ମାଥିଉ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹“ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତା ସାଧନ ନ କରିବାକୁ ସାବଧାନ ହୁଅ, ନ ହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆପଣା ପିତାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ପୁରସ୍କାର ପାଇବ ନାହିଁ। ²ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଦାନ କର, ସେତେବେଳେ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା ନିମନ୍ତେ କପଟୀମାନେ ଯେପରି ସମାଜଗୃହ ଓ ପଥରେ କରନ୍ତି, ସେପରି ତୂରୀ ବଜାଇ ତାହା ଘୋଷଣା କର ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ କହୁଅଛି, ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରସ୍କାର ପାଇସାରିଲେଣି। ³କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଦାନ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ କଅଣ କରୁଅଛି, ତାହା ତୁମ୍ଭର ବାମ ହସ୍ତକୁ ଜଣାଇ ଦିଅ ନାହିଁ, ⁴ଯେପରି ତୁମ୍ଭର ଦାନ ଗୋପନରେ ରହେ। ତହିଁରେ ଗୋପନ ଦ୍ରଷ୍ଟା ତୁମ୍ଭ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିଦାନ ଦେବେ।

ଗୋପନରେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର

⁵“ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ସେତେବେଳେ କପଟୀମାନଙ୍କ ପରି ହୁଅ ନାହିଁ; କାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ସମାଜଗୃହ ଓ ପଥର କୋଣରେ ଠିଆ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରସ୍କାର ପାଇସାରିଲେଣି। ⁶କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ସେତେବେଳେ ଆପଣା କୋଠରୀ ଭିତରକୁ ଯାଇ କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ଗୋପନରେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ତହିଁରେ ଗୋପନ ଦ୍ରଷ୍ଟା ତୁମ୍ଭ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବେ। ⁷ପୁଣି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପରି ବକବକ କର ନାହିଁ; କାରଣ ବହୁ ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଶୁଣାଯିବେ ବୋଲି ସେମାନେ ମନେ କରନ୍ତି। ⁸ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ହୁଅ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭର କଅଣ ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଯାଚିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭ ପିତା ଜାଣନ୍ତି। ⁹ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କର: ‘ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା, ତୁମ୍ଭ ନାମ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନ୍ୟ ହେଉ, ^a a v9 ଯୀଶୁ ଆପଣା ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି ଯେ, ସେ ନିଜେ ଯେଉଁ ଘନିଷ୍ଠତା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେହି ସମାନ ଘନିଷ୍ଠତା ସହିତ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ — ଦୂରସ୍ଥ ଦାସ ରୂପେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସେହି ଏକ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ରୂପେ। ¹⁰ତୁମ୍ଭ ରାଜ୍ୟ ଆସୁ, ତୁମ୍ଭ ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ସ୍ଵର୍ଗରେ, ସେପରି ପୃଥିବୀରେ ସଫଳ ହେଉ। ¹¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଆହାର ଆଜି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଅ। ¹²ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଆପଣା ଆପଣା ଋଣୀମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଅଛୁ, ସେପରି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଋଣ କ୍ଷମା କର। ¹³ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଆଣ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ମନ୍ଦରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର।’ ^b b v13 ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତିଲିପିଗୁଡ଼ିକ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ "କାରଣ ରାଜ୍ୟ, ପରାକ୍ରମ ଓ ମହିମା ଅନନ୍ତକାଳ ତୁମ୍ଭର। ଆମେନ୍।" ବାକ୍ୟରେ ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ବାକ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନତମ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ନାହିଁ; ଏହା ଆଦ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀର ଉପାସନାରୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟକୁ ଆସିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାହା କହିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

¹⁴“କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଲୋକମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବେ। ¹⁵କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଲୋକମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କ୍ଷମା ନ କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ।

କେବଳ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉପବାସ କର

¹⁶“ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଉପବାସ କର, ସେତେବେଳେ କପଟୀମାନଙ୍କ ପରି ବିଷଣ୍ଣ ମୁଖ ହୁଅ ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ଉପବାସ କରୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ମୁଖ ମଳିନ କରନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରସ୍କାର ପାଇଅଛନ୍ତି। ¹⁷କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ଉପବାସ କର, ସେତେବେଳେ ଆପଣା ମସ୍ତକରେ ତୈଳ ଲଗାଅ ଓ ମୁଖ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କର, ^c c v17 ଯୀଶୁଙ୍କ ସଂସ୍କୃତିରେ ମସ୍ତକରେ ତୈଳ ଲଗାଇବା ସାଧାରଣ ଦୈନନ୍ଦିନ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ଥିଲା — ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କେବଳ ଏତିକି ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାର ସ୍ଵାଭାବିକ, ସୁସଜ୍ଜିତ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଅ। ¹⁸ଯେପରି ତୁମ୍ଭର ଉପବାସ ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣା ନ ପଡ଼େ, ମାତ୍ର କେବଳ ଗୁପ୍ତ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କୁ ଜଣାଯାଏ। ତହିଁରେ ଗୁପ୍ତ ଦ୍ରଷ୍ଟା ତୁମ୍ଭ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବେ।

ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କର

¹⁹“ଯେଉଁଠାରେ କୀଟ ଓ କଳଙ୍କ କ୍ଷୟ କରେ, ପୁଣି ଯେଉଁଠାରେ ଚୋରମାନେ ସିନ୍ଧି କାଟି ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେହି ପୃଥିବୀରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କର ନାହିଁ। ²⁰କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ କୀଟ କି କଳଙ୍କ କ୍ଷୟ କରେ ନାହିଁ, ପୁଣି ଯେଉଁଠାରେ ଚୋରମାନେ ସିନ୍ଧି କାଟି ଚୋରି କରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ସ୍ଵର୍ଗରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କର। ²¹କାରଣ ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ୍ଭର ଧନ, ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ମଧ୍ୟ ରହିବ।

²²“ଚକ୍ଷୁ ଶରୀରର ପ୍ରଦୀପ। ଏଣୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ନିର୍ମଳ, ତେବେ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶରୀର ଆଲୋକମୟ ହେବ। ²³କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ମନ୍ଦ, ତେବେ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶରୀର ଅନ୍ଧକାରମୟ ହେବ। ଅତଏବ ତୁମ୍ଭ ଅନ୍ତରସ୍ଥ ଆଲୋକ ଯଦି ଅନ୍ଧକାର ହୁଏ, ତେବେ ସେହି ଅନ୍ଧକାର କେଡ଼େ ଗଭୀର!

²⁴“କେହି ଦୁଇ କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସେବା କରି ପାରେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେ ଜଣକୁ ଘୃଣା କରିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ପ୍ରେମ କରିବ, ନୋହିଲେ ଜଣକ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ହେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ତୁଚ୍ଛ କରିବ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ଧନ, ଉଭୟର ସେବା କରି ପାର ନାହିଁ।

ତୁମ୍ଭର କଅଣ ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ତୁମ୍ଭ ପିତା ଜାଣନ୍ତି

²⁵“ଏହେତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ଖାଇବ କି କଅଣ ପିଇବ, ଆପଣା ଆପଣା ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ଏହା, ଅବା କଅଣ ପିନ୍ଧିବ, ଆପଣା ଶରୀର ନିମନ୍ତେ ଏହା, ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ଆହାରଠାରୁ ଜୀବନ ଓ ବସ୍ତ୍ରଠାରୁ ଶରୀର କି ଅଧିକ ନୁହେଁ? ²⁶ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କର: ସେମାନେ ବୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, କି କାଟନ୍ତି ନାହିଁ, କି ଅମାରରେ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଦିଅନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ନୁହଁ? ²⁷ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କି ଚିନ୍ତା କରି ଆପଣା ଆୟୁଷରେ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ବଢ଼ାଇ ପାରେ? ²⁸ପୁଣି ବସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା କରୁଅଛ? କ୍ଷେତ୍ରର କଇଁ ଫୁଲ କିପରି ବଢ଼େ, ତାହା ବିବେଚନା କର: ସେସବୁ ପରିଶ୍ରମ କରେ ନାହିଁ, କି ସୂତା କାଟେ ନାହିଁ। ²⁹ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଶଲୋମନ ମଧ୍ୟ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ମହିମାରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପରି ବିଭୂଷିତ ନ ଥିଲେ। ³⁰କ୍ଷେତ୍ରର ଯେଉଁ ତୃଣ ଆଜି ଅଛି ଓ କାଲି ଅଗ୍ନିରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏପରି ବିଭୂଷିତ କରନ୍ତି, ତେବେ ହେ ଅଳ୍ପ ବିଶ୍ଵାସୀମାନେ, ସେ କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତହିଁଠାରୁ ବହୁତ ଅଧିକ ବିଭୂଷିତ କରିବେ ନାହିଁ?

³¹“ଅତଏବ, ‘ଆମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ଖାଇବୁ?’ କିମ୍ବା ‘କଅଣ ପିଇବୁ?’ ଅବା ‘କଅଣ ପିନ୍ଧିବୁ?’ ବୋଲି କହି ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ³²କାରଣ ଯେଉଁମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହିସବୁ ବସ୍ତୁର ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି; ମାତ୍ର ଏସବୁ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରୟୋଜନ, ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ଜାଣନ୍ତି। ³³କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ତାହାଙ୍କ ଧାର୍ମିକତାର ଅନ୍ଵେଷଣ କର, ତାହାହେଲେ ଏହିସବୁ ବସ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ। ³⁴ଏଣୁ କାଲି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ — କାଲି ଆପଣା ବିଷୟରେ ଆପେ ଚିନ୍ତା କରିବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ନିମନ୍ତେ ତାହାର ଆପଣା କ୍ଲେଶ ଯଥେଷ୍ଟ।”