Wahyune Nabi Yesaya

Nabi kang paling agung: pameca-pameca paukuman kang ambané ngebaki, kang banjur sumalin dadi prasetya panglipur kang ora ana tandhingé lan Sang Panebus kang bakal rawuh. Ora ana ing ngendi waé ing Prajanjian Lawas kelembutané Rama dikidungaké luwih éndah tinimbang ing kéné.

Pasal 1.

Wahyu kang katampa dening Nabi Yesaya anake Amos, bab Yehuda lan Yerusalem, ing jamane Prabu Uzia, Yotam, Akhas, lan Hiskia, para raja ing Yehuda.

He langit, padha rungokna, lan he bumi, padha nilingna, awit Rama kita ing swarga wis ngandika: “Anak-anak wis Dakopeni lan Dakgedhekake, nanging padha mbalela marang Aku.

Umat kang Lali marang Ramane

“Sapi iku ngerti sapa bendarane, lan kuldi ngerti palungane bendarane, nanging Israel ora ngerti, umatKu ora mudheng. Adhuh, bangsa kang kebak dosa, umat kang kabotan ing kaluputan, turune wong kang gawe piala, anak-anak kang tumindak rusak! Wong-wong mau wis padha ninggal Rama kita, wis padha nyenyamah Kang Mahasuci ing Israel—yaiku Rama kita—sarta wis padha mbalik lan lunga ninggalake. ^a Yagene kowe isih arep digebugi maneh? Yagene kowe padha tetep mbalela? Sakehing sirah wis lara, lan sakehing ati wis lemes. Wiwit tlapakan sikil nganti pucuking sirah ora ana panggonan kang waras—mung tatu, bilur, lan korengan kang mangap, kang durung diresiki utawa diblebed utawa diolesi lenga. Tanahmu dadi suwung, kutha-kuthamu diobong ing geni; ing ngarepmu dhewe wong manca padha mangan asiling tanahmu—dadi suwung, karusak dening wong liya. Dene putri Sion kari kaya gubug ing pakebonan anggur, kaya gubug ing kebon timun, kaya kutha kang dikepung. ^b

Saupama Rama kang nguwasani wadyabala swarga ora nyisakake wong sawatara kang slamet kanggo kita, kita mesthi wis padha dadi kaya Sodom, lan padha kaya Gomora.

He para panggedhene Sodom, padha rungokna pangandikane Rama kita! He umate Gomora, padha nilingna piwulange Rama kita!

Kurbanmu kang tanpa wekasan iku kanggo Aku apa gunane?” mangkono pangandikane Rama kita. “Aku wis wareg ing kurban obaran wedhus gibas lan gajihe kewan-kewan lemu; Aku ora rena marang getihe sapi lanang, cempe, lan wedhus. Nalika kowe padha teka ngadhep ing ngarsaKu, sapa kang njaluk prakara iki saka kowe—yaiku ngidak-idak plataranKu iki? Mandhega anggonmu padha nggawa kurban kang tanpa guna! Dupamu iku njijiki tumrap Aku. Riyaya tanggal enom, dina Sabat, lan undangan pakumpulan—Aku ora bisa nyabari piala kang kacampur karo pakumpulanmu kang suci. ^c Riyaya tanggal enommu lan riyaya-riyayamu kang katetepake iku disengiti dening jiwaKu; kabeh mau wis dadi momotan tumrap Aku—Aku wis sayah anggonKu manggul. Nalika kowe padha ngegarake tanganmu arep ndedonga, Aku bakal ndhelikake paningalKu saka kowe; sanajan kowe padha ndedonga pirang-pirang, Aku ora bakal midhangetake. Tanganmu kebak getih. Padha adusa; sucekna awakmu. Buwangen panggawemu kang ala saka ngarsaKu; mandhega anggonmu tumindak ala. Padha sinaua nindakake kabecikan; padha ngupayaa kaadilan, benerna wong kang nindhes. Belanana bocah lola, mbelaa randha. Mara saiki, ayo padha ngrampungake prakara iki bebarengan,” mangkono pangandikane Rama kita. “Sanajan dosamu abang kaya jingga, bakal dadi putih kaya salju; sanajan abang kaya kirmisi, bakal dadi kaya wulu wedhus gembel. Manawa kowe padha gelem lan mituhu, kowe bakal padha mangan asil kang becik saka tanah iki; nanging manawa kowe padha mopo lan mbalela, kowe bakal padha dimangsa ing pedhang. Awit lesane Rama kita wis ngandika.”

Kutha kang Setya

Kaya ngapa kutha kang setya mau wis dadi sundel! Biyen kebak kaadilan; kabeneran kang tansah manggon ing kono—nanging saiki malah wong-wong kang gawe pati. Salakamu wis dadi tai wesi kang tanpa guna, anggurmu kang pilihan wis kacampuran banyu. Para panggedhemu padha mbalela, dadi kanca-kancane maling; kabeh padha seneng besel lan ngoyak-oyak ganjaran. Padha ora mbelani bocah lola, lan prakarane randha ora digape.

Mulane mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa, Rama kang nguwasani wadyabala swarga, Kang Prakosa ing Israel—yaiku Rama kita: Adhuh, Aku bakal lega saka para mungsuhKu lan bakal ndhatengake paukuman marang para satruKu. ^d Aku bakal ngagagake astaKu nglawan kowe; Aku bakal nglebur tai wesimu kaya srana banyu bleng lan ngilangi sakehing kacemeranmu. Aku bakal mulihake para hakimmu kaya ing jaman mbiyen, lan para juru rembugmu kaya ing wiwitan. Sawise iku kowe bakal kasebut Kutha Kabeneran, Kutha kang Setya. Sion bakal katebus srana kaadilan, lan wong-wonge kang padha mratobat, srana kabeneran. Nanging para pambalela lan wong dosa bakal padha diremuk bebarengan, lan wong-wong kang padha ninggal Rama kita bakal padha katumpes. Kowe bakal padha isin merga wit-wit kramat kang padha koksenengi iku; kowe bakal padha abang raine merga patamanan kang wis kokpilih. Awit kowe bakal padha kaya wit gedhe kang godhonge alum, kaya patamanan kang tanpa banyu. Wong kang rosa bakal dadi tapas garing lan pakaryane dadi kletiking geni; loro-lorone bakal kobong bebarengan, lan ora ana kang bisa mateni.

Cathetan sikil

^aYesaya 1:4 — Kang Mahasuci ing Israel iku sesebutan mligi kang dianggo Nabi Yesaya kanggo nyebut Rama kita. Sesebutan iki bakal katemu luwih saka kaping rong puluh ing saindenging kitabe—kang nyebut Sang Rama minangka Kang Mahasuci kang wis ngiket sarirane sajroning prajanjian karo umat kang kerep nglalekake Panjenengane.
^bYesaya 1:8 — Para kang njaga panen padha gawe gubug sawatara ing pategalan; sawise panen gubug-gubug mau kari suwung—dadi gegambaran babagan kaanan kang ditinggal ijen lan sepi.
^cYesaya 1:13 — Riyaya Tanggal Enom iku riyaya saben sasi kang nengeri wiwitane saben sasi kanthi kurban lan ngaso.
^dYesaya 1:24 — Kang Prakosa ing Israel iku salah sawijining sesebutan gandhengan liyane saka Nabi Yesaya kanggo nyebut Rama kita—kang nyebut kakuwatane kanggo kabecikaning umate. Katumpuk ing kene karo rong sesebutan liyane, ayat iki nyebut Rama kita ing sagunging kaagungane nalika Panjenengane jumeneng arep tumindak.