متي 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹پوءِ پاڪ روح يسوع کي بيابان ۾ وٺي ويو، تہ جيئن ابليس کيس آزمائي. ²چاليھ ڏينهن ۽ چاليھ راتيون روزو رکڻ کان پوءِ کيس بک لڳي. ³تڏهن آزمائيندڙ اچي چيس تہ ”جيڪڏهن تون خدا جو فرزند آهين، تہ هنن پٿرن کي چؤ تہ مانيون بڻجي وڃن.“

⁴پر هن وراڻيو تہ ”لکيل آهي تہ ’ماڻهو رڳو مانيءَ سان نہ جيئرو رهندو، پر اسان جي پيءُ جي وات مان نڪرندڙ هر ڪلام سان.‘“

⁵پوءِ ابليس کيس پاڪ شهر ۾ وٺي وڃي هيڪل جي سڀ کان مٿاهين چوٽيءَ تي بيهاريائينس، ⁶چيائينس تہ ”جيڪڏهن تون خدا جو فرزند آهين، تہ پاڻ کي هيٺ اڇل، ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ ’هو پنهنجن ملائڪن کي تنهنجي باري ۾ حڪم ڏيندو، ۽ اهي توکي پنهنجن هٿن تي کڻندا، تہ متان تنهنجو پير پٿر سان ٽڪرائجي.‘“

⁷يسوع کيس چيو تہ ”وري لکيل آهي تہ ’تون پنهنجي پيءُ کي نہ آزمائج.‘“

⁸وري ابليس کيس هڪ تمام مٿاهين جبل تي وٺي وڃي دنيا جون سڀ بادشاهتون ۽ انهن جو جلوو ڏيکاريائينس، ⁹۽ چيائينس تہ ”جيڪڏهن تون جهڪي مون کي سجدو ڪندين، تہ اهي سڀ آءٌ توکي ڏيندس.“

¹⁰تڏهن يسوع کيس چيو تہ ”هليو وڃ، اي شيطان! ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ ’پنهنجي پيءُ جي عبادت ڪر، ۽ رڳو سندس ئي خدمت ڪر.‘“

¹¹پوءِ ابليس کيس ڇڏي هليو ويو، ۽ اوچتو ملائڪ اچي سندس خدمت ڪرڻ لڳا.

گليل ۾ روشنيءَ جو اڀرڻ

¹²جڏهن يسوع ٻڌو تہ يوحنا گرفتار ڪيو ويو آهي، تڏهن هو گليل ڏانهن هليو ويو. ¹³ناصرت کي ڇڏي، سمنڊ جي ڪناري تي، زبولون ۽ نفتالي جي علائقي ۾ ڪفرنحوم ۾ وڃي رهيو، ¹⁴تہ جيئن يسعياه نبيءَ جي زباني چيل ڳالهه پوري ٿئي: ¹⁵”زبولون جو ملڪ ۽ نفتالي جو ملڪ، سمنڊ جي واٽ، يردن جي پار، غير قومن جو گليل، ¹⁶جيڪي ماڻهو اونداهيءَ ۾ رهندا هئا، تن وڏي روشني ڏٺي، ۽ جيڪي موت جي علائقي ۽ پاڇي ۾ رهندا هئا، تن تي روشني اڀري آئي.“

¹⁷انهيءَ وقت کان يسوع اهو چئي منادي ڪرڻ لڳو تہ ”توبه ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي ويجهي اچي وئي آهي.“

يسوع پنهنجن پهرين شاگردن کي سڏي ٿو

¹⁸گليل جي سمنڊ جي ڪناري تان لنگهندي ٻن ڀائرن کي ڏٺائين، يعني شمعون کي، جنهن کي پطرس سڏيو وڃي ٿو، ۽ سندس ڀاءُ اندرياس کي، جيڪي سمنڊ ۾ ڄار اڇلائي رهيا هئا، ڇاڪاڻ تہ اهي مڇيرا هئا.

¹⁹کين چيائين تہ ”مون پٺيان هلو، تہ آءٌ اوهان کي ماڻهن جا مڇيرا بڻائيندس.“

²⁰اهي ان ئي گھڙيءَ ڄار ڇڏي سندس پٺيان هلڻ لڳا. ²¹اتان اڳتي وڌي ٻن ٻين ڀائرن کي ڏٺائين، يعني زبدي جي پٽ يعقوب ۽ سندس ڀاءُ يوحنا کي، جيڪي ٻيڙيءَ ۾ پنهنجي پيءُ زبدي سان گڏ ڄار سبي رهيا هئا، تہ کين سڏيائين. ²²اهي ان ئي گھڙيءَ ٻيڙي ۽ پنهنجي پيءُ کي ڇڏي سندس پٺيان هلڻ لڳا.

پيءُ پنهنجي فرزند ذريعي شفا ڏئي ٿو

²³يسوع سڄي گليل ۾ گھمندو رهيو، انهن جي عبادتخانن ۾ تعليم ڏيندو، بادشاهيءَ جي خوشخبري ٻڌائيندو، ۽ ماڻهن ۾ هر بيماري ۽ هر ڪمزوريءَ کي شفا ڏيندو رهيو. ²⁴سندس شهرت سڄي شام ۾ پکڙجي وئي. ماڻهو سڀني بيمارن کي، جيڪي طرح طرح جي بيمارين ۽ سورن ۾ ورتل هئا، جن کي ڀوت ڏکوئيندا هئا، جيڪي مرگيءَ وارا ۽ فالجي هئا، وٺي آيا، ۽ هن کين شفا ڏنائين. ²⁵گليل، ديڪاپوليس، يروشلم، يهوديه ۽ يردن جي پار کان وڏا ميڙا سندس پٺيان هلڻ لڳا. ^a a v25 ديڪاپوليس ڏهن شهرن جو هڪ ٽولو هو، جن ۾ گهڻو ڪري غير قومن جا ماڻهو رهندا هئا، ۽ اهي گليل جي سمنڊ جي اوڀر ۽ ڏکڻ-اوڀر ۾ هئا.