Mateus 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹“Diprayitna, aja nindakake kabeneranmu ana ing ngarepe wong akeh supaya dideleng dening wong-wong mau; yen kaya mangkono, kowe ora bakal nampa ganjaran saka Ramamu kang ana ing swarga. ²Mulane, yen kowe menehi marang wong kang kekurangan, aja kokumumake nganggo kalasangka, kaya kang ditindakake dening wong-wong lamis ing papan pangibadah lan ing dalan-dalan, supaya dialembana dening wong akeh. Satemene Aku pitutur marang kowe: wong-wong mau wis padha nampa ganjarane kanthi wutuh. ³Nanging yen kowe menehi marang wong kang kekurangan, tanganmu kiwa aja nganti ngerti apa kang ditindakake dening tanganmu tengen, ⁴supaya pawewehmu tetep sidheman. Ramamu, kang mirsa apa kang sidheman, bakal paring piwales marang kowe.

Ndedonga marang Ramamu kanthi Sidheman

⁵“Yen kowe ndedonga, aja kaya wong-wong lamis, kang seneng ndedonga kanthi ngadeg ing papan pangibadah lan ing pojoking dalan supaya dideleng dening wong akeh. Satemene Aku pitutur marang kowe: wong-wong mau wis padha nampa ganjarane kanthi wutuh. ⁶Nanging yen kowe ndedonga, lumebua ing kamarmu, tutupen lawange, banjur ndedongaa marang Ramamu kanthi sidheman. Ramamu kang mirsa apa kang sidheman bakal paring ganjaran marang kowe. ⁷Yen kowe ndedonga, aja ngucapake tembung kang muspra bola-bali kaya wong-wong kang ora wanuh marang Sang Rama, awit wong-wong mau ngira yen pandongane bakal kepireng marga saka akehing tembung. ⁸Aja padha kaya wong-wong mau, awit Ramamu wis pirsa apa kang kokbutuhake sadurunge kowe nyuwun marang Panjenengane. ⁹Mulane, kowe padha ndedongaa mangkene: ‘Dhuh Rama kawula ingkang wonten ing swarga, asma Paduka mugi kasucekna, ^a a v9 Gusti Yesus ngajak para pandhereke supaya nyedhak marang Rama kita kanthi kacedhakan kang padha karo kang dirasakake dening Panjenengane piyambak — ora kaya abdi kang adoh, nanging kaya para putra kinasih saka Rama kang padha. ¹⁰Kraton Paduka mugi rawuha, karsa Paduka mugi kalampahana, wonten ing bumi kadosdene wonten ing swarga. ¹¹Kawula mugi Paduka paringi rejeki sacekapipun ing dinten punika. ¹²Saha mugi Paduka ngapunten utang kawula, kadosdene kawula inggih sampun ngapunten dhateng tiyang ingkang gadhah utang dhateng kawula. ¹³Saha sampun ngantos Paduka nglebetaken kawula ing panggodha, nanging mugi Paduka luwaraken kawula saking si pangawak dursila.’ ^b b v13 Salinan-salinan kang luwih anyar nutup pandonga iki kanthi tembung, “Awit Paduka ingkang kagungan kraton saha panguwasa tuwin kamulyan ing salami-laminipun. Amin.” Tembung-tembung iku ora ana ing naskah-naskah kang paling tuwa; tembung mau lumebu ing pandonga saka pangibadahe pasamuwan wiwitan, lan nganti saiki akeh wong kang isih seneng ngucapake.

¹⁴“Awit yen kowe ngapura kaluputane wong liya, Ramamu kang ana ing swarga uga bakal paring pangapura marang kowe. ¹⁵Nanging yen kowe ora ngapura kaluputane wong liya, Ramamu uga ora bakal paring pangapura marang kaluputanmu.

Pasa Mung kanggo Ramamu

¹⁶“Yen kowe pasa, aja mrengut kaya wong-wong lamis—wong-wong mau ngrusak praupane supaya katon dening wong akeh yen lagi padha pasa. Satemene Aku pitutur marang kowe, wong-wong mau wis padha nampa ganjarane kanthi wutuh. ¹⁷Nanging yen kowe pasa, sirahmu olesana nganggo lenga lan raimu wisuhana, ^c c v17 Ngolesi sirah nganggo lenga iku pakulinan saben dina kang lumrah ing jamane Gusti Yesus—maksude mung supaya kowe katon kaya padatan, resik lan rapi kaya adat saben. ¹⁸supaya kowe ora katon lagi pasa dening wong akeh, nanging mung konangan dening Ramamu kang ora katingal. Ramamu kang mirsa apa kang sidheman bakal paring ganjaran marang kowe.

Numpuk Bandha ing Ramamu

¹⁹“Aja padha numpuk bandha kanggo awakmu dhewe ing bumi, ing papan kang ana renget lan taiyeng kang ngrusak, sarta ana maling kang mbabah lan nyolong. ²⁰Nanging padha numpuka bandha ing swarga kanggo awakmu dhewe, ing papan kang ora ana renget lan taiyeng kang ngrusak, sarta ora ana maling kang bisa mbabah lan nyolong. ²¹Awit ing ngendi bandhamu, ing kono uga atimu.

²²“Mripat iku dadi damaring badan. Yen mripatmu becik, badanmu sakojur bakal kebak pepadhang. ²³Nanging yen mripatmu ala, badanmu sakojur bakal peteng. Mulane yen pepadhang kang ana ing kowe iku peteng, saiba petenge!

²⁴“Ora ana wong kang bisa ngawula marang bendara loro: amarga dheweke bakal sengit marang kang siji lan tresna marang sijine, utawa setya marang kang siji lan nyepelekake sijine. Kowe ora bisa ngawula marang Rama kita lan marang dhuwit bebarengan.

Ramamu Pirsa marang apa kang Kokbutuhake

²⁵“Mulane Aku pitutur marang kowe: aja padha sumelang bab uripmu—apa kang bakal kokpangan utawa kokombe—utawa bab badanmu—apa kang bakal kokanggo. Apa urip iku ora ngluwihi pangan, lan badan ngluwihi sandhangan? ²⁶Delengen manuk-manuk ing awang-awang: padha ora nandur, ora ngeneni, lan ora nyimpen ing lumbung, nanging Ramamu kang ana ing swarga paring pangan marang manuk-manuk mau. Apa kowe ora luwih aji tinimbang manuk-manuk iku? ²⁷Sapa ta ing antaramu kang bisa nambahi umure sajam bae marga saka sumelang? ²⁸Lan yagene kowe padha sumelang bab sandhangan? Gatekna kembang bakung ing ara-ara, kepriye tuwuhe: padha ora nyambut gawe lan ora ngantih. ²⁹Nanging Aku pitutur marang kowe: sanadyan Prabu Suleman ing sajroning sakehing kamulyane, pangagemane ora madhani salah sijine kembang iku. ³⁰Yen Rama kita paring sandhangan marang suket ing ara-ara kaya mangkono—kang dina iki isih ana, sesuk wis dicemplungake ing geni—apa Panjenengane ora bakal luwih maneh anggone maringi sandhangan marang kowe, heh wong kang cupet ing pangandel?

³¹“Mulane aja padha sumelang kanthi takon, ‘Apa kang bakal kita pangan?’ utawa ‘Apa kang bakal kita ombe?’ utawa ‘Apa kang bakal kita anggo?’ ³²Awit wong-wong kang ora wanuh marang Sang Rama padha ngudi kabeh prakara iku, nanging Ramamu kang ana ing swarga wis pirsa yen kowe mbutuhake kabeh iku. ³³Nanging padha ngupayaa dhisik Kratone Rama kita lan kabenerane, temah kabeh prakara iku bakal diwuwuhake marang kowe. ³⁴Mulane aja padha sumelang bab dina sesuk—dina sesuk bakal nyumelangake awake dhewe. Saben dina iku wis cukup karo kasusahane dhewe.”