ዝተዛረቦ ቓል ምእንቲ ኽፍፀም ኮነ።

ዋጋ ምስዓብ ኢየሱስ

ኢየሱስ ኣብ ዙርያኡ ብዙሕ ህዝቢ ምስ ረአየ፥ ናብ ማዕዶ ኽሳገሩ ኣዘዞም። ሓደ ፀሓፊ ድማ ቐሪቡ “መምህር፥ ናበይ እንተ ኸድካ ኽስዕበካ እየ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ወኻሩ መሕብኢ ኣለወን፥ ኣዕዋፍ ሰማይ እውን መፀግዒ ኣለወን፤ ወዲ ሰብ ግና ርእሱ ዘፀግዓሉ የብሉን” በሎ።

ካብቶም ደቀ መዛሙርቱ ኸዓ ሓደ “ጐይታ፥ ቕድም ከይደ ንኣቦይ ክቐብር ፍቐደለይ” በሎ።

ኢየሱስ ግና “ስዓበኒ፤ ንምዉታት ግና ንምዉታቶም ክቐብሩ ሕደጎም” በሎ።

ኢየሱስ ንማዕበል ኣህደአ

ናብ ጃልባ ምስ ኣተወ፥ ደቀ መዛሙርቱ ተኸተልዎ። ብድንገት ኣብ ባሕሪ ብርቱዕ ማዕበል ተልዓለ፥ ሞገድ ከዓ ነታ ጃልባ ይኸድና ነበረ፤ ንሱ ግና ደቂሱ ነበረ። ስለዙይ ናብኡ ቐሪቦም ኣተስእዎ፥ “ጐይታ፥ ኣድሕነና፥ ክንመውት ኢና!” በልዎ።

ንሱ ድማ “ኣቱም ሒደት እምነት ዘለኩም፥ ንምንታይ ትፈርሑ?” በሎም። ሽዑ ተሲኡ ንንፋሳትን ንባሕርን ገሰፆም፤ ዓቢ ህድኣት ድማ ኮነ።

እቶም ሰባት ድማ ተገሪሞም “እዝ ከመይ ዝበለ ሰብ እዩ? ንፋሳትን ባሕርን እኳ ይእዘዝዎ!” በሉ።

ወዲ ኣቦ ንፃልማት ይገጥም

ናብ ማዕዶ፥ ናብ ሃገር ጋዳራውያን ምስ ተሳገረ፥ ጋኔን ዝሓደሮም ክልተ ሰባት ካብ መቓብር ወፂኦም ተቐበልዎ፤ ኣዝዮም ፂኑዓት ስለ ዝነበሩ ድማ፥ ሓደ እኳ በቲ መንገዲ እቱይ ክሓልፍ ኣይከኣለን። እንሆ ኸዓ “ኦ ወዲ እግዚኣብሄር፥ ምሳና እንታይ ኣለካ? ቅድሚ ጊዜኡ ኽተሳቕየና ናብዙይ መፂእካዶ?” እናበሉ ጨደሩ። ካብኣቶም ርሒቑ ድማ፥ ብዙሕ መጓሰ ሓሰማ ይበልዕ ነበረ። እቶም ኣጋንንቲ ኸዓ “እንተ ኣውፂእካና፥ ናብቲ መጓሰ ሓሰማ ስደደና” ኢሎም ለመንዎ።

ንሱ ድማ “ኺዱ” በሎም። ንሳቶም ከዓ ወፂኦም ናብቲ ሓሰማ ኣተዉ፤ እቲ ዅሉ መጓሰ ድማ ካብ ገደል ናብ ባሕሪ ተፅዲፉ፥ ኣብ ማይ ሞተ።

እቶም ጓሶት ድማ ናብ ከተማ ህዲሞም፥ ንዅሉ ነገር፥ ነቶም ጋኔን ዝሓደሮም ሰባት ዝበፅሖምውን ነገሩ። ኵሎም ሰብ እታ ኸተማ ድማ ንኢየሱስ ክቕበልዎ ወፁ፤ ምስ ረአይዎ ኸዓ ካብ ሃገሮም ክኸይድ ለመንዎ።