ਮੱਤੀ 12

12 ¹ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਿਸੂ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਭੁੱਖੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਟੇ ਤੋੜ-ਤੋੜ ਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗੇ। ²ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ—ਤੇਰੇ ਚੇਲੇ ਉਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ।”

³ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿ ਦਾਊਦ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਭੁੱਖੇ ਸਨ?” ⁴ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ, ਜਿਹੜੀ ਉਸ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਖਾਣੀ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਜਾਜਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਰਾਖਵੀਂ ਸੀ? ⁵“ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਜਾਜਕ ਸਬਤ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ? ⁶ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੈਕਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੈ। ⁷ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ‘ਮੈਂ ਦਯਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਕਿ ਬਲੀਦਾਨ’ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ। ⁸ਕਿਉਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਬਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।”

ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਯਾ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

⁹ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ। ¹⁰ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਹੱਥ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ?”—ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਸਕਣ।

¹¹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭੇਡ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਾ ਕੱਢੇ? ¹²ਭਲਾ, ਮਨੁੱਖ ਭੇਡ ਨਾਲੋਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੇਰੇ ਕੀਮਤੀ ਹੈ! ਸੋ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ।” ¹³ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ।” ਉਸ ਨੇ ਵਧਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਵਾਂਗ ਚੰਗਾ-ਭਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।

¹⁴ਪਰ ਫ਼ਰੀਸੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰਨ।

ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਕ

¹⁵ਯਿਸੂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ¹⁶ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ। ¹⁷ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ:

¹⁸“ਵੇਖੋ, ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ—ਯਿਸੂ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਜੀਅ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰੇਗਾ। ¹⁹ਉਹ ਨਾ ਝਗੜਾ ਕਰੇਗਾ, ਨਾ ਉੱਚੀ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇਗਾ। ²⁰ਦਰੜੇ ਹੋਏ ਕਾਨੇ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾ ਤੋੜੇਗਾ, ਅਤੇ ਧੁਖਦੀ ਬੱਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾ ਬੁਝਾਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਇਨਸਾਫ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ²¹ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਕੌਮਾਂ ਆਸ ਰੱਖਣਗੀਆਂ।”

ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ

²²ਤਦ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਗੂੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲਿਆਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੂਤ ਚਿੰਬੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੋਲ ਵੀ ਸਕੇ ਅਤੇ ਵੇਖ ਵੀ ਸਕੇ। ²³ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, “ਕੀ ਇਹ ਦਾਊਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ?” ²⁴ਪਰ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਆਲਜ਼ਬੂਲ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।”

²⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹਰੇਕ ਰਾਜ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਰੁੱਧ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਉੱਜੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਘਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਰੁੱਧ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ²⁶ਅਤੇ ਜੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਕੱਢੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਰੁੱਧ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ? ²⁷ਜੇ ਮੈਂ ਬਆਲਜ਼ਬੂਲ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ? ਸੋ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਆਈ ਹੋਣਗੇ। ²⁸ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ²⁹ਜਾਂ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬਲਵਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਲ ਲੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਵੇ? ਤਦ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਲੁੱਟ ਸਕੇਗਾ।

³⁰ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ। ³¹ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹਰੇਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਨਿੰਦਿਆ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿੰਦਿਆ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ³²ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ—ਨਾ ਇਸ ਜੁੱਗ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੁੱਗ ਵਿੱਚ।

³³ਜਾਂ ਤਾਂ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਬਣਾਓ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗਾ, ਜਾਂ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾੜਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਦਰਖ਼ਤ ਆਪਣੇ ਫਲ ਤੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ³⁴ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ! ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਹੋ, ਭਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੂੰਹ ਦਿਲ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ³⁵ਭਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਭਲੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਭਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ³⁶ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹਰੇਕ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਦੇਣਗੇ, ³⁷ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।”

ਯੂਨਾਹ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ

³⁸ਤਦ ਕੁਝ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।”

³⁹ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਬੁਰੀ ਤੇ ਵਿਭਚਾਰਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਯੂਨਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ⁴⁰ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ⁴¹ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਗੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਨਾਹ ਦੇ ਪਰਚਾਰ ਉੱਤੇ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਯੂਨਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੈ। ⁴²ਦੱਖਣ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ ਬੁੱਧ ਸੁਣਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ—ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੈ।

⁴³“ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਾਮ ਭਾਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ। ⁴⁴ਤਦ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਛੱਡਿਆ ਸੀ।’ ਅਤੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਲੀ, ਹੂੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੁਆਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ⁴⁵ਤਦ ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੱਤ ਹੋਰ ਆਤਮੇ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬੁਰੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬੁਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬੁਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਵੀ ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।”

ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪਰਿਵਾਰ

⁴⁶ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਭੀੜਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ⁴⁷ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।”

⁴⁸ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੌਣ ਹੈ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਹਨ ਮੇਰੇ ਭਰਾ?”

⁴⁹ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖੋ, ਇਹ ਹਨ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ! ⁵⁰ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਸੁਰਗੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਭਰਾ, ਭੈਣ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੈ।”