غزلې 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹کاش چې تۀ زما دپاره د يو ورور په شان وې، چې زما د مور شيدې يې څښلې وى! کۀ ما تۀ بهر موندلے وې، نو ما به ښکل کړے وې، او هيڅوک به ما ته په سپکه نۀ کتل. ²زۀ به تا لار ښودله او خپلې مور کور ته به مې راووستې — هغه چې ما ته يې سبق راکړو. زۀ به تا ته د څښلو دپاره مصالحه دار شراب درکول، د خپل انار اوبۀ. ³د هغۀ ګس لاس زما د سر لاندې دے، او د هغۀ ښى لاس ما غيږ کښې نيسى. ⁴اے د يروشلم لوڼو، زۀ تاسو ته ټينګار کوم چې مينه مۀ راپاروئ او مۀ راويښوئ، ترڅو چې پخپله خوښه نۀ وى.

⁵دا څوک ده چې د صحرا نه راپورته کيږى، په خپل مئين باندې تکيه کوى؟ د مڼو د ونې لاندې ما تۀ راويښ کړې؛ هلته ستا مور ستا دپاره د زېږون درد وکړو، هلته هغې چې تۀ يې زېږولے وې درد وکړو.

⁶ما د مُهر په شان په خپل زړۀ باندې کېږده، د مُهر په شان په خپل مټ باندې؛ ځکه چې مينه د مرګ په شان قوى ده، د هغې رشک د قبر په شان سخت دے. دا د اور په شان بريښيږى، يعنې د زمونږ پلار اصلى لمبه. ^a a v6 دلته د مينې اور په خپله د خُدائ پاک په نامه يادېږى — دا مينه د زمونږ پلار په اصلى لمبه سوزيږى، چې د هر رښتينى او نۀ مړ کېدونکى مينې تر ټولو ژوره سرچينه ده. ⁷ډېرې اوبۀ مينه مړه کولے نۀ شى، او نه يې سيندونه بهولے شى. کۀ يو سړے د مينې دپاره د خپل کور ټول مال وړاندې کړى، نو هغه به بالکل سپک وګڼلے شى.

⁸زمونږ يوه وړه خور شته، او د هغې تى نۀ دى راوتلى. په کومه ورځ چې د هغې دپاره د واده خبره کيږى، نو مونږ به د خپلې خور دپاره څۀ وکړو؟ ⁹کۀ هغه ديوال وى، نو مونږ به په هغې باندې د چاندى برج جوړ کړو؛ خو کۀ هغه دروازه وى، نو مونږ به هغه د صنوبر په تختو بندوو.

¹⁰زۀ ديوال وم، او زما تى د برجونو په شان وُو؛ نو د هغۀ په نظر کښې زۀ د هغه چا په شان شوم چې سلامتى مومى. ¹¹د سليمان په بعل حمون کښې يو انګور باغ وو؛ هغۀ دا باغ کرايه دارو بزګرانو ته ورکړو، او هر يو ته په کار وو چې د دې د مېوې دپاره د چاندى ۱۰۰۰ سيکې راوړى. ¹²زما انګور باغ، بالکل زما خپل، زما مخ ته دے. اے سليمانه، دا ۱۰۰۰ سيکې ستا دى، او ۲۰۰ د هغو چا دپاره دى چې د دې مېوه ساتى.

¹³اے تۀ چې په باغونو کښې اوسېږې، زما ملګرى ستا آواز ته غوږ نيسى؛ پرېږده چې زۀ يې واورم.

¹⁴اے زما مئينه، ژر راشه، او د هوسۍ يا د يو ځوان هوسى په شان شه، د مصالحو په غرونو باندې.