ମାଥିଉ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ସେହି ସମୟରେ ଯୀଶୁ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ। ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ କ୍ଷୁଧିତ ଥିବାରୁ ଶିଷା ଛିଣ୍ଡାଇ ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ²ଏହା ଦେଖି ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଯାହା କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ, ତୁମ୍ଭର ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହା କରୁଅଛନ୍ତି।”

³ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦାଉଦ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ କ୍ଷୁଧିତ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ସେ ଯାହା କରିଥିଲେ, ତାହା କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାଠ କରି ନାହଁ?” ⁴ସେ କିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଦର୍ଶନୀୟ ରୁଟି ଖାଇଲେ, ଯାହା ତାହାଙ୍କ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବିଧିସଙ୍ଗତ ନ ଥିଲା, କେବଳ ଯାଜକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା? ⁵“ଅବା ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଯାଜକମାନେ ମନ୍ଦିରରେ ବିଶ୍ରାମବାର ଲଙ୍ଘନ କଲେ ହେଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥାʼନ୍ତି, ଏହା କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପାଠ କରି ନାହଁ? ⁶ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏ ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ଦିର ଅପେକ୍ଷା ମହତ୍ତର ବିଷୟ ଅଛି। ⁷‘ଆମ୍ଭେ ବଳିଦାନ ନ ଚାହିଁ ଦୟା ଚାହୁଁ,’ ଏହାର ଅର୍ଥ କʼଣ, ଏହା ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିଥାʼନ୍ତ, ତେବେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ ବୋଲି କହି ନ ଥାʼନ୍ତ। ⁸କାରଣ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ବିଶ୍ରାମବାରର ପ୍ରଭୁ ଅଟନ୍ତି।”

ପିତାଙ୍କ କୃପା ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସୁସ୍ଥ କରେ

⁹ସେ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ¹⁰ସେଠାରେ ଜଣେ ଶୁଷ୍କ ହସ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲା। ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ଆଶାରେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସୁସ୍ଥ କରିବା କʼଣ ବିଧିସଙ୍ଗତ?”

¹¹ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଏ ଅଛି, ଯାହାର ଗୋଟିଏ ମେଷ ଥିଲେ, ତାହା ଯଦି ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼େ, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଧରି ଉପରକୁ ଉଠାଇବ ନାହିଁ? ¹²ଆଉ ମେଷ ଅପେକ୍ଷା ମନୁଷ୍ୟ କେତେ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ! ଏଣୁ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ହିତ କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ।” ¹³ତେବେ ସେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କର।” ସେ ତାହା ବିସ୍ତାର କଲା, ଆଉ ତାହା ଅନ୍ୟ ହସ୍ତ ପରି ପୁନର୍ବାର ସୁସ୍ଥ ହେଲା।

¹⁴କିନ୍ତୁ ଫାରୂଶୀମାନେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ତାହାଙ୍କୁ କିପରି ବିନାଶ କରିବେ, ସେ ବିଷୟରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।

ପିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସେବକ

¹⁵ଯୀଶୁ ଏହା ଜାଣି ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ଚାଲିଗଲେ। ଆଉ ଅନେକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ, ପୁଣି ସେ ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ, ¹⁶ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟ କାହାକୁ ନ କହିବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ¹⁷ଯେପରି ଯିଶାଇୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଉକ୍ତ ଏହି ବାକ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ଏହା ହେଲା:

¹⁸“ଦେଖ, ଆମ୍ଭର ସେବକ—ଯୀଶୁ—ଯାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ମନୋନୀତ କରିଅଛୁ, ଆମ୍ଭର ପ୍ରିୟ, ଯାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭର ପ୍ରାଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବୁ, ଆଉ ସେ ଅଣଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ନ୍ୟାୟ ଘୋଷଣା କରିବେ। ¹⁹ସେ ବିବାଦ କିମ୍ବା ଚିତ୍କାର କରିବେ ନାହିଁ, କିଅବା ପଥରେ କେହି ତାହାଙ୍କ ସ୍ଵର ଶୁଣିବ ନାହିଁ। ²⁰ସେ ଥେଞ୍ଚା ନଳ ଭାଙ୍ଗିବେ ନାହିଁ, ଆଉ ଧୂମ୍ରାୟମାନ ସଳିତା ଲିଭାଇବେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନ୍ୟାୟକୁ ଜୟଯୁକ୍ତ ନ କରନ୍ତି; ²¹ଆଉ ତାହାଙ୍କ ନାମରେ ଅଣଯିହୁଦୀମାନେ ଭରସା ରଖିବେ।”

ବିଭକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥିର ରହି ପାରେ ନାହିଁ

²²ସେତେବେଳେ କେହି ଜଣେ ଅନ୍ଧ ଓ ମୂକ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲା, ଆଉ ସେ ତାହାକୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ, ତେଣୁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି କଥା କହିପାରିଲା ଓ ଦେଖିପାରିଲା। ²³ସେଥିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକସମୂହ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହୋଇ କହିଲେ, “ଏ କʼଣ ସେହି ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଇ ପାରନ୍ତି?” ²⁴କିନ୍ତୁ ଏହା ଶୁଣି ଫାରୂଶୀମାନେ କହିଲେ, “ଏ ବ୍ୟକ୍ତି କେବଳ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍‌ ସାହାଯ୍ୟରେ ଭୂତ ଛଡ଼ାଇଥାଏ।”

²⁵ସେ ସେମାନଙ୍କ ମନର ଭାବନା ଜାଣି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେକୌଣସି ରାଜ୍ୟ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ, ତାହା ଉଜାଡ଼ ହୁଏ, ଆଉ ଯେକୌଣସି ନଗର କିମ୍ବା ଗୃହ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ, ତାହା ସ୍ଥିର ରହିବ ନାହିଁ। ²⁶ଆଉ ଯଦି ଶୟତାନ ଶୟତାନକୁ ଛଡ଼ାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଅଛି। ତେବେ ତାହାର ରାଜ୍ୟ କିପରି ସ୍ଥିର ରହିବ? ²⁷ଆଉ ଯଦି ମୁଁ ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍‌ ସାହାଯ୍ୟରେ ଭୂତ ଛଡ଼ାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ କାହା ସାହାଯ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାନ୍ତି? ଏଣୁ ସେମାନେ ହିଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ହେବେ। ²⁸କିନ୍ତୁ ଯଦି ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଭୂତ ଛଡ଼ାଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି। ²⁹ଅବା କେହି ବଳବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିର ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି କିପରି ତାହାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଲୁଟି ନେଇ ପାରିବ, ଯଦି ସେ ପ୍ରଥମେ ସେହି ବଳବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନ ବାନ୍ଧେ? ତେବେ ସେ ତାହାର ଗୃହ ଲୁଟି ପାରିବ।

³⁰ଯେ ମୋʼ ସହିତ ନାହିଁ, ସେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଛି, ଆଉ ଯେ ମୋʼ ସହିତ ସଂଗ୍ରହ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରେ। ³¹ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାପ ଓ ନିନ୍ଦା କ୍ଷମା କରାଯିବ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦା କ୍ଷମା କରାଯିବ ନାହିଁ। ³²ଯେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହେ, ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ; ଯେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହେ, ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ନାହିଁ—ଏ ଯୁଗରେ କିମ୍ବା ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ, କେବେ ହେଁ ନୁହେଁ।

³³ହୁଏତ ବୃକ୍ଷକୁ ଉତ୍ତମ ଓ ତାହାର ଫଳକୁ ଉତ୍ତମ କର, ନୋହିଲେ ବୃକ୍ଷକୁ ମନ୍ଦ ଓ ତାହାର ଫଳକୁ ମନ୍ଦ କର, କାରଣ ଫଳ ଦ୍ଵାରା ବୃକ୍ଷ ଚିହ୍ନାଯାଏ। ³⁴ହେ କାଳସର୍ପର ବଂଶ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇ କିପରି ଉତ୍ତମ କଥା କହି ପାର? କାରଣ ହୃଦୟର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରୁ ମୁଖ କଥା କହେ। ³⁵ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତମ ଭଣ୍ଡାରରୁ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ବାହାର କରେ; ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ମନ୍ଦ ଭଣ୍ଡାରରୁ ମନ୍ଦ ବିଷୟ ବାହାର କରେ। ³⁶ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ବିଚାର ଦିନରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅସାର ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ହିସାବ ଦେବେ, ³⁷କାରଣ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ ଗଣିତ ହେବ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଗଣିତ ହେବ।”

ଯୂନସଙ୍କ ଚିହ୍ନ

³⁸ସେତେବେଳେ କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛୁ।”

³⁹ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ବ୍ୟଭିଚାରୀ ବଂଶ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଦାବି କରୁଅଛି। କିନ୍ତୁ ଯୂନସ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ ବିନା ଆଉ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଏହାକୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ⁴⁰କାରଣ ଯୂନସ ଯେପରି ତିନି ଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ବୃହତ୍ ମତ୍ସ୍ୟର ଉଦରରେ ଥିଲେ, ସେହିପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ତିନି ଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ପୃଥିବୀର ହୃଦୟରେ ରହିବେ। ⁴¹ବିଚାର ସମୟରେ ନୀନିବୀର ଲୋକମାନେ ଏହି ବଂଶ ସହିତ ଉଠି ଏହାକୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବେ, କାରଣ ସେମାନେ ଯୂନସଙ୍କ ପ୍ରଚାରରେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଦେଖ, ଏ ସ୍ଥାନରେ ଯୂନସଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହତ୍ତର ବିଷୟ ଅଛି। ⁴²ବିଚାର ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶର ରାଣୀ ଏହି ବଂଶ ସହିତ ଉଠି ଏହାକୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବେ, କାରଣ ସେ ଶଲୋମନଙ୍କ ଜ୍ଞାନର କଥା ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଆସିଥିଲେ—ଆଉ ଦେଖ, ଏ ସ୍ଥାନରେ ଶଲୋମନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହତ୍ତର ବିଷୟ ଅଛି।

⁴³ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ବାହାରିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ବିଶ୍ରାମ ଖୋଜି ଶୁଷ୍କ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଦେଇ ଭ୍ରମଣ କରେ, ଆଉ ତାହା ପାଏ ନାହିଁ। ⁴⁴ସେତେବେଳେ ସେ କହେ, ‘ମୁଁ ଯେଉଁ ଗୃହ ଛାଡ଼ି ଆସିଲି, ସେଠାକୁ ଫେରିଯିବି।’ ଆଉ ଆସି ତାହା ଶୂନ୍ୟ, ମାର୍ଜିତ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦେଖେ। ⁴⁵ସେତେବେଳେ ସେ ଯାଇ ଆପଣାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁଷ୍ଟ ଆଉ ସାତଗୋଟି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଆଣେ; ପୁଣି ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେହି ମନୁଷ୍ୟର ଶେଷ ଦଶା ପ୍ରଥମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ମନ୍ଦ ହୁଏ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବଂଶ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଘଟିବ।”

ପିତାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ପରିବାର

⁴⁶ସେ ଲୋକସମୂହକୁ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ, ଦେଖ, ତାହାଙ୍କ ମାତା ଓ ଭାଇମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ଇଚ୍ଛା କରି ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ। ⁴⁷ସେଥିରେ କେହି ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ମାତା ଓ ଆପଣଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ଇଚ୍ଛା କରି ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।”

⁴⁸ଯେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଥିଲା, ତାହାକୁ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “କିଏ ମୋହର ମାତା, ଆଉ କିଏ ମୋହର ଭାଇ?”

⁴⁹ଆଉ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରି ସେ କହିଲେ, “ଏ ଦେଖ, ମୋହର ମାତା ଓ ମୋହର ଭାଇମାନେ! ⁵⁰କାରଣ ଯେ ମୋʼ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରେ, ସେ ହିଁ ମୋହର ଭାଇ, ଭଉଣୀ ଓ ମାତା।”