Ishayoning vahiysi

Paygʻambarlarning eng buyugi: hukm haqidagi keng qamrovli vahiylar oʻrnini tengsiz tasalli vaʼdalariga va kelajak Xaloskorga boʻshatib beradi. Eski Ahdning hech bir joyida Otaning mehri bundan goʻzalroq kuylanmagan.

1-bob.

Yahudo podshohlari Uzziyo, Yoʻtam, Oxaz va Hizqiyo hukmronlik qilgan kunlarda Amoʻz oʻgʻli Ishayoga Yahudo va Quddus haqida koʻrsatilgan vahiy.

Ey osmonlar, eshitinglar; ey yer, quloq sol, chunki osmondagi Otamiz soʻz aytdi: “Men bolalarni boqib, voyaga yetkazdim, lekin ular Menga qarshi bosh koʻtardilar.

Otasini unutgan xalq

“Hoʻkiz oʻz egasini taniydi, eshak esa xoʻjayinining oxurini biladi, lekin Isroil bilmaydi, Mening xalqim anglamaydi. Voy, gunohkor xalq, aybga botgan el, yovuzlik qiluvchilarning avlodi, buzuqlik qiladigan bolalar! Ular Otamizni tark etdilar, Isroilning Muqaddasini — Otamizni — mensimadilar, ortga oʻgirilib, Undan uzoqlashdilar. ^a Nega yana kaltaklanaverasizlar? Nega isyon koʻtaraberasizlar? Butun bosh kasal, butun yurak madorsiz. Oyoq panjasidan to bosh tepasigacha sogʻlom joy yoʻq — faqat yaralar, koʻkarishlar va ochiq jarohatlar, ular na tozalangan, na bogʻlangan, na moy bilan yumshatilgan. Yurtingiz vayron boʻlgan, shaharlaringiz olovda kuydirilgan; koʻz oʻngingizda begonalar dalalaringizni yeb bitirmoqda — yot kimsalar agʻdarib tashlagan vayrona. Sion qizi esa uzumzordagi chayla kabi, bodringzordagi kulba kabi, qamaldagi shahar kabi yolgʻiz qoldi. ^b

Agar osmon qoʻshinlarining Otasi bizga bir nechta omon qolganni qoldirmaganida, Sadum kabi boʻlardik, Gʻamoʻraga oʻxshardik.

Ey Sadum hukmdorlari, Otamizning soʻzini eshitinglar! Ey Gʻamoʻra xalqi, Otamizning taʼlimotiga quloq solinglar!

“Behisob qurbonliklaringiz Men uchun nimaga kerak?” — deydi Otamiz. “Qoʻchqorlarning kuydiriladigan qurbonliklaridan va boqilgan mollarning yogʻidan toʻyib ketdim; buqalar, qoʻzilar va echkilarning qonidan zavq olmayman. Mening huzurimda koʻrinish uchun kelganingizda, Mening hovlilarimni oyoqosti qilishni — buni sizlardan kim talab qildi? Behuda nazrlar keltirishni toʻxtatinglar! Tutatgingiz Men uchun jirkanchdir. Yangi oy bayramlari, Shabbat kunlari, yigʻinlarga chaqiriqlar — tantanali yigʻilishlaringizga aralashgan yovuzlikka chidayolmayman. ^c Yangi oy bayramlaringizni va belgilangan bayramlaringizni joni-dilim yomon koʻradi; ular Menga yuk boʻlib qoldi — ularni koʻtarishdan charchadim. Ibodatda qoʻllaringizni choʻzganingizda, Men koʻzlarimni sizlardan yashiraman; koʻp duolar qilsangiz ham, Men quloq solmayman. Qoʻllaringiz qonga toʻlgan. Yuvininglar; oʻzingizni poklanglar. Yovuz qilmishlaringizni Mening koʻzim oldidan olib tashlanglar; yomonlik qilishni toʻxtatinglar. Yaxshilik qilishni oʻrganinglar; adolatni izlanglar, zolimni toʻgʻri yoʻlga solinglar. Yetimni himoya qilinglar, beva uchun kurashinglar. “Endi kelinglar, bu ishni birga hal qilaylik,” — deydi Otamiz. “Gunohlaringiz qirmizi kabi boʻlsa-da, qor kabi oppoq boʻladi; alvon kabi qizil boʻlsa ham, jun kabi oqaradi. Agar rozi boʻlib, itoat etsangiz, yurtning yaxshi neʼmatlaridan yeysizlar; lekin rad etib, isyon koʻtarsangiz, qilichga yem boʻlasizlar. Zero, buni Otamizning ogʻzi aytdi.”

Sodiq shahar

Sodiq shahar qanday ham fohishaga aylandi! U bir vaqtlar adolatga toʻla edi; unda solihlik makon qilardi — endi esa qotillar. Kumushingiz qadrsiz chiqindiga aylandi, saralangan mayingiz suv bilan suyultirilgan. Hukmdorlaringiz isyonchilardir, oʻgʻrilarga sherikdir; ularning barchasi pora olishni sevadi, sovgʻalar ketidan quvadi. Yetimni himoya qilmaydilar, bevaning dodiga quloq solmaydilar.

Shuning uchun Hukmron Ota, osmon qoʻshinlarining Otasi, Isroilning Qudratlisi — Otamiz shunday eʼlon qilmoqda: Oh, Men dushmanlarimdan xalos boʻlaman va raqiblarimdan oʻch olaman. ^d Men qoʻlimni senga qarshi koʻtaraman; ishqor bilan tozalagandek, chiqindingni eritib tashlayman va barcha ifloslaringni olib tashlayman. Qozilaringni qadimgi kunlardagidek, maslahatchilaringni dastlabkidek tiklayman. Shundan soʻng sen Solihlik Shahri, Sodiq Shahar deb atalasan. Sion adolat orqali xalos qilinadi, undagi tavba qilganlar esa solihlik orqali qutqariladi. Lekin isyonchilar va gunohkorlar birga sindiriladi, Otamizni tark etganlar esa yoʻq qilinadi. Oʻzingiz zavqlangan muqaddas eman daraxtlaridan uyalib qolasiz; oʻzingiz tanlagan bogʻlardan yuzingiz qizaradi. Chunki siz barglari soʻlayotgan eman kabi boʻlasiz, suvsiz bogʻ kabi boʻlasiz. Kuchli odam qovga aylanadi, uning ishi esa uchqunga aylanadi; ikkisi birga yonadi, ularni oʻchiradigan hech kim boʻlmaydi.

Izohlar

^aIshayo 1:4 — “Isroilning Muqaddasi” — Ishayo paygʻambarning Otamizni atashda ishlatadigan oʻziga xos nomidir. Bu nom uning kitobi boʻylab yigirmadan ortiq marta uchraydi — Otani Oʻzini koʻpincha unutadigan xalq bilan ahd orqali bogʻlagan muqaddas Zot deb ataydi.
^bIshayo 1:8 — Hosil qoʻriqchilari dalalarda vaqtinchalik chaylalar qurardilar; hosil yigʻib olingach, bu chaylalar boʻm-boʻsh qolardi — yolgʻizlik va tashlandiqlikning tasviri.
^cIshayo 1:13 — Yangi oy bayrami — har oyning boshlanishini qurbonliklar va dam olish bilan nishonlaydigan oylik bayram edi.
^dIshayo 1:24 — “Isroilning Qudratlisi” — Ishayoning Otamizga bergan yana bir qoʻshma nomidir — U Oʻz xalqi uchun koʻrsatadigan qudratini ataydi. Bu yerda yana ikki nom bilan birga kelib, bu oyat Otamizni harakatga shaylanayotganda butun ulugʻvorligida ataydi.