متي 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ميڙ کي ڏسي يسوع جبل تي چڙهي ويو؛ جڏهن ويٺو تڏهن سندس شاگرد وٽس آيا. ²پوءِ وات کولي کين تعليم ڏيڻ لڳو ۽ چيائين تہ ^a a v2 سڄي جبل واري واعظ ۾ يسوع پنهنجن پيروڪارن کي پيءُ سان ساڳي ويجهڙائيءَ ۾ ٿو آڻي، جيڪا هو پاڻ ڄاڻي ٿو، ۽ ورائي ورائي ”اوهان جو آسمان وارو پيءُ“ ٿو چوي.

³”مبارڪ آهن اهي جيڪي روح ۾ غريب آهن، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي انهن جي آهي. ⁴مبارڪ آهن اهي جيڪي ماتم ڪن ٿا، ڇاڪاڻ تہ کين تسلي ڏني ويندي. ⁵مبارڪ آهن حليم، ڇاڪاڻ تہ اهي زمين جا وارث ٿيندا. ⁶مبارڪ آهن اهي جيڪي سچائيءَ لاءِ بکايل ۽ اڃايل آهن، ڇاڪاڻ تہ اهي ڍاپندا. ⁷مبارڪ آهن رحم ڪندڙ، ڇاڪاڻ تہ کين رحم ملندو. ⁸مبارڪ آهن دل جا پاڪ، ڇاڪاڻ تہ اهي اسان جي پيءُ کي ڏسندا. ⁹مبارڪ آهن صلح ڪرائيندڙ، ڇاڪاڻ تہ اهي اسان جي پيءُ جا ٻار سڏبا. ¹⁰مبارڪ آهن اهي جن کي سچائيءَ جي ڪري ستايو وڃي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي انهن جي آهي.

¹¹”مبارڪ آهيو اوهين، جڏهن ماڻهو منهنجي ڪري اوهان کي ملامت ڪن، ستائين ۽ اوهان تي هر قسم جي بڇڙائيءَ جو ڪوڙو الزام هڻن. ¹²خوش ٿيو ۽ شادمان ٿيو، ڇاڪاڻ تہ آسمان ۾ اوهان جو اجر وڏو آهي، ڇو تہ اوهان کان اڳ نبين کي بہ ائين ئي ستايائون.

اوهين زمين جو لوڻ ۽ دنيا جي روشني آهيو

¹³”اوهين زمين جو لوڻ آهيو. پر جيڪڏهن لوڻ جو مزو ختم ٿي وڃي، تہ ان کي ڪيئن لوڻيو ويندو؟ پوءِ اهو ٻاهر اڇلائڻ ۽ ماڻهن جي پيرن هيٺان لتاڙجڻ کانسواءِ ڪنهن ڪم جو نہ رهندو.

¹⁴”اوهين دنيا جي روشني آهيو. ٽڪريءَ تي ٻڌل شهر لڪي نٿو سگهي. ¹⁵ڪوبہ ماڻهو ڏيئو ٻاري ٽوڪريءَ هيٺان نٿو رکي، پر ان کي ڏيئٽ تي رکي ٿو، تہ جيئن گهر ۾ سڀني کي روشني ملي. ¹⁶ساڳيءَ طرح اوهان جي روشني ماڻهن آڏو چمڪي، تہ جيئن اهي اوهان جا چڱا ڪم ڏسي اوهان جي آسمان واري پيءُ جي واکاڻ ڪن.

فرزند شريعت کي پورو ٿو ڪري

¹⁷”اهو نہ سمجهو تہ آءٌ شريعت يا نبين کي منسوخ ڪرڻ آيو آهيان. آءٌ منسوخ ڪرڻ نہ، پر پورو ڪرڻ آيو آهيان. ¹⁸ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ جيستائين آسمان ۽ زمين ٽري نہ وڃن، تيستائين شريعت مان هڪڙو اکر يا هڪڙو نقطو بہ نہ ٽرندو، جيستائين سڀ ڪجهہ پورو نہ ٿئي. ¹⁹تنهنڪري جيڪو انهن ننڍن ننڍن حڪمن مان ڪنهن هڪ کي ٽوڙي ۽ ٻين کي بہ ائين ڪرڻ سيکاري، سو اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ سڀ کان ننڍو سڏبو؛ پر جيڪو انهن تي عمل ڪري ۽ سيکاري، سو اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ وڏو سڏبو. ²⁰ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيڪڏهن اوهان جي سچائي ڪاتبن ۽ فريسين جي سچائيءَ کان وڌيڪ نہ هوندي، تہ اوهين اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ ڪڏهن بہ داخل نہ ٿيندا.

پهرين پنهنجي ڀاءُ سان صلح ڪر

²¹”اوهان ٻڌو آهي تہ اڳين کي چيو ويو هو تہ ’خون نہ ڪر؛ جيڪو خون ڪندو سو عدالت جي سزا جو حقدار ٿيندو.‘ ²²پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيڪو پنهنجي ڀاءُ تي ڪاوڙجي ٿو سو عدالت جو حقدار آهي. جيڪو پنهنجي ڀاءُ کي ملامت ڪري ٿو سو صدر عدالت جو حقدار آهي، ۽ جيڪو چوي ٿو تہ ’اي بيوقوف!‘ سو باھ واري دوزخ جو حقدار آهي.

²³”تنهنڪري جيڪڏهن تون قربانگاھ تي پنهنجو نذرانو پيش ڪري رهيو هجين ۽ اتي تو کي ياد اچي تہ تنهنجي ڀاءُ کي تو خلاف ڪا شڪايت آهي، ²⁴تہ پنهنجو نذرانو اتي قربانگاھ آڏو ڇڏي، پهرين وڃي پنهنجي ڀاءُ سان صلح ڪر، پوءِ اچي پنهنجو نذرانو پيش ڪر. ²⁵پنهنجي دعويدار سان جلد صلح ڪر، جڏهن اڃا ساڻس رستي ۾ آهين، متان هو تو کي منصف جي حوالي ڪري، منصف سپاهيءَ جي حوالي ڪري ۽ تو کي قيد ۾ اڇلايو وڃي. ²⁶آءٌ تو کي سچ ٿو چوان تہ جيستائين آخري پائي ادا نہ ڪندين، تيستائين ڪڏهن بہ ٻاهر نہ نڪرندين.

پاڪائي دل کان شروع ٿئي ٿي

²⁷”اوهان ٻڌو آهي تہ چيو ويو هو تہ ’زنا نہ ڪر.‘ ²⁸پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيڪو ڪو بہ ڪنهن عورت ڏانهن شهوت جي نظر سان ڏسي ٿو، تنهن اڳ ئي پنهنجي دل ۾ ان سان زنا ڪئي آهي. ²⁹جيڪڏهن تنهنجي ساڄي اک تو کي ٺوڪر کارائي، تہ ان کي ڪڍي ٻاهر اڇل؛ تو لاءِ بهتر آهي تہ تنهنجو هڪڙو عضوو وڃائجي وڃي، نہ تہ تنهنجو سڄو بدن دوزخ ۾ اڇلايو وڃي. ³⁰جيڪڏهن تنهنجو ساڄو هٿ تو کان گناھ ڪرائي، تہ ان کي ڪٽي ٻاهر اڇل. تو لاءِ بهتر آهي تہ تنهنجو هڪڙو عضوو وڃائجي وڃي، بجاءِ ان جي تہ تنهنجو سڄو بدن دوزخ ۾ وڃي.

³¹”اهو بہ چيو ويو هو تہ ’جيڪو پنهنجي زال کي طلاق ڏئي، سو ان کي طلاق نامو لکي ڏئي.‘ ³²آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيڪو پنهنجي زال کي جنسي بدڪاريءَ کانسواءِ طلاق ڏئي ٿو، سو ان کي زناڪاريءَ جو شڪار بڻائي ٿو؛ ۽ جيڪو طلاق ڏنل عورت سان شادي ڪري ٿو، سو زنا ڪري ٿو.

اوهان جو ’ها‘ ها ئي هجي

³³”وري اوهان ٻڌو آهي تہ اڳين کي چيو ويو هو تہ ’پنهنجو قسم نہ ٽوڙ، پر اسان جي پيءُ آڏو ان کي پورو ڪر.‘ ³⁴پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ ڪڏهن بہ قسم نہ کڻو؛ نہ آسمان جو، ڇاڪاڻ تہ اهو اسان جي پيءُ جو تخت آهي، ³⁵نہ زمين جو، ڇاڪاڻ تہ اها سندس پيرن جي چوڪي آهي، نہ يروشلم جو، ڇاڪاڻ تہ اهو وڏي بادشاھ جو شهر آهي. ³⁶پنهنجي مٿي جو بہ قسم نہ کڻو، ڇاڪاڻ تہ اوهين هڪڙي وار کي بہ اڇو يا ڪارو نٿا ڪري سگهو. ³⁷اوهان جو ’ها‘ ها ئي هجي ۽ ’نہ‘ نہ ئي؛ ان کان وڌيڪ جيڪو بہ آهي سو ان بڇڙي کان آهي.

اک جي بدران اک کان اڳتي وڌو

³⁸”اوهان ٻڌو آهي تہ چيو ويو هو تہ ’اک جي بدران اک ۽ ڏند جي بدران ڏند.‘ ³⁹پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ بڇڙي ماڻهوءَ جو مقابلو نہ ڪريو. جيڪڏهن ڪو تنهنجي ساڄي ڳل تي چماٽ هڻي، تہ ان ڏانهن ٻيو ڳل بہ ڦيرائي ڇڏ. ⁴⁰جيڪڏهن ڪو تو تي ڪيس هلائي تنهنجي قميص کڻڻ گهري، تہ کيس پنهنجو چوغو بہ ڏئي ڇڏ. ⁴¹جيڪڏهن ڪو تو کي هڪ ميل هلڻ لاءِ مجبور ڪري، تہ ساڻس ٻه ميل هل. ⁴²جيڪو تو کان گهري تنهن کي ڏي، ۽ جيڪو تو کان قرض وٺڻ گهري تنهن کان منهن نہ ڦيري.

پنهنجن دشمنن سان بہ پيار ڪريو، جيئن پيءُ ٿو ڪري

⁴³”اوهان ٻڌو آهي تہ چيو ويو هو تہ ’پنهنجي پاڙيسريءَ سان پيار ڪر ۽ پنهنجي دشمن سان نفرت ڪر.‘ ⁴⁴پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ پنهنجن دشمنن سان پيار ڪريو ۽ جيڪي اوهان کي ستائين ٿا تن لاءِ دعا گهرو، ⁴⁵تہ جيئن اوهين پنهنجي آسمان واري پيءُ جا ٻار ٿيو، ڇاڪاڻ تہ هو پنهنجو سج بدن ۽ نيڪن تي اڀاري ٿو ۽ سچارن ۽ ناسچارن تي مينهن وسائي ٿو. ⁴⁶جيڪڏهن اوهين رڳو انهن سان پيار ڪريو ٿا جيڪي اوهان سان پيار ڪن ٿا، تہ ڪهڙو اجر آهي؟ ڇا محصول وصول ڪندڙ بہ ائين نٿا ڪن؟ ⁴⁷جيڪڏهن اوهين رڳو پنهنجن ڀائرن کي سلام ڪريو ٿا، تہ ٻين کان وڌيڪ ڇا ٿا ڪريو؟ ڇا غير قومون بہ ائين نٿيون ڪن؟ ⁴⁸تنهنڪري اوهين ڪامل ٿيو، جيئن اوهان جو آسمان وارو پيءُ ڪامل آهي.“