मत्तय 4

4 ¹ मग पवित्र आत्म्याने येशूला अरण्यात नेले, यासाठी की सैतानाकडून त्याचा मोह व्हावा. ² आणि चाळीस दिवस व चाळीस रात्री उपवास केल्यावर त्याला भूक लागली. ³ तेव्हा मोह पाडणारा त्याच्याकडे येऊन म्हणाला, “तू जर देवाचा पुत्र आहेस, तर ह्या दगडांना भाकरी होण्यास सांग.”

⁴ पण त्याने उत्तर दिले, “असे लिहिले आहे की, ‘माणूस केवळ भाकरीने जगेल असे नाही, तर आमच्या पित्याच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगेल.’”

⁵ मग सैतानाने त्याला पवित्र नगरात नेले आणि मंदिराच्या सर्वांत उंच टोकावर उभे केले, ⁶ आणि त्याला म्हणाला, “तू जर देवाचा पुत्र आहेस, तर खाली उडी टाक; कारण शास्त्रलेखात म्हटले आहे, ‘तो तुझ्याविषयी आपल्या दूतांना आज्ञा करील, आणि तुझा पाय दगडावर आपटू नये म्हणून ते तुला आपल्या हातांवर झेलतील.’”

⁷ येशू त्याला म्हणाला, “पुन्हा असेही लिहिले आहे की, ‘तू आपल्या पित्याची परीक्षा पाहू नकोस.’”

⁸ पुन्हा सैतानाने त्याला एका फार उंच डोंगरावर नेले आणि जगातील सर्व राज्ये व त्यांचे वैभव त्याला दाखवले, ⁹ आणि त्याला म्हणाला, “तू जर पालथा पडून मला नमन करशील, तर हे सर्व मी तुला देईन.”

¹⁰ तेव्हा येशू त्याला म्हणाला, “अरे सैताना, दूर हो! कारण शास्त्रलेखात म्हटले आहे, ‘तू आपल्या पित्याला नमन कर आणि केवळ त्याचीच सेवा कर.’”

¹¹ मग सैतान त्याला सोडून निघून गेला, आणि पाहा, देवदूत येऊन त्याची सेवा करू लागले.

गालीलात प्रकाश उगवतो

¹² योहानाला अटक झाली असे ऐकून तो गालीलात निघून गेला. ¹³ आणि नासरेथ सोडून जबुलून व नफताली ह्यांच्या प्रदेशात, समुद्राकाठी असलेल्या कफर्णहूमास येऊन राहिला; ¹⁴ ह्यासाठी की, यशया संदेष्ट्याच्या द्वारे जे सांगण्यात आले होते ते पूर्ण व्हावे: ¹⁵ “जबुलून प्रदेश आणि नफताली प्रदेश, समुद्राकडील मार्ग, यार्देनेच्या पलीकडे, परराष्ट्रीयांचा गालील— ¹⁶ अंधारात राहणाऱ्या लोकांनी मोठा प्रकाश पाहिला, आणि जे मृत्यूच्या प्रदेशात व छायेत राहत होते, त्यांच्यावर प्रकाश उगवला.”

¹⁷ त्या वेळेपासून येशू घोषणा करू लागला, “पश्चात्ताप करा, कारण आमच्या पित्याचे राज्य जवळ आले आहे.”

येशू आपल्या पहिल्या शिष्यांना पाचारण करतो

¹⁸ गालील समुद्राच्या काठाने चालत असता त्याने दोन भाऊ पाहिले—पेत्र म्हटलेला शिमोन व त्याचा भाऊ अंद्रिया—ते समुद्रात जाळे टाकत होते; कारण ते कोळी होते.

¹⁹ आणि तो त्यांना म्हणाला, “माझ्यामागे या, म्हणजे मी तुम्हांला माणसे धरणारे करीन.”

²⁰ तेव्हा त्यांनी लगेच आपली जाळी सोडली आणि ते त्याच्यामागे गेले. ²¹ तेथून पुढे जात असता त्याने आणखी दोन भाऊ पाहिले—जब्दीचा मुलगा याकोब व त्याचा भाऊ योहान—ते आपल्या वडील जब्दीबरोबर नावेत आपली जाळी नीट करत होते; आणि त्याने त्यांना बोलावले. ²² तेव्हा त्यांनी लगेच नाव व आपल्या वडिलांना सोडले आणि ते त्याच्यामागे गेले.

पिता आपल्या पुत्राद्वारे बरे करतो

²³ मग येशू सर्व गालीलभर फिरला, त्यांच्या सभास्थानांत शिकवीत, राज्याची सुवार्ता गाजवीत, आणि लोकांतील प्रत्येक रोग व प्रत्येक व्याधी बरी करीत गेला. ²⁴ त्याची कीर्ती सर्व सिरीयाभर पसरली. आणि नाना प्रकारच्या रोगांनी व वेदनांनी ग्रस्त झालेले, भुतांनी पछाडलेले, फेफरे असलेले व पक्षाघात झालेले असे सर्व आजारी लोक त्यांनी त्याच्याकडे आणले, आणि त्याने त्यांना बरे केले. ²⁵ गालील, दकापल, यरुशलेम, यहूदीया व यार्देनेच्या पलीकडून मोठे लोकसमुदाय त्याच्यामागे चालले. ^a a v25 दकापल हे गालील समुद्राच्या पूर्वेस व आग्नेयेस असलेल्या, बहुतकरून परराष्ट्रीय अशा दहा नगरांचा समूह होता.