Barangbere ka Rama Maraneh, Lain ka Jalma Rea
Peringatanana lain ngalarang méré sedekah, ngadoa atawa puasa, tapi ngalarang ngalakukeunana pikeun dipintonkeun ka nu lalajo; Rama anu ningali nu disumputkeun téh geus cukup. Saterusna kahariwang sorangan disanghareupan ku manuk-manuk, ku kembang bakung, jeung ku Rama anu geus uninga naon anu diperyogikeun.
6 1“Masing ati-ati, ulah ngayakeun kahadean di hareupeun batur supaya katembong ku maranehna; sabab lamun kitu maraneh moal meunang ganjaran ti Rama maraneh nu di sawarga. 2Jadi, lamun maraneh mere ka nu mariskin, ulah dibarengan tiup tarompet, cara nu dilampahkeun ku jalma-jalma munapek di imah-imah ibadah jeung di jalan-jalan, supaya dipuji ku batur. Kami ngabejaan maraneh saestuna: maranehna geus narampa ganjaranana sapinuhna. 3Tapi lamun maraneh mere ka nu mariskin, ulah nepi ka leungeun kenca nyaho naon nu dipigawe ku leungeun katuhu, 4supaya pamere maraneh teh tetep nyamuni. Rama maraneh, nu ningali di nu suni, bakal ngabales ka maraneh.
Sembahyang ka Rama Maraneh di Nu Suni
5“Lamun maraneh sembahyang, ulah cara jalma-jalma munapek, nu resep sembahyang bari nangtung di imah-imah ibadah jeung di juru-juru jalan supaya katembong ku batur. Saestuna ceuk Kami ka maraneh: maranehna geus narampa ganjaranana sapinuhna. 6Tapi lamun maraneh sembahyang, asup ka kamar, tutupkeun panto, tuluy sembahyang ka Rama maraneh di nu suni. Rama maraneh nu ningali di nu suni bakal maparin ganjaran ka maraneh. 7Lamun maraneh sembahyang, ulah ngucapkeun omongan nu pabaliut cara jalma-jalma anu teu wawuh ka Rama, sabab maranehna nyangka yen ku loba omongan bakal dikabul. 8Maraneh ulah cara maranehna, sabab Rama maraneh uninga kana kaperluan maraneh samemeh maraneh menta ka Mantenna. 9Ku sabab kitu, kieu sembahyang maraneh teh: ‘Nun Ama di sawarga, mugi jenengan Ama disucikeun, a a v9 Yesus ngulem para pengikut-Na sangkan daratang ka Rama urang kalayan kadeukeutan anu sarua jeung anu dirasakeun ku Anjeunna ku manten — lain salaku gandek anu jauh, tapi salaku putra-putra kaasih ti Rama anu sarua. 10mugi Karajaan Ama dongkap, mugi pangersa Ama laksana, di bumi sapertos di sawarga. 11Mugi abdi sadaya dinten ieu dipaparin tedaeun anu picekapeun. 12Sareng mugi kalepatan abdi sadaya dihapunten, sapertos abdi sadaya oge parantos ngahapunten ka nu gaduh kalepatan ka abdi sadaya. 13Sareng mugi abdi sadaya ulah dicandak kana panggoda, nanging mugi dijait tina genggeman si jahat.’ b b v13 Salinan-salinan anu leuwih ahir nutup sembahyang ieu ku kecap, “Sabab nya Ama anu kagungan Karajaan, kakawasaan, sareng kamulyaan salalanggengna. Amin.” Kecap-kecap eta teu aya dina naskah-naskah anu pangkolotna; asalna asup kana sembahyang ieu tina ibadah garereja mimiti, tempat loba keneh jalma anu resep ngucapkeunana.
14“Sabab lamun maraneh ngahampura dosa batur, Rama maraneh nu di sawarga oge bakal ngahampura ka maraneh. 15Tapi lamun maraneh henteu ngahampura dosa batur, Rama maraneh oge moal ngahampura dosa maraneh.
Puasa Ngan Pikeun Rama Maraneh
16“Lamun maraneh puasa, ulah masang beungeut melas-melis cara jalma-jalma munapek — maranehna ngarusak rupa beungeutna sangkan katembong ku batur yen keur paruasa. Saestuna ceuk Kami ka maraneh, maranehna geus narampa ganjaranana sapinuhna. 17Tapi lamun maraneh puasa, minyakan sirah maraneh jeung sibeungeut, c c v17 Minyakan sirah teh kabiasaan ngurus diri sapopoe anu ilahar dina budaya jaman Yesus — maksudna ngan saukur sangkan katembong saperti biasa, beresih tur rapih. 18supaya ulah katembong ku batur yen maraneh keur puasa, tapi ngan katembong ku Rama maraneh, nu teu katingali. Tuluy Rama maraneh, nu ningali naon nu disumputkeun, bakal maparin ganjaran ka maraneh.
Nyimpen Harta di Rama Maraneh
19“Ulah nyimpen harta banda pikeun maraneh di dunya, tempat ngenget jeung taihiang ngaruksak, sarta bangsat asup bari maling. 20Tapi kumpulkeun harta banda pikeun maraneh di sawarga, tempat ngenget jeung taihiang teu bisa ngaruksak, sarta bangsat teu bisa asup bari maling. 21Sabab di mana ayana harta maraneh, di dinya oge aya hate maraneh.
22“Panon teh lampuning awak. Lamun panon maraneh hade, sakujur awak maraneh bakal pinuh ku caang. 23Tapi lamun panon maraneh goreng, sakujur awak maraneh bakal poek. Jadi lamun cahaya nu aya di jero diri maraneh teh poek, kacida pisan poekna!
24“Taya jalma anu bisa ngawula ka dua dunungan: tangtu bakal ngewa ka nu hiji jeung nyaah ka nu hiji deui, atawa satia ka nu hiji jeung ngaremehkeun ka nu hiji deui. Maraneh teu bisa ngawula ka Rama urang jeung ka duit.
Rama Maraneh Uninga Kana Kaperluan Maraneh
25“Ku sabab kitu Kami ngabejaan maraneh: ulah salempang ngeunaan hirup maraneh — rek dahar atawa nginum naon — atawa ngeunaan awak — rek dipake naon. Lain hirup teh leuwih utama batan dahareun, jeung awak leuwih utama batan pakeeun? 26Tengetan manuk-manuk di awang-awang: teu melak, teu dibuat, teu nyimpen dina leuit, tapi ku Rama maraneh nu di sawarga tetep dipaparin dahareun. Lain maraneh leuwih aji batan maranehna? 27Saha ti antara maraneh anu ku jalan salempang bisa nambahan umurna najan sajam bae? 28Jeung naha bet salempang ku pakean? Tengetan kembang bakung di tegalan, kumaha jadina: teu digarawe, teu ninun. 29Tapi ceuk Kami ka maraneh: dalah Raja Suleman dina sagala kamulyaanana, dangdananana teu nepi ka saalus salah sahiji kembang ieu. 30Lamun jukut di tegalan — nu poe ieu aya, isukan dialungkeun kana seuneu — ku Rama urang didangdanan nepi ka sakitu, moal boa Mantenna bakal leuwih ti eta ngadangdanan maraneh, he jalma nu saeutik imanna?
31“Ku sabab kitu ulah salempang bari nanya, ‘Urang rek dahar naon?’ atawa ‘Urang rek nginum naon?’ atawa ‘Urang rek make naon?’ 32Sabab jalma-jalma anu teu wawuh ka Rama mah ngudag sagala perkara eta, tapi Rama maraneh nu di sawarga uninga yen maraneh merlukeun eta kabeh. 33Tapi teangan heula Karajaan Rama urang jeung kaadilan-Na, tangtu eta kabeh bakal ditambahkeun ka maraneh. 34Ku sabab kitu ulah salempang mikiran poe isukan — poe isukan mah bakal mikiran sorangan. Unggal poe geus cukup ku karerepetna sorangan.”