متی 7

7 ¹«داوری مکنید تا بر شما داوری نشود. ²زیرا به همان‌گونه که داوری می‌کنید، بر شما داوری خواهد شد؛ و با همان پیمانه که می‌پیمایید، برای شما پیموده خواهد شد. ³چرا خَسی را که در چشم برادرت است می‌بینی، اما از چوبی که در چشم خودت است غافلی؟ ⁴یا چگونه می‌توانی به برادرت بگویی: ‹بگذار خَس را از چشمت بیرون آورم›، در حالی که چوبی در چشم خودت است؟ ⁵ای ریاکار، نخست چوب را از چشم خود بیرون آور؛ آن‌گاه به‌روشنی خواهی دید تا خَس را از چشم برادرت بیرون آوری.

⁶«آنچه را مقدّس است به سگان مدهید، و مرواریدهای خود را پیش خوکان میندازید، مبادا آنها را زیر پا لگدمال کنند و سپس برگشته، شما را بدرند.

پدر به آنان که می‌خواهند می‌بخشد

⁷«بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ در بکوبید، که به رویتان گشوده خواهد شد. ⁸زیرا هر که بخواهد، می‌گیرد؛ و هر که بجوید، می‌یابد؛ و هر که در بکوبد، به رویش گشوده خواهد شد. ⁹کدام‌یک از شماست که چون پسرش از او نان بخواهد، سنگی به او بدهد؟ ¹⁰یا اگر ماهی بخواهد، ماری به او بدهد؟ ¹¹پس اگر شما با آنکه بد هستید، می‌دانید چگونه هدایای نیکو به فرزندان خود بدهید، چقدر بیشتر پدر شما که در آسمان است، چیزهای نیکو به آنان که از او می‌خواهند خواهد بخشید؟

¹²«پس در هر چیز، با مردم همان‌گونه رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار کنند؛ زیرا این است تورات و انبیا.

¹³«از دروازهٔ تنگ داخل شوید؛ زیرا دروازه‌ای که به هلاکت می‌انجامد فراخ است و راهش پهناور، و بسیاری از آن داخل می‌شوند. ¹⁴اما دروازه‌ای که به حیات می‌انجامد تنگ است و راهش باریک، و اندک‌اند آنان که آن را می‌یابند.

از میوه‌شان شناخته می‌شوند

¹⁵«از انبیای کاذب برحذر باشید؛ آنان در لباس میش نزد شما می‌آیند، اما در باطن گرگان درنده‌اند. ¹⁶از میوه‌شان آنان را خواهید شناخت. آیا انگور را از بوتهٔ خار می‌چینند، یا انجیر را از خاربن؟ ¹⁷همچنین، هر درخت نیکو میوهٔ نیکو می‌دهد، اما درخت بد میوهٔ بد می‌دهد. ¹⁸درخت نیکو نمی‌تواند میوهٔ بد بدهد، و درخت بد نیز نمی‌تواند میوهٔ نیکو بدهد. ¹⁹هر درختی که میوهٔ نیکو نمی‌دهد، بریده و در آتش افکنده می‌شود. ²⁰پس آنان را از میوه‌شان خواهید شناخت.

تنها آنان که ارادهٔ پدر را به‌جا می‌آورند

²¹«نه هر که به من می‌گوید ‹خداوندا، خداوندا› به پادشاهی پدر ما داخل خواهد شد، بلکه آن که ارادهٔ پدر مرا که در آسمان است به‌جا می‌آورد. ²²در آن روز بسیاری به من خواهند گفت: ‹خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوّت نکردیم، و به نام تو دیوها را بیرون نراندیم، و به نام تو معجزات بسیار نکردیم؟› ²³آن‌گاه آشکارا به آنان خواهم گفت: ‹هرگز شما را نشناختم؛ از من دور شوید، ای بدکاران.›

بر صخره بنا کن

²⁴«پس هر که این سخنان مرا می‌شنود و به آنها عمل می‌کند، همانند مردی دانا خواهد بود که خانهٔ خود را بر صخره بنا کرد. ²⁵باران بارید و سیلاب‌ها آمد و بادها وزید و بر آن خانه کوبید، اما فرو نریخت، زیرا بر صخره بنا شده بود. ²⁶اما هر که این سخنان مرا می‌شنود و به آنها عمل نمی‌کند، همانند مردی نادان است که خانهٔ خود را بر شن بنا کرد. ²⁷باران بارید و سیلاب‌ها آمد و بادها وزید و بر آن خانه زد، و فرو ریخت؛ و ویرانی‌اش عظیم بود.»

²⁸چون عیسی این سخنان را به پایان رسانید، مردم از تعلیم او در شگفت شدند، ²⁹زیرا آنان را همچون کسی که صاحب اقتدار است تعلیم می‌داد، و نه مانند کاتبانشان.