ڇپيل
ڪتاب

پيءُ رستو تيار ڪري ٿو

يوحنا، اُٺ جي وار ۾، بپتسما لاءِ ايندڙ ميڙ کي چوي ٿو ته ابراهيم جي نسل مان هجڻ ڪنهن کي به نٿو بچائي. پوءِ يسوع به بپتسما وٺڻ لاءِ چوي ٿو، ۽ يوحنا اعتراض ڪري ٿو ته اهو ٻئي طرح ٿيڻ گهرجي. هو اجازت ڏئي ٿو، ۽ سندس پيءُ جو آواز پنهنجي پياري پٽ تي دعويٰ ڪري ٿو.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 17

باب 3.

انهن ڏينهن ۾ يوحنا بپتسما ڏيندڙ يهوديہ جي بيابان ۾ منادي ڪندو آيو، ”توبه ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي ويجهي اچي وئي آهي.“ هي اهو آهي جنهن بابت يسعياه نبيءَ چيو هو تہ ”بيابان ۾ ڪنهن جو آواز پڪاري ٿو تہ خداوند جو رستو تيار ڪريو، سندس واٽون سڌيون ڪريو.“

يوحنا اُٺ جي وارن جا ڪپڙا پهريل هئا، ڪمر ۾ چمڙي جو پٽو ٻڌل هوس، ۽ سندس کاڌو ٽڏا ۽ جهنگلي ماکي هو. پوءِ يروشلم، سڄي يهوديہ ۽ اردن جي چوڌاري جي سڄي علائقي جا ماڻهو نڪري وٽس آيا، ۽ پنهنجا گناهه مڃي، اردن درياهه ۾ کانئس بپتسما ورتائون.

ڪيترن ئي فريسين ۽ صدوقين کي بپتسما وٺڻ لاءِ ايندي ڏسي، کين چيائين تہ ”اي نانگن جا ٻچؤ! اوهان کي ڪنهن خبردار ڪيو تہ اچڻ واري غضب کان ڀڄو؟ تنهنڪري توبه جي لائق ميوو پيدا ڪريو. پاڻ ۾ اهو چوڻ جو گمان نہ ڪريو تہ ’ابراهيم اسان جو پيءُ آهي،‘ ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ اسان جو پيءُ انهن پٿرن مان ابراهيم لاءِ ٻار اُڀاري سگهي ٿو. ڪهاڙو اڳ ۾ ئي وڻن جي پاڙ تي رکيل آهي، تنهنڪري جيڪو وڻ سٺو ميوو نہ ٿو ڏئي، سو وڍيو ۽ باهه ۾ اڇلايو وڃي ٿو.

”آءٌ اوهان کي توبه لاءِ پاڻيءَ سان بپتسما ٿو ڏيان، پر جيڪو منهنجي پٺيان اچي ٿو، سو مون کان وڌيڪ طاقتور آهي—آءٌ سندس جوتا کڻڻ جي لائق بہ ناهيان. هو اوهان کي پاڪ روح ۽ باهه سان بپتسما ڏيندو. سندس هٿ ۾ اُڏائڻ وارو ڪانٽو آهي؛ هو پنهنجو کلو صاف ڪندو، پنهنجي ڪڻڪ کي ڪوٺار ۾ گڏ ڪندو، پر ڀُسي کي نہ وسامندڙ باهه ۾ ساڙيندو.“ a a v12 اُڏائڻ واري ڪانٽي سان ڪُٽيل اناج کي هوا ۾ اڇليندا هئا؛ ڳرو ڪڻڪ زمين تي ڪري پوندو هو، ۽ هلڪو ڀُسو اُڏامي ويندو هو.

پيءُ پنهنجي فرزند کي ڀليڪار ڪري ٿو

پوءِ يسوع گليل کان اردن تي يوحنا وٽ آيو، تہ کانئس بپتسما وٺي. پر يوحنا کيس روڪڻ جي ڪوشش ڪندي چيو تہ ”مون کي تہ توکان بپتسما وٺڻ جي ضرورت آهي، پوءِ تون مون وٽ ٿو اچين؟“

يسوع کيس وراڻيو تہ ”هاڻي اجازت ڏي، ڇاڪاڻ تہ اسان لاءِ هن طرح سموري سچائي پوري ڪرڻ ضروري آهي.“ پوءِ يوحنا کيس اجازت ڏني.

يسوع بپتسما وٺي ساڳئي ئي وقت پاڻيءَ مان نڪري آيو، ۽ اوچتو آسمان وٽس کلي ويا؛ هن اسان جي پيءُ جي روح کي ڪبوتر وانگر لهي مٿس ويهندي ڏٺو.

پوءِ آسمان مان آواز آيو تہ ”هي منهنجو فرزند آهي، جنهن سان مون کي پيار آهي؛ آءٌ هن مان خوش آهيان.“