ኢሳይያስ 1

1 ¹የይሁዳ ነገሥታት በሆኑት በዖዝያን፣ በኢዮአታም፣ በአካዝና በሕዝቅያስ ዘመን የአሞጽ ልጅ ኢሳይያስ ስለ ይሁዳና ስለ ኢየሩሳሌም ያየው ራእይ።

²ሰማያት ሆይ፣ ስሙ፤ ምድር ሆይ፣ አድምጪ፤ የሰማዩ አባታችን ተናግሯልና፦ “ልጆችን ተንከባክቤ አሳደግኋቸው፤ እነርሱ ግን ዐመፁብኝ።

አባታቸውን የረሱ ሕዝብ

³“በሬ ባለቤቱን ያውቃል፤ አህያም የጌታውን ግርግም ያውቃል፤ እስራኤል ግን አያውቅም፤ ሕዝቤ አያስተውልም። ⁴ወዮ፣ ኀጢአተኛ ሕዝብ፣ በበደል የተከበደ ወገን፣ የክፉ አድራጊዎች ዘር፣ ጠማማ ሥራ የሚሠሩ ልጆች! አባታችንን ትተዋል፤ የእስራኤልን ቅዱስ ናቁ፤ እርሱም አባታችን ነው፤ ጀርባቸውን ሰጥተው ዞረው ሄዱ። ^a a v4 “የእስራኤል ቅዱስ” የሚለው፣ ነቢዩ ኢሳይያስ ለአባታችን የሚጠቀምበት መለያ ስም ነው። በመጽሐፉ ውስጥ ከሃያ ጊዜ በላይ ይገኛል፤ ይህም አባትን ብዙ ጊዜ ለሚረሱት ሕዝብ በኪዳን ራሱን ያሰረ ቅዱሱ እርሱ እንደ ሆነ ይሰይማል። ⁵ለምን ዳግመኛ ትመታላችሁ? ለምንስ ማመፃችሁን ትቀጥላላችሁ? ራስ በሙሉ ታሟል፤ ልብም በሙሉ ዝሏል። ⁶ከእግር ጫማ እስከ ራስ ጫፍ ድረስ ጤናማ ስፍራ የለም፤ ቍስል፣ ባስና የተከፈተ ቍስል ብቻ ነው፤ አልጸዳም፣ አልተጠቀለለም፣ በዘይትም አልለዘበም። ⁷ምድራችሁ ባድማ ናት፤ ከተሞቻችሁ በእሳት ተቃጠሉ፤ በፊታችሁ መጻተኞች እርሻችሁን ይበላሉ፤ በባዕዳንም ተገልብጦ ባድማ ሆኗል። ⁸የጽዮንም ሴት ልጅ በወይን አትክልት ውስጥ እንዳለ ዳስ፣ በዱባ መደብ ውስጥ እንዳለ ጎጆ፣ እንደ ተከበበች ከተማ ቀርታለች። ^b b v8 የመከር ጠባቂዎች በእርሻ ውስጥ ጊዜያዊ ዳሶችን ይሠሩ ነበር፤ ከመከር በኋላ ባዶ ሆነው ይቀሩ ነበር፤ ይህም የብቸኝነትና የመተው ምሳሌ ነው።

⁹የሰማይ ሠራዊት አባት ጥቂት የተረፉትን ባያስቀርልን ኖሮ፣ እንደ ሰዶም በሆንን ነበር፤ እንደ ገሞራም በመሰልን ነበር።

¹⁰እናንተ የሰዶም ገዦች ሆይ፣ የአባታችንን ቃል ስሙ! እናንተ የገሞራ ሕዝብ ሆይ፣ የአባታችንን ሕግ አድምጡ!

¹¹“ስፍር ቍጥር የሌላቸው መሥዋዕቶቻችሁ ለእኔ ምንድን ናቸው?” ይላል አባታችን። “የአውራ በጎችን የሚቃጠል መሥዋዕት፣ የሠቡ እንስሳትንም ስብ ጠግቤአለሁ፤ በወይፈኖች፣ በበጎችና በፍየሎች ደም ደስ አይለኝም። ¹²በፊቴ ልትታዩ ስትመጡ፣ አደባባዮቼን እንድትረግጡ ይህን ከእናንተ ማን ጠየቀ? ¹³ከንቱ ቍርባን ማምጣታችሁን አቁሙ! ዕጣናችሁም ለእኔ አስጸያፊ ነው። የወር መባቻ፣ ሰንበትና የጉባኤ ጥሪ—ከተቀደሱ ስብሰባዎቻችሁ ጋር የተቀላቀለውን ክፋት መታገሥ አልችልም። ^c c v13 የወር መባቻ ወርሃዊ በዓል ሲሆን፣ የእያንዳንዱን ወር መጀመሪያ በመሥዋዕትና በዕረፍት የሚያከብር ነበር። ¹⁴የወር መባቻዎቻችሁንና የተመደቡ በዓሎቻችሁን ነፍሴ ትጠላለች፤ ሸክም ሆነውብኝ ተሸክሜአቸው ደክሞኛል። ¹⁵እጆቻችሁን ለጸሎት ስትዘረጉ፣ ዐይኖቼን ከእናንተ እሰውራለሁ፤ ብዙ ጊዜ ብትጸልዩም እንኳ አልሰማም። እጆቻችሁ ደም ተሞልተዋል። ¹⁶ታጠቡ፤ ራሳችሁን አንጹ። ክፉ ሥራችሁን ከዐይኔ ፊት አስወግዱ፤ ክፉ ማድረግን ተዉ። ¹⁷መልካም ማድረግን ተማሩ፤ ፍትሕን ፈልጉ፣ ጨቋኙን ገሥጹ። ድኻ አደጉን ተከላከሉ፣ ለመበለቲቱም ተሟገቱ። ¹⁸“ኑ፣ አብረን እንዋቀስ፣” ይላል አባታችን። “ኀጢአታችሁ እንደ ዐለላ ቢቀላም እንደ በረዶ ይነጣል፤ እንደ ደማ ቢቀላም እንደ ባዘቶ ይሆናል። ¹⁹ፈቃደኞችና ታዛዦች ብትሆኑ፣ የምድሪቱን መልካም ነገር ትበላላችሁ፤ ²⁰እምቢ ብትሉና ብታምፁ ግን፣ በሰይፍ ትበላላችሁ፤ የአባታችን አፍ ተናግሯልና።”

ታማኝዋ ከተማ

²¹ታማኝዋ ከተማ እንዴት ጋለሞታ ሆነች! በአንድ ወቅት ፍትሕ ሞልቶባት ነበር፤ ጽድቅ በእርሷ ይኖር ነበር፤ አሁን ግን ነፍሰ ገዳዮች ኖሩባት። ²²ብራችሁ ከንቱ ገል ሆኗል፤ ምርጥ የወይን ጠጃችሁ በውሃ ተበርዟል። ²³ገዦቻችሁ ዐመፀኞች ናቸው፤ የሌቦች ጓደኞች ናቸው፤ ሁሉም ጉቦን ይወዳሉ፣ ስጦታንም ያሳድዳሉ። ድኻ አደጉን አይከላከሉም፤ የመበለቲቱም ጕዳይ በፊታቸው አይሰማም።

²⁴ስለዚህ ይህ የሉዓላዊው አባት፣ የሰማይ ሠራዊት አባት፣ የእስራኤል ኀያል የሆነው አባታችን ቃል ነው፦ ወዮ፣ ከጠላቶቼ ዕረፍትን አገኛለሁ፤ በባላጋራዎቼም ላይ ፍትሕን አመጣለሁ። ^d d v24 “የእስራኤል ኀያል” የሚለው፣ ኢሳይያስ ለአባታችን ከሚጠቀምባቸው ጥምር ስሞች አንዱ ነው፤ ይህም ለሕዝቡ ሲል ያለውን ኀይል ይሰይማል። እዚህ ላይ ከሌሎች ሁለት ማዕረጎች ጋር ተደርድሮ፣ ይህ ቍጥር ለመሥራት ሲነሣ አባታችንን በሙላቱ ይሰይመዋል። ²⁵እጄን በእናንተ ላይ አዞራለሁ፤ ገላችሁን በመታጠቢያ ዐመድ እንደሚጠራ አጥርቼ፣ ርኵሰታችሁን ሁሉ አስወግዳለሁ። ²⁶ፈራጆቻችሁን እንደ ቀድሞ ዘመን፣ አማካሪዎቻችሁንም እንደ መጀመሪያው እመልሳለሁ። ከዚያም በኋላ የጽድቅ ከተማ፣ ታማኝዋ ከተማ ተብለሽ ትጠሪያለሽ። ²⁷ጽዮን በፍትሕ ትቤዠለች፤ በእርሷ ውስጥ ንስሓ የሚገቡትም በጽድቅ ይቤዠሉ። ²⁸ዐመፀኞችና ኀጢአተኞች ግን በአንድነት ይሰበራሉ፤ አባታችንንም የሚተዉ ይጠፋሉ። ²⁹በወደዳችኋቸው የተቀደሱ ዛፎች ታፍራላችሁ፤ በመረጣችኋቸውም የአትክልት ቦታዎች ትዋረዳላችሁ። ³⁰ቅጠሉ እንደሚረግፍ ዛፍ ትሆናላችሁና፣ ውሃ እንደሌለው የአትክልት ቦታ ትሆናላችሁ። ³¹ብርቱው ሰው እንደ ተልባ እግር ይሆናል፤ ሥራውም እንደ ፍንጣሪ ይሆናል፤ ሁለቱም በአንድነት ይቃጠላሉ፤ የሚያጠፋቸውም ማንም የለም።