ਮੱਤੀ 4

4 ¹ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਤਾਇਆ ਜਾਵੇ। ²ਅਤੇ ਚਾਲ੍ਹੀ ਦਿਨ ਅਤੇ ਚਾਲ੍ਹੀ ਰਾਤਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਗਿਆ। ³ਪਰਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਰੋਟੀ ਬਣ ਜਾਣ।”

⁴ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ‘ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਹਰੇਕ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।’”

⁵ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ⁶ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਕਿਸੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਾ ਟਕਰਾਏ।’”

⁷ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਫਿਰ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ‘ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਪਰਖੀਂ।’”

⁸ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਵਿਖਾਇਆ। ⁹ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਝੁਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕੇਂ।”

¹⁰ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ! ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।’”

¹¹ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਦੂਤ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਟਹਿਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ

¹²ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਲੀਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ¹³ਉਸ ਨੇ ਨਾਸਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸਿਆ, ਜੋ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜ਼ਬੂਲੁਨ ਅਤੇ ਨਫ਼ਤਾਲੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ¹⁴ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ: ¹⁵“ਜ਼ਬੂਲੁਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਨਫ਼ਤਾਲੀ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰਾਹ, ਯਰਦਨ ਦੇ ਪਾਰ, ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਗਲੀਲ, ¹⁶ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਸ ਅਤੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਾਨਣ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਹੈ।”

¹⁷ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਤੋਬਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।”

ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ

¹⁸ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੁਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਭਰਾ ਵੇਖੇ, ਸ਼ਮਊਨ ਜਿਹੜਾ ਪਤਰਸ ਸਦਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ, ਜੋ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾਲ਼ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਛੀ ਸਨ।

¹⁹ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਛੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।”

²⁰ਉਹ ਝੱਟ ਆਪਣੇ ਜਾਲ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੇ। ²¹ਉੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਦੋ ਭਰਾ ਵੇਖੇ—ਜ਼ਬਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਯੂਹੰਨਾ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜ਼ਬਦੀ ਨਾਲ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਾਲ਼ ਸੁਧਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ²²ਉਹ ਝੱਟ ਬੇੜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੇ।

ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

²³ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਖ਼ਬਰੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਅਤੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ²⁴ਉਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸਾਰੇ ਸੀਰੀਯਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਲੋਕ ਉਸ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਬੀਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਏ—ਜੋ ਭਾਂਤ-ਭਾਂਤ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤ ਚਿੰਬੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਿਰਗੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਧਰੰਗੀ—ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ। ²⁵ਗਲੀਲ, ਦਿਕਾਪੁਲਿਸ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਯਹੂਦਿਯਾ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਪਾਰੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੀਆਂ। ^a a v25 ਦਿਕਾਪੁਲਿਸ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦਸ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤ ਕਰਕੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਨ।