ميڙ کي نہ، پنهنجي پيءُ کي ڏيو
خبردار ڪرڻ خيرات ڏيڻ، دعا گهرڻ يا روزو رکڻ خلاف نه آهي، پر انهن کي ماڻهن کي ڏيکارڻ لاءِ ڪرڻ خلاف آهي؛ ڳجهه ۾ ڏسندڙ پيءُ ڪافي آهي. پوءِ پريشاني جو منهن پکين، سوسنن ۽ هڪ اهڙي پيءُ سان ٿئي ٿو جيڪو اڳ ۾ ئي ڄاڻي ٿو ته ڇا گهرجي.
6 1”خبردار رهو، پنهنجي سچائيءَ جا ڪم ماڻهن کي ڏيکارڻ لاءِ سندن اڳيان نہ ڪريو، نہ تہ اوهان جي آسمان واري پيءُ وٽ اوهان لاءِ ڪو اجر ناهي. 2تنهنڪري جڏهن اوهان ضرورتمندن کي ڏيو، تڏهن رياڪارن وانگر، جيڪي ماڻهن کان واهه واهه ٻڌڻ لاءِ عبادتخانن ۽ گهٽين ۾ ڀونپو وڄائيندا آهن، اوهان اهڙو اعلان نہ ڪريو. آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ انهن کي پنهنجو پورو اجر اڳ ئي ملي چڪو آهي. 3پر جڏهن اوهان ضرورتمندن کي ڏيو، تڏهن جيڪو اوهان جو ساڄو هٿ ڪري ٿو، سو اوهان جي کاٻي هٿ کي معلوم نہ ٿيڻ ڏيو، 4جيئن اوهان جي خيرات ڳجهي رهي. اوهان جو پيءُ، جيڪو ڳجهه ۾ ڏسي ٿو، اوهان کي ان جو بدلو ڏيندو.
پنهنجي پيءُ ڏانهن ڳجهه ۾ دعا ڪريو
5”جڏهن اوهان دعا ڪريو، تڏهن رياڪارن وانگر نہ ٿيو، جيڪي ٻين کي ڏيکارڻ لاءِ عبادتخانن ۾ ۽ گهٽين جي ڪنڊن تي بيهي دعا ڪرڻ پسند ڪن ٿا. آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ انهن کي پنهنجو پورو اجر اڳ ئي ملي چڪو آهي. 6پر جڏهن اوهان دعا ڪريو، تڏهن پنهنجي ڪوٺيءَ ۾ وڃي، دروازو بند ڪري، پنهنجي پيءُ ڏانهن ڳجهه ۾ دعا ڪريو. اوهان جو پيءُ، جيڪو ڳجهه ۾ ڏسي ٿو، اوهان کي اجر ڏيندو. 7جڏهن اوهان دعا ڪريو، تڏهن انهن وانگر اجايون ڳالهيون ورجائي نہ ڪريو، جيڪي پيءُ کي نہ ٿا سڃاڻن، ڇاڪاڻ تہ اهي سمجهن ٿا تہ گهڻن لفظن ڪري سندن ٻڌي ويندي. 8انهن جهڙا نہ ٿيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي سندس کان گهرڻ کان اڳ ئي اوهان جو پيءُ ڄاڻي ٿو تہ اوهان کي ڇا گهرجي. 9تنهنڪري اوهان هن ريت دعا ڪريو تہ ’اي اسان جا بابا، جيڪو آسمان ۾ آهين، تنهنجو نالو پاڪ مڃيو وڃي، a a v9 يسوع پنهنجن پوئلڳن کي دعوت ڏئي ٿو تہ اسان جي پيءُ وٽ ساڳي ويجهڙائيءَ سان اچن جيڪا کيس پاڻ کي حاصل آهي — ڏورانهن نوڪرن وانگر نہ، پر ساڳئي پيءُ جي پيارن ٻارن وانگر. 10تنهنجي بادشاهي اچي، تنهنجي مرضي پوري ٿئي، جيئن آسمان ۾ آهي تيئن زمين تي بہ. 11اڄ اسان کي اسان جي روزاني ماني ڏي. 12اسان جا قرض اسان کي معاف ڪر، جيئن اسان بہ پنهنجن قرضدارن کي معاف ڪري ڇڏيو آهي. 13اسان کي آزمائش ۾ نہ وجھ، پر بڇڙي کان بچاءِ.‘ b b v13 پوئين نسخن ۾ دعا هن ريت پوري ڪئي وڃي ٿي تہ ”ڇاڪاڻ تہ بادشاهي ۽ قدرت ۽ جلوو ابد تائين تنهنجا آهن. آمين.“ اهي لفظ سڀ کان پراڻن نسخن ۾ ناهن؛ اهي ابتدائي ڪليسيا جي عبادت مان دعا ۾ آيا، جتي گهڻا اڃا بہ انهن کي چوڻ پسند ڪن ٿا.
14”ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن اوهان ٻين کي سندن گناهه معاف ڪريو، تہ اوهان جو آسمان وارو پيءُ بہ اوهان کي معاف ڪندو. 15پر جيڪڏهن اوهان ٻين کي سندن گناهه معاف نہ ڪريو، تہ اوهان جو پيءُ بہ اوهان جا گناهه معاف نہ ڪندو.
رڳو پنهنجي پيءُ لاءِ روزو رکو
16”جڏهن اوهان روزو رکو، تڏهن رياڪارن وانگر اداس نہ ٿيو — اهي ٻين کي ڏيکارڻ لاءِ تہ روزو رکيو اٿن، پنهنجا منهن وگاڙين ٿا. آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ انهن کي پنهنجو پورو اجر ملي چڪو آهي. 17پر جڏهن اوهان روزو رکو، تڏهن پنهنجي مٿي تي تيل لڳايو ۽ منهن ڌوئو، c c v17 يسوع جي زماني جي رسم ۾ مٿي تي تيل لڳائڻ روزاني عام سينگار هو — مقصد رڳو اهو آهي تہ اوهان پنهنجي عام، سنواريل حالت ۾ نظر اچو. 18جيئن ماڻهن آڏو روزو رکندڙ نظر نہ اچو، پر رڳو پنهنجي پيءُ کي، جيڪو ڳجهو آهي، نظر اچو. پوءِ اوهان جو پيءُ، جيڪو ڳجهيءَ ڳالهه کي ڏسي ٿو، اوهان کي اجر ڏيندو.
پنهنجي پيءُ وٽ خزانو گڏ ڪريو
19”پنهنجي لاءِ زمين تي خزانا گڏ نہ ڪريو، جتي ڪيڙو ۽ زنگ ناس ڪن ٿا، ۽ چور سيندون هڻي چورائين ٿا. 20پر پنهنجي لاءِ آسمان ۾ خزانا گڏ ڪريو، جتي نہ ڪيڙو نہ زنگ ناس ڪري ٿو، ۽ چور سيند هڻي چوري نہ ٿا ڪري سگهن. 21ڇاڪاڻ تہ جتي اوهان جو خزانو آهي، اتي اوهان جي دل بہ هوندي.
22”اک بدن جو ڏيئو آهي. جيڪڏهن اوهان جي اک صاف هجي، تہ اوهان جو سمورو بدن روشنيءَ سان ڀرپور هوندو. 23پر جيڪڏهن اوهان جي اک خراب هجي، تہ اوهان جو سمورو بدن اونداهو هوندو. جيڪڏهن اوهان ۾ جيڪا روشني آهي سا ئي اونداهي هجي، تہ اها اونداهي ڪيڏي نہ وڏي آهي!
24”ڪوبہ ماڻهو ٻن مالڪن جي خدمت نہ ٿو ڪري سگهي: يا تہ هڪ سان نفرت ڪندو ۽ ٻئي سان پيار، يا هڪ سان وفادار رهندو ۽ ٻئي کي حقير سمجهندو. اوهان اسان جي پيءُ ۽ دولت جي خدمت هڪ ئي وقت نہ ٿا ڪري سگهو.
اوهان جو پيءُ ڄاڻي ٿو تہ اوهان کي ڇا گهرجي
25”تنهنڪري آءٌ اوهان کي چوان ٿو تہ پنهنجي زندگيءَ جو — تہ ڇا کائينداسين يا پيئنداسين — يا بدن جو — تہ ڇا پهرينداسين — فڪر نہ ڪريو. ڇا زندگي کاڌي کان ۽ بدن ڪپڙن کان وڌيڪ نہ آهي؟ 26آسمان جي پکين کي ڏسو: اهي نہ پوکين ٿا، نہ لڻن ٿا، نہ گدامن ۾ گڏ ڪن ٿا، تڏهن بہ اوهان جو آسمان وارو پيءُ کين کارائي ٿو. ڇا اوهان انهن کان گهڻو قيمتي نہ آهيو؟ 27اوهان مان ڪير فڪر ڪري پنهنجي زندگيءَ ۾ هڪ ڪلاڪ بہ وڌائي سگهي ٿو؟ 28ڪپڙن جو فڪر ڇو ٿا ڪريو؟ ٻنيءَ جي سوسنن تي غور ڪريو تہ اهي ڪيئن وڌن ٿيون: نہ محنت ٿيون ڪن، نہ ڪتن ٿيون. 29تڏهن بہ آءٌ اوهان کي چوان ٿو تہ سليمان بہ پنهنجي سمورن جلوي ۾ انهن مان هڪ جهڙو لباس پاتل نہ هو. 30جيڪڏهن اسان جو پيءُ ٻنيءَ جي گاهه کي، جيڪو اڄ آهي ۽ سڀاڻي باهه ۾ اڇلايو ويندو، اهڙو لباس پهرائي ٿو، تہ اي ٿوري ايمان وارؤ، ڇا اهو اوهان کي گهڻو وڌيڪ نہ پهرائيندو؟
31”تنهنڪري اهو چئي فڪر نہ ڪريو تہ ’اسان ڇا کائينداسين؟‘ يا ’اسان ڇا پيئنداسين؟‘ يا ’اسان ڇا پهرينداسين؟‘ 32ڇاڪاڻ تہ جيڪي پيءُ کي نہ ٿا سڃاڻن، سي ئي انهن سڀني شين جي پٺيان ڀڄن ٿا، پر اوهان جو آسمان وارو پيءُ ڄاڻي ٿو تہ اوهان کي اهي گهرجن ٿيون. 33پر پهرين اسان جي پيءُ جي بادشاهي ۽ سندس سچائيءَ کي ڳوليو، تہ اهي سڀ شيون اوهان کي ڏنيون وينديون. 34تنهنڪري سڀاڻي جو فڪر نہ ڪريو — سڀاڻي کي پنهنجو فڪر پاڻ ٿيندو. هر ڏينهن لاءِ سندس پنهنجي تڪليف ڪافي آهي.“
