Mateus 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh mau, banjur minggah ing gunung; sawise lenggah, para sakabate padha sowan ing ngarsane. ²Panjenengane tumuli wiwit memulang marang wong-wong mau, mangkene pangandikane: ^a a v2 Ing sadawane Piwulang ing Gunung, Gusti Yesus ngajak para pandhereke mlebu ing karaketan karo Sang Rama kaya kang dialami Panjenengane piyambak, kanthi bola-bali ngandikakake bab “Ramamu kang ana ing swarga.”

³“Rahayu wong kang mlarat ing budi, awit iku kang padha nduweni Kratone Rama kita. ⁴Rahayu wong kang padha sedhih, awit bakal padha dilipur. ⁵Rahayu wong kang alus ing budi, awit bakal padha marisi bumi. ⁶Rahayu wong kang padha ngelih lan ngelak marang kabeneran, awit bakal padha diwaregi. ⁷Rahayu wong kang kebak welas asih, awit bakal padha tampa sih-rahmat. ⁸Rahayu wong kang resik atine, awit bakal padha ndeleng Rama kita. ⁹Rahayu wong kang dadi juru-rukun, awit bakal padha kasebut para putrane Rama kita. ¹⁰Rahayu wong kang padha dikuya-kuya marga saka kabeneran, awit iku kang padha nduweni Kratone Rama kita.

¹¹“Rahayu kowe, manawa kowe diala-ala, dikuya-kuya, lan difitnah kanthi sarupaning piala marga saka Aku. ¹²Padha bungaha lan sukarenaa, awit gedhe ganjaranmu ing swarga; sabab kaya mangkono uga anggone wong-wong mau padha nguya-uya para nabi sadurungmu.

Kowe Padha Dadi Uyah lan Pepadhang

¹³“Kowe padha dadi uyahing bumi. Nanging manawa uyah ilang asine, kepriye bisane diasinake maneh? Wis ora ana gunane maneh, kajaba mung dibuwang lan diidak-idak ing wong.

¹⁴“Kowe padha dadi pepadhanging jagad. Kutha kang ngadeg ing dhuwuring gunung ora bisa kaaling-alingan. ¹⁵Ora ana wong kang nyumet diyan banjur dikurebi tompo, nanging mesthi didokok ing jodhog, supaya madhangi wong kabeh kang ana ing omah. ¹⁶Samono uga pepadhangmu kudu padha sumunar ing ngarepe wong akeh, supaya padha ndeleng panggawemu kang becik, banjur ngluhurake Ramamu kang ana ing swarga.

Sang Putra Njangkepi Toret

¹⁷“Aja padha ngira yen tekaKu iki arep ngrusak Toret utawa kitabe para nabi; tekaKu ora arep ngrusak, nanging arep njangkepi. ¹⁸Awit satemene Aku pitutur marang kowe: sadurunge langit lan bumi sirna, sanadyan mung aksara siji utawa sacoretan, ora bakal ana kang ilang saka Toret, nganti kabeh iku kelakon. ¹⁹Mulane sing sapa nerak salah sawijining pepakon kang paling cilik iki, sarta mulang mangkono marang wong liya, iku bakal kasebut paling asor ing Kratone Rama kita; nanging sing sapa netepi lan mulangake, iku bakal kasebut gedhe ing Kratone Rama kita. ²⁰Awit Aku pitutur marang kowe, manawa kabeneranmu ora ngluwihi kabenerane para ahli Toret lan para wong Farisi, kowe babar pisan ora bakal bisa mlebu ing Kratone Rama kita.

Rukuna Dhisik karo Sadulurmu

²¹“Kowe wis padha krungu, yen marang para leluhur wis dipangandikakake: ‘Aja memateni; sing sapa memateni bakal kena ing paukuman.’ ²²Nanging Aku pitutur marang kowe: sing sapa nepsu marang sadulure bakal kena ing paukuman. Sing sapa ngina sadulure bakal kena ing pangadilan agama, lan sing sapa ngucap, ‘Wong gemblung!’ bakal kena ing geni naraka.

²³“Mulane manawa kowe nggawa pisungsungmu menyang misbyah, lan ing kono kowe kelingan yen sadulurmu duwe prakara karo kowe, ²⁴pisungsungmu tinggalen ing ngarepe misbyah, lungaa dhisik, rukuna karo sadulurmu, banjur balia nyaosake pisungsungmu. ²⁵Gelisa rukun karo mungsuhmu prakara, sajrone kowe isih bebarengan ing dalan, supaya aja nganti kowe dipasrahake marang hakim, lan hakim masrahake kowe marang pacalang, temah kowe dicemplungake ing pakunjaran. ²⁶Satemene Aku pitutur marang kowe, kowe babar pisan ora bakal bisa metu saka ing kono, sadurunge kowe nyaur nganti sepeserpun kang pungkasan.

Kasucen Wiwit saka ing Ati

²⁷“Kowe wis padha krungu pangandika: ‘Aja laku jina.’ ²⁸Nanging Aku pitutur marang kowe: saben wong kang mandeng wong wadon kanthi hawa nepsu, iku wis laku jina karo wong wadon mau ing sajroning atine. ²⁹Manawa mripatmu tengen njalari kowe kesandhung, cukilen lan buwangen; awit luwih becik ilang peranganing badanmu siji, tinimbang badanmu sakojur kacemplungake ing naraka. ³⁰Lan manawa tanganmu tengen njalari kowe gawe dosa, kethogen lan buwangen; luwih becik ilang peranganmu siji, tinimbang badanmu sakojur mlebu ing naraka.

³¹“Uga wis dipangandikakake: ‘Sing sapa megat bojone, kudu menehi layang pegatan marang bojone mau.’ ³²Nanging Aku pitutur marang kowe: sing sapa megat bojone, kajaba marga saka laku jina, iku njalari bojone mau laku jina; lan sing sapa ngrabeni wong wadon kang wis dipegat, iku uga laku jina.

Tembung Iyamu Kudu Ateges Iya

³³“Maneh, kowe wis padha krungu, yen marang para leluhur wis dipangandikakake: ‘Aja mblenjani sumpahmu, nanging netepana apa kang wis koksumpahake marang Rama kita.’ ³⁴Nanging Aku pitutur marang kowe, aja babar pisan sumpah: aja demi swarga, awit iku dhamparing Rama kita, ³⁵lan aja demi bumi, awit iku ancik-anciking sampeyane; lan aja demi Yerusalem, awit iku kuthane Sang Prabu Agung. ³⁶Lan aja sumpah demi sirahmu, awit kowe ora bisa mutihake utawa ngiremake rambut saeler bae. ³⁷Tembungmu ‘iya’ kudu ‘iya’, lan ‘ora’-mu kudu ‘ora’; dene kang luwih saka iku, iku asale saka si pangawak dursila.

Ngluwihana Mripat Winales Mripat

³⁸“Kowe wis padha krungu pangandika: ‘Mripat winales mripat, lan untu winales untu.’ ³⁹Nanging Aku pitutur marang kowe: aja nglawan marang wong kang gawe piala. Yen ana wong kang napuk pipimu tengen, pipimu sijine uga ulungna marang dheweke. ⁴⁰Lan manawa ana wong kang arep ngajokake prakara kowe sarta njaluk klambimu, jubahmu uga wenehna. ⁴¹Lan sapa sing meksa kowe mlaku samil, mlakua rong mil bebarengan karo dheweke. ⁴²Sapa sing njaluk marang kowe, wenehana, lan aja nulak wong kang arep nyilih marang kowe.

Tresnanana Mungsuhmu kaya Panjenengane

⁴³“Kowe wis padha krungu pangandika: ‘Tresnanana pepadhamu, lan sengitana mungsuhmu.’ ⁴⁴Nanging Aku pitutur marang kowe, tresnanana mungsuhmu lan dedongaa kanggo wong kang nguya-uya kowe, ⁴⁵supaya kowe padha dadi putrane Ramamu kang ana ing swarga; awit Panjenengane njalari srengengene mlethek kanggo wong ala lan wong becik, sarta nurunake udan kanggo wong kang bener lan wong kang ora bener. ⁴⁶Awit manawa kowe mung nresnani wong kang nresnani kowe, apa ganjaranmu? Apa para juru-mupu-beya iya ora tumindak mangkono? ⁴⁷Lan manawa kowe mung nguluk-uluk salam marang sadulurmu bae, apa luwihmu tinimbang wong liya? Apa wong kapir iya ora tumindak mangkono? ⁴⁸Mulane kowe padha dadia sampurna, kaya dene Ramamu ing swarga iku sampurna.”