မဿဲ 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးကို ခေါ်တော်မူ၍၊ ညစ်ညူးသောနတ်တို့ကို နှင်ထုတ်နိုင်ရန်နှင့် အနာရောဂါအမျိုးမျိုးကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်ရန် သူတို့အား အာဏာကို အပ်ပေးတော်မူ၏။ ²တမန်တော်တစ်ကျိပ်နှစ်ပါး၏ နာမည်များကား ပဌမဦးစွာ ပေတရုဟုခေါ်သော ရှိမုန်နှင့် သူ့ညီအန္ဒြေ၊ ဇေဗေဒဲ၏သား ယာကုပ်နှင့် သူ့ညီယောဟန်၊ ³ဖိလိပ္ပုနှင့် ဗာသောလမဲ၊ သောမနှင့် အခွန်ခံ မဿဲ၊ အာလဖဲ၏သား ယာကုပ်နှင့် သဒ္ဒဲ၊ ⁴ဇေလုတ်ဂိုဏ်းဝင် ရှိမုန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို သစ္စာဖောက်သော ယုဒရှကာရုတ်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

⁵ယေရှုသည် ထိုတစ်ကျိပ်နှစ်ပါးကို စေလွှတ်တော်မူလျက် ဤသို့ မှာထားတော်မူ၏။ “လူမျိုးခြားတို့၏ဒေသသို့ မသွားကြနှင့်၊ ရှမာရိမြို့သို့လည်း မဝင်ကြနှင့်။ ⁶ဣသရေလအမျိုး၏ ပျောက်သောသိုးတို့ထံသို့သာ သွားကြလော့။ ⁷သွားစဉ် ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် တည်းခိုလျက်ရှိ၏’ ဟူသောတရားကို ဟောကြားကြလော့။ ^a a v7 “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်” ဟူသောစကားသည် မဿဲက မိမိ၏ဧဝံဂေလိတရားတစ်လျှောက် သုံးနှုန်းသော ပို၍ရင်းနှီးသည့် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်” ကို အစားထိုးထားသည်။ စကားနှစ်ခုစလုံးသည် တူညီသောအဖြစ်အပျက်ကို ညွှန်ဆို၏ — ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အုပ်စိုးခြင်းသည် လောကအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ⁸ဖျားနာသူတို့ကို ပျောက်ကင်းစေကြလော့၊ သေသူတို့ကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေကြလော့၊ အရေပြားရောဂါစွဲသူတို့ကို သန့်ရှင်းစေကြလော့၊ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်ကြလော့။ သင်တို့သည် အခမဲ့ရရှိကြသည်ဖြစ်၍ အခမဲ့ ပေးကမ်းကြလော့။ ⁹သင်တို့၏ခါးပန်း၌ ရွှေဖြစ်စေ၊ ငွေဖြစ်စေ၊ ကြေးဖြစ်စေ မယူကြနှင့်။ ¹⁰ခရီးဆောင်အိတ်မပါစေနှင့်၊ အင်္ကျီနှစ်ထည်မပါစေနှင့်၊ ခြေနင်းမပါစေနှင့်၊ တောင်ဝှေးမပါစေနှင့်၊ အကြောင်းမူကား အလုပ်သမားသည် မိမိ၏အစားအစာကို ထိုက်တန်၏။ ¹¹မည်သည့်မြို့ သို့မဟုတ် ရွာသို့ ဝင်သည်မဆို ထိုအရပ်၌ ထိုက်တန်သူမည်သူဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်း၍ မထွက်ခွာမီ ထိုသူ၏အိမ်၌ တည်းခိုကြလော့။ ¹²ထိုအိမ်သို့ ဝင်သောအခါ ကောင်းချီးပေး၍ နှုတ်ဆက်ကြလော့။ ¹³ထိုအိမ်သည် ထိုက်တန်လျှင် သင်တို့၏ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ထိုအိမ်အပေါ်၌ တည်ရှိစေ၊ မထိုက်တန်လျှင် သင်တို့ထံသို့ ပြန်လာစေ။ ¹⁴တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သင်တို့ကို လက်မခံ၊ သင်တို့၏စကားကိုလည်း နားမထောင်လျှင် ထိုအိမ် သို့မဟုတ် မြို့မှ ထွက်ခွာစဉ် သင်တို့၏ခြေဖဝါးမှ မြေမှုန့်ကို ခါချကြလော့။ ¹⁵အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ တရားစီရင်ရာနေ့၌ ထိုမြို့ထက် သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့သည် သာ၍ ခံရလွယ်ကူလိမ့်မည်။

¹⁶ကြည့်လော့၊ ဝံပုလွေစုအလယ်သို့ သိုးများကဲ့သို့ သင်တို့ကို ငါစေလွှတ်၏။ ထို့ကြောင့် မြွေကဲ့သို့ လိမ္မာကြလော့၊ ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းကြလော့။ ¹⁷လူတို့ကို သတိပြုကြလော့။ သူတို့သည် သင်တို့ကို တရားရုံးများသို့ အပ်နှံကြ၍ မိမိတို့၏တရားစရပ်များ၌ ကြိမ်ဒဏ်ပေးကြလိမ့်မည်။ ¹⁸ငါ့အတွက်ကြောင့် သူတို့နှင့် လူမျိုးခြားတို့အား သက်သေခံဖြစ်စေရန် သင်တို့သည် ဘုရင်ခံများနှင့် ရှင်ဘုရင်များရှေ့သို့ ရောက်ကြရလိမ့်မည်။ ¹⁹သို့ရာတွင် သူတို့သည် သင်တို့ကို အပ်နှံသောအခါ အဘယ်သို့ပြောဆိုရမည်၊ အဘယ်စကားပြောရမည်ဟု မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား အဘယ်သို့ပြောဆိုရမည်ကို ထိုအချိန်၌ သင်တို့အား ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ²⁰အကြောင်းမူကား ပြောဆိုသောသူသည် သင်တို့မဟုတ်၊ သင်တို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အားဖြင့် မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။

²¹ညီအစ်ကိုချင်း သေစေခြင်းငှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပ်နှံကြလိမ့်မည်၊ ဖခင်သည် မိမိသားသမီးကို အပ်နှံလိမ့်မည်၊ သားသမီးတို့သည် မိဘတို့ကို ဆန့်ကျင်ထ၍ သတ်စေကြလိမ့်မည်။ ²²ငါ့နာမကြောင့် လူအပေါင်းတို့သည် သင်တို့ကို မုန်းကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်သောသူသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ²³မြို့တစ်မြို့၌ ညှဉ်းဆဲခြင်းခံရသောအခါ အခြားမြို့သို့ ပြေးကြလော့။ အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ လူသားကြွလာတော်မမူမီ ဣသရေလမြို့တို့ကို သင်တို့ လှည့်လည်၍ မပြီးနိုင်ကြ။

²⁴တပည့်သည် ဆရာထက်မသာ၊ ကျွန်သည်လည်း မိမိသခင်ထက် မသာ။ ²⁵တပည့်သည် ဆရာကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း၊ ကျွန်သည် သခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းသည် လုံလောက်၏။ အိမ်ရှင်ကို ဗေလဇေဗုလဟု ခေါ်ကြလျှင် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို အဘယ်မျှ သာ၍ ခေါ်ကြမည်နည်း။

²⁶ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ ဖုံးကွယ်ထားသမျှသည် ပေါ်လွင်လာမည်မဟုတ်သည် မရှိ၊ ဝှက်ထားသမျှသည် သိရှိလာမည်မဟုတ်သည် မရှိ။ ²⁷မှောင်မိုက်၌ သင်တို့အား ငါပြောသောစကားကို နေ့အလင်း၌ ပြောကြလော့၊ နားအနီး၌ တီးတိုးပြောသောစကားကို အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်မှ ကြွေးကြော်ကြလော့။ ²⁸ကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်နိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကို မသတ်နိုင်သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ ထက်မက ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှစ်ပါးစလုံးကို ငရဲ၌ ဖျက်ဆီးနိုင်တော်မူသောအရှင်ကို ကြောက်ကြလော့။

²⁹စာငှက်နှစ်ကောင်ကို ပိုက်ဆံတစ်ပြားဖြင့် ရောင်းသည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း သင်တို့၏ခမည်းတော် အလိုတော်မရှိဘဲ ထိုစာငှက်တစ်ကောင်မျှ မြေပေါ်သို့ မကျ။ ³⁰သင်တို့၏ဆံပင်များပင်လျှင် အကုန်အစင် ရေတွက်ထားပြီးဖြစ်၏။ ³¹ထို့ကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့သည် များစွာသော စာငှက်တို့ထက် သာ၍ တန်ဖိုးရှိကြ၏။

³²ထို့ကြောင့် လူတို့ရှေ့၌ ငါ့ကို ဝန်ခံသောသူကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ငါလည်း ဝန်ခံမည်။ ³³သို့ရာတွင် လူတို့ရှေ့၌ ငါ့ကို ငြင်းပယ်သောသူကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ငါလည်း ငြင်းပယ်မည်။

³⁴မြေကြီးပေါ်သို့ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆောင်ယူရန် ငါလာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆောင်ယူရန် ငါလာသည်မဟုတ်၊ ဓားကို ဆောင်ယူရန် လာ၏။ ³⁵အကြောင်းမူကား သားကို ဖခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ သမီးကို မိခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ ချွေးမကို ယောက္ခမနှင့်လည်းကောင်း ရန်ဘက်ဖြစ်စေရန် ငါလာ၏။ ³⁶လူတစ်ဦး၏ ရန်သူတို့သည် မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့ပင် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ³⁷ဖခင်ကိုဖြစ်စေ၊ မိခင်ကိုဖြစ်စေ ငါ့ထက်ပို၍ ချစ်သောသူသည် ငါနှင့်မထိုက်တန်၊ သားကိုဖြစ်စေ၊ သမီးကိုဖြစ်စေ ငါ့ထက်ပို၍ ချစ်သောသူသည် ငါနှင့် မထိုက်တန်။ ³⁸မိမိ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့ မလိုက်သောသူသည် ငါနှင့် မထိုက်တန်။ ³⁹မိမိအသက်ကို တွေ့ရှိသောသူသည် ထိုအသက်ကို ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်၊ ငါ့အတွက်ကြောင့် မိမိအသက်ကို ဆုံးရှုံးသောသူသည် ထိုအသက်ကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။

⁴⁰သင်တို့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို လက်ခံ၏၊ ငါ့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောအရှင်ကို လက်ခံ၏။ ⁴¹ပရောဖက်ကို ပရောဖက်အနေဖြင့် လက်ခံသောသူသည် ပရောဖက်၏ဆုလာဘ်ကို ရလိမ့်မည်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူကို ဖြောင့်မတ်သောသူအနေဖြင့် လက်ခံသောသူသည် ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ဆုလာဘ်ကို ရလိမ့်မည်။ ⁴²ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ဦးကို ငါ့တပည့်ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် ရေအေးတစ်ခွက်မျှ တိုက်သောသူသည် မိမိ၏ဆုလာဘ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မဆုံးရှုံးရဟု အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆို၏။”