ማሕልየ መሓልይ 8

8 ¹ወይ የእናቴን ጡት እንደ ጠባ ወንድሜ ብትሆንልኝ ኖሮ! በውጭ ባገኝህ ኖሮ በሳምሁህ ነበር፤ ማንም ባልናቀኝም ነበር። ²እመራህ ወደ አስተማረችኝ ወደ እናቴ ቤት አገባህ ነበር፤ ቅመም የተቀላቀለበትን የወይን ጠጅ፣ የሮማኔን ጭማቂ አጠጣህ ነበር። ³ግራ እጁ ከራሴ በታች ነው፤ ቀኝ እጁም ያቅፈኛል። ⁴የኢየሩሳሌም ሴቶች ልጆች ሆይ፣ አደራ እላችኋለሁ፤ ፍቅር ራሱ እስኪፈቅድ ድረስ አትቀስቅሱት፣ አታንቁትም።

⁵ከምድረ በዳ ስትወጣ በወደደችው ተደግፋ የምትመጣ ይህች ማን ናት? ከፖም ዛፍ ሥር ቀሰቀስኩህ፤ እናትህ በምጥ የፀነሰችህ በዚያ ነው፤ የወለደችህም በዚያ ተጨነቀች።

⁶እንደ ማኅተም በልብህ ላይ፣ እንደ ማኅተም በክንድህ ላይ አድርገኝ፤ ፍቅር እንደ ሞት ብርቱ ነውና፤ ቅናቱም እንደ መቃብር የማይበገር ነው። እንደ እሳት ይንበለበላል፤ የአባታችን ነበልባል ራሱ ነው። ^a a v6 እዚህ ላይ የፍቅር እሳት በራሱ በእግዚአብሔር ስም ተጠርቷል፤ ይህ ፍቅር በአባታችን ነበልባል ራሱ ይነዳል፤ እርሱም የእውነተኛና የማይጠፋ ፍቅር ሁሉ ጥልቅ ምንጭ ነው። ⁷ብዙ ውሆች ፍቅርን ሊያጠፉት አይችሉም፤ ወንዞችም ሊወስዱት አይችሉም። አንድ ሰው ስለ ፍቅር የቤቱን ሀብት ሁሉ ቢሰጥ፣ እጅግ ይናቅ ነበር።

⁸ትንሽ እኅት አለችን፤ ጡትም የላትም። ለተጠየቀችበት ቀን ለእኅታችን ምን እናድርግላት? ⁹ቅጥር ብትሆን፣ በላይዋ የብር ግንብ እንሠራባታለን፤ በር ብትሆን ግን፣ በዝግባ ጣውላ እናጥራታለን።

¹⁰እኔ ቅጥር ነበርሁ፤ ጡቶቼም እንደ ግንብ ነበሩ፤ በዚያን ጊዜ በዓይኑ ፊት ሰላምን እንዳገኘች ሆንሁ። ¹¹ሰሎሞን በበኣልሃሞን የወይን ተክል ነበረው፤ ለተከራዮች ገበሬዎች አከራየው፤ እያንዳንዱም ስለ ፍሬው 1000 ብር ያመጣ ነበር። ¹²የገዛ ራሴ የወይን ተክል በፊቴ ነው። ሰሎሞን ሆይ፣ 1000ው ላንተ ነው፤ 200ውም ፍሬውን ለሚጠብቁ ነው።

¹³በአትክልት ስፍራ የምትኖሪ ሆይ፣ ባልንጀሮቼ ድምፅሽን ለመስማት ያዳምጣሉ፤ አሰሚኝ።

¹⁴ውዴ ሆይ፣ ፈጥነህ ና፤ በመዐዛ ተራራዎች ላይ እንደ ዋላ ወይም እንደ ወጣት አጋዘን ሁን።