Titingalan Yesaya

Nabi panggedéna: wangsit-wangsit hukuman anu ngagulung, laun-laun ganti ku jangji panglilipur anu taya bandinganana sarta Panebus anu bakal sumping. Teu aya bagian séjén dina Perjanjian Lami anu ngahaleuangkeun kalembutan Rama leuwih éndah ti batan ieu.

Pasal 1.

Titingalan Yesaya bin Amos ngeunaan Yuda jeung Yerusalem dina jaman Usia, Yotam, Ahas, jeung Hiskia, raja-raja Yuda.

Darengekeun, eh langit, sarta regepkeun, eh bumi, karana Rama urang nu di sawarga geus ngandika: “Anak-anak ku Kami diasuh jeung digedekeun, tapi maranehna geus baruntak ngalawan ka Kami.

Umat nu Poho ka Rama-Na

“Sapi nyaho ka nu bogana, jeung kalde nyaho ka palungan dununganana, tapi Israil mah teu nyaho, umat Kami teu ngarti. Cilaka, eh bangsa nu dosa, umat anu kalendian ku kasalahan, turunan jalma-jalma jahat, anak-anak anu kalakuanana jahat! Maranehna geus naringgalkeun Rama urang, geus nolak Nu Maha Suci di Israil—Rama urang—maranehna geus malikkeun tonggong tuluy indit ninggalkeun. ^a Naha maraneh rek terus-terusan digitik? Naha maraneh angger wae baruntak? Sakumna sirah geus gering, sarta sakumna hate geus ngalemprek. Ti dampal suku nepi ka embun-embunan euweuh hiji ge tempat nu cageur—ngan ukur raheut, barah, jeung borok anu ngaganggang, teu diberesihan, teu dibeberan, teu diolesan minyak. Tanah maraneh geus tandus, kota-kota maraneh dihuru ku seuneu; di hareupeun maraneh pisan, bangsa deungeun ngahakanan kebon maraneh—jadi suwung, diruksak ku nu teu dikenal. Ari putri Sion ditinggalkeun kawas saung di kebon anggur, kawas gubug di kebon bonteng, kawas kota nu keur dikepung. ^b

Lamun Rama balad sawarga teu nyesakeun saeutik anu lalolos pikeun urang, tangtu urang geus jadi cara Sodom, tangtu urang geus saperti Gomora.

Darengekeun pangandika Rama urang, eh para pamingpin Sodom! Regepkeun pituduh Rama urang, eh umat Gomora!

“Naon gunana kurban maraneh anu teu eureun-eureun ka Kami?” saur Rama urang. “Kami geus seubeuh ku kurban beuleuman domba jalu jeung gajih sato anu digemukkeun; Kami teu resep kana getih sapi jeung anak domba jeung embe. Waktu maraneh daratang pikeun nembongan ka Kami, saha anu menta ieu ti maraneh—nincak-nincak palataran Kami? Eureun mawa pangbakti anu euweuh hartina! Menyan maraneh matak geuleuh ka Kami. Bulan anyar, poe-poe Sabat, ngayakeun pasamoan—Kami teu bisa narima kajahatan anu dicampur jeung riungan maraneh anu suci. ^c Bulan-bulan anyar maraneh jeung pesta-pesta maraneh anu geus ditangtukeun ku jiwa Kami dipikagiruk; eta kabeh geus jadi beban pikeun Kami—Kami geus bosen manggulna. Waktu maraneh ngayangkeun leungeun pikeun neneda, Kami bakal nyingkurkeun soca ti maraneh; sanajan maraneh loba neneda, Kami moal ngadengekeun. Leungeun maraneh pinuh ku getih. Beberesih maraneh; sucikeun diri. Singkirkeun lampah jahat maraneh ti payuneun Kami; eureun migawe kajahatan. Diajar migawe kahadean; teangan kaadilan, beresan nu sok nindes. Belaan budak yatim, bela randa. “Pek ayeuna, hayu urang beresan perkara ieu babarengan,” saur Rama urang. “Sanajan dosa maraneh beureum kawas kirmizi, bakal jadi bodas kawas salju; sanajan beureum ngaburiak, bakal jadi kawas bulu domba. Lamun maraneh daek jeung nurut, maraneh bakal ngadahar hasil anu alus ti ieu tanah; tapi lamun maraneh nolak jeung baruntak, maraneh bakal dihakan ku pedang. Karana lambey Rama urang anu geus ngandika.”

Kota anu Satia

Kacida ngerakeunana kota anu satia geus jadi awewe palacur! Baheula pinuh ku kaadilan; kabeneran biasa cicing di dinya—tapi ayeuna nu aya jalma-jalma tukang maehan. Perak maraneh geus jadi taina logam anu teu aya hargana, anggur maraneh anu pangalusna dicampur ku cai. Para pamingpin maraneh jalma baruntak, batur sakongkol jeung bangsat; kabehanana mikaresep sogok jeung ngudag-ngudag hadiah. Maranehna henteu ngabela budak yatim, sarta randa teu kungsi ditarima pangaduanana.

Ku sabab eta, ieu pangandika ti Rama Nu Maha Kawasa, Rama balad sawarga, Nu Maha Perkasa di Israil—Rama urang: Tah, Kami bakal males kanyeri ka para lawan, sarta ngalaksanakeun kaadilan ka musuh-musuh Kami. ^d Kami bakal ngayunkeun panangan ngalawan ka maraneh; Kami bakal nglebur taina logam maraneh saperti ku soda, sarta nyingkirkeun sakabeh kokotor maraneh. Kami bakal mulangkeun para hakim maraneh saperti jaman baheula, para panasehat maraneh saperti mimiti. Sanggeus eta maraneh bakal disebut Kota Kabeneran, Kota anu Satia. Sion bakal ditebus ku kaadilan, jeung jalma-jalma di dinya anu tarobat, ku kabeneran. Tapi jalma baruntak jeung jalma dosa bakal diancurkeun babarengan, sarta jalma-jalma anu naringgalkeun Rama urang bakal musna. Maraneh bakal era ku tangkal-tangkal karamat anu ku maraneh dipikaresep tea; maraneh bakal beungeut beureum ku kebon-kebon anu geus dipilih ku maraneh. Sabab maraneh bakal jadi kawas tangkal anu daunna garing, kawas kebon anu euweuh caian. Jalma nu kuat bakal jadi barang nu gampang kaduruk jeung pagaweanana jadi letik seuneu; duanana bakal hurung babarengan, jeung taya saurang ge anu bisa mareuman.

Catetan suku

^aYesaya 1:4 — Nu Maha Suci di Israil teh gelaran has ti nabi Yesaya pikeun Rama urang. Gelaran ieu bakal muncul leuwih ti dua puluh kali sapanjang kitabna—nyebut Rama salaku Nu Maha Suci anu geus ngabeungkeut diri dina perjangjian jeung hiji umat anu mindeng poho ka Mantenna.
^bYesaya 1:8 — Para nu ngajaga pepelakan sok nyieun saung samentara di kebon; sanggeus panen saung-saung eta ngajedog suwung—gambaran kasepian anu kapopohokeun.
^cYesaya 1:13 — Bulan Anyar teh pesta bulanan anu nandaan awal unggal bulan ku kurban jeung istirahat.
^dYesaya 1:24 — Nu Maha Perkasa di Israil teh salah sahiji deui ngaran majemuk ti Yesaya pikeun Rama urang—nyebut kakuatana-Na pikeun kapentingan umat-Na. Ditumpuk di dieu jeung dua gelaran sejen, ieu ayat nyebut Rama urang dina sagemblengna basa Mantenna ngadeg rek tumindak.