Mateus 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Barang ningali jalma rea, Yesus unggah ka gunung; sanggeus calik, murid-murid-Na daratang marek ka Anjeunna. ²Tuluy Anjeunna muka lisan sarta mimiti ngawulang ka maranehna, saur-Na: ^a a v2 Sapanjang Khutbah di Gunung, Yesus narik para pangiring-Na kana kaakraban anu sarua jeung Rama, saperti anu dialaman ku Anjeunna ku manten, bari deui-deui nyebut “Rama maraneh nu di sawarga.”

³“Bagja jalma nu miskin rohna, sabab Karajaan Rama urang teh pikeun maranehna. ⁴Bagja jalma nu keur sedih, sabab bakal dilipur. ⁵Bagja jalma nu handap asor, sabab bakal ngawaris bumi. ⁶Bagja jalma nu lapar jeung hanaang kana kabeneran, sabab bakal disugemakeun. ⁷Bagja jalma nu boga welas asih, sabab bakal meunang kawelasan. ⁸Bagja jalma nu beresih hatena, sabab bakal ningali Rama urang. ⁹Bagja jalma nu resep ngupayakeun karapihan, sabab bakal disebut putra-putra Rama urang. ¹⁰Bagja jalma nu disiksa ku karana kabeneran, sabab Karajaan Rama urang teh pikeun maranehna.

¹¹“Bagja maraneh lamun diparoyok, disiksa, sarta dibohongan ku rupa-rupa kajahatan alatan Kami. ¹²Sing bungah jeung gumbira, sabab ganjaran maraneh di sawarga teh kacida gedena, kawantu para nabi ti saacan maraneh ge disiksa saperti kitu.

Maraneh teh Uyah jeung Cahaya

¹³“Maraneh teh uyah dunya. Tapi lamun uyah leungit asinna, kumaha carana sangkan asin deui? Geus taya gunana, ngan tinggal dipiceun jeung diidek-idek ku jalma.

¹⁴“Maraneh teh cahaya dunya. Hiji kota nu ngadeg di luhur pasir moal bisa disumputkeun. ¹⁵Taya jalma nu nyeungeut palita tuluy ditunda di handapeun wadah, tapi diteundeun dina ajug sangkan nyaangan sakabeh nu aya di jero imah. ¹⁶Nya kitu keneh, sina cahaya maraneh moncorong ka hareupeun jalma rea, supaya maranehna narenjo kahadean-kahadean maraneh tuluy ngamulyakeun Rama maraneh nu di sawarga.

Putra Nyampurnakeun Hukum Torét

¹⁷“Ulah nyangka yen Kami sumping teh rek ngabatalkeun Hukum Torét atawa Kitab para Nabi—Kami sumping teh lain rek ngabatalkeun, tapi rek nyampurnakeun. ¹⁸Sabab saenyana Kami ngadawuh ka maraneh: satungtung langit jeung bumi can sirna, hiji aksara, hiji titik oge moal leungit tina Hukum Torét, nepi ka sagala perkara laksana. ¹⁹Ku sabab kitu, sing saha nu ngarempak salah sahiji ti pangéntengna parentah ieu tur ngajarkeun kitu ka batur, bakal disebut pangéntengna di Karajaan Rama urang; sabalikna sing saha nu ngalampahkeun jeung ngajarkeunana, bakal disebut gede di Karajaan Rama urang. ²⁰Sabab Kami ngadawuh ka maraneh, lamun kabeneran maraneh teu leuwih ti para ahli Torét jeung urang Parisi, maraneh moal bisa asup ka Karajaan Rama urang.

Karapihan jeung Dulur Heula

²¹“Maraneh geus ngadenge yen aya dawuhan ka karuhun, ‘Ulah maehan; sing saha nu maehan kudu diadilan.’ ²²Tapi Kami ngadawuh ka maraneh: sing saha nu ambek ka dulurna bakal kaancam ku hukuman. Sing saha nu ngahina dulurna bakal kaancam ku Majelis Agama, jeung sing saha nu nyarék, ‘Éh gejul!’ bakal kaancam ku naraka seuneu.

²³“Jadi lamun maneh keur ngahaturkeun pangbakti di luhur altar, tuluy di dinya inget yen dulur maneh boga ganjelan ka maneh, ²⁴antepkeun heula pangbakti maneh di hareupeun altar, indit heula sangkan karapihan jeung dulur maneh, geus kitu kakara balik deui ngahaturkeun pangbakti. ²⁵Geura karapihan jeung nu ngadakwa maneh sameméh kasép, bari maneh keur babarengan di jalan jeung manéhna, bisi manéhna nyérénkeun maneh ka hakim, hakim ka pagawé, tuluy maneh dijebloskeun ka panjara. ²⁶Saenyana Kami ngadawuh ka maneh, maneh moal bisa kaluar saméméh mayar lunas nepi ka sapeserna.

Kasucian Mimitina ti Jero Hate

²⁷“Maraneh geus ngadenge aya dawuhan, ‘Ulah jinah.’ ²⁸Tapi Kami ngadawuh ka maraneh: sing saha nu neuteup awewe bari ngedeukeun napsu, geus jinah jeung awewe eta di jero hatena. ²⁹Lamun panon katuhu maneh matak tigebrus kana dosa, cokél jeung piceun—leuwih hadé kaleungitan salah sahiji anggota badan tinimbang sakujur badan dialungkeun ka naraka. ³⁰Lamun leungeun katuhu maneh matak midosa, teukteuk jeung piceun. Leuwih hadé kaleungitan salah sahiji anggota badan tinimbang sakujur badan asup ka naraka.

³¹“Aya ogé dawuhan, ‘Sing saha nu megatkeun pamajikanana kudu méré surat talak.’ ³²Kami ngadawuh ka maraneh: sing saha nu megatkeun pamajikanana, lian ti alatan dosa jinah, matak ngajadikeun pamajikanana korban jinah; jeung sing saha nu ngawin awewe urut pegatan, nya jinah.

Sing Ngomong Enya nya Enya

³³“Deui, maraneh geus ngadenge aya dawuhan ka karuhun: ‘Ulah ngarempak sumpah—cumponan éta sumpah ka Rama urang.’ ³⁴Tapi Kami ngadawuh ka maraneh, ulah sumpah pisan-pisan: boh demi sawarga, sabab éta téh tahta Rama urang, ³⁵boh demi bumi, sabab éta téh tumpuan sampéan-Na, boh demi Yérusalem, sabab éta téh kotana Raja Agung. ³⁶Jeung ulah sumpah demi sirah sorangan, sabab maraneh moal bisa ngajadikeun sahelai buuk jadi bodas atawa hideung. ³⁷Omongan maraneh sing ‘Enya’ nya ‘Enya,’ jeung ‘Henteu,’ nya ‘Henteu’; naon-naon nu leuwih ti kitu asalna ti nu jahat.

Leuwih ti Mata Dibales Mata

³⁸“Maraneh geus ngadenge aya dawuhan, ‘Mata dibales mata jeung huntu dibales huntu.’ ³⁹Tapi Kami ngadawuh ka maraneh: ulah ngalawan ka jalma jahat. Lamun aya nu nampiling pipi katuhu maneh, sodorkeun ogé pipi nu sabeulahna ka manéhna. ⁴⁰Lamun aya nu rek ngadakwa maneh pikeun ngarebut baju jero maneh, béréan ogé jubah maneh. ⁴¹Jeung lamun aya nu maksa maneh leumpang samil, anteurkeun manéhna dua mil. ⁴²Béré ka sing saha nu menta ka maneh, jeung ulah nolak ka sing saha nu rek nginjeum ka maneh.

Pikanyaah Musuh Saperti Mantenna

⁴³“Maraneh geus ngadenge aya dawuhan, ‘Sing pikanyaah ka papada jeung ngéwa ka musuh.’ ⁴⁴Tapi Kami ngadawuh ka maraneh, pikanyaah musuh maraneh jeung pangnedakeun jalma nu nyiksa maraneh, ⁴⁵supaya maraneh jadi putra-putra Rama maraneh nu di sawarga, sabab Mantenna medalkeun panonpoé-Na pikeun nu jahat jeung nu hadé, sarta nurunkeun hujan pikeun nu adil jeung nu teu adil. ⁴⁶Lamun maraneh nyaah ngan ka nu nyaah ka maraneh, naon ganjaranana? Lain tukang mulung pajeg ogé migawé kitu? ⁴⁷Lamun maraneh ngan uluk salam ka dulur sorangan, naon leuwihna ti batur? Lain urang kapir ogé migawé kitu? ⁴⁸Ku sabab kitu, sing sampurna, sakumaha Rama maraneh nu di sawarga sampurna.”