Ezgiler Ezgisi 8

8 ¹Ah, keşke annemin memelerinden süt emmiş bir kardeşim gibi olsaydın! Seni dışarıda bulsam öperdim, kimse de beni ayıplamazdı. ²Seni yol gösterip annemin evine getirirdim—bana öğreten anneme. Sana baharatlı şarap içirirdim, narımın suyunu. ³Sol eli başımın altında, sağ eli beni sarıyor. ⁴Size ant içiriyorum, ey Yeruşalim kızları: Sevgiyi ayıltmayın, uyandırmayın, gönlü hoşnut olana dek.

⁵Sevgilisine yaslanarak çölden çıkıp gelen bu kim? Elma ağacının altında uyandırdım seni; annen orada doğum sancıları çekti senin için, seni doğuran orada sancılandı.

⁶Beni yüreğinin üzerine bir mühür gibi, kolunun üzerine bir mühür gibi koy; çünkü sevgi ölüm kadar güçlüdür, kıskançlığı ölüler diyarı kadar amansızdır. Ateş gibi parlar, Babamız'ın ta kendi alevidir. ^a a v6 Buradaki sevginin ateşi Tanrı'nın kendi adıyla anılır — bu sevgi, Babamız'ın ta kendi aleviyle, tüm gerçek ve söndürülemez sevginin en derin kaynağıyla yanar. ⁷Engin sular sevgiyi söndüremez, ırmaklar onu süpürüp götüremez. Bir adam sevgi uğruna evindeki tüm serveti verse bile, bu tümüyle hor görülürdü.

⁸Küçük bir kız kardeşimiz var, memeleri de yok. Kız kardeşimiz için ne yapacağız, ona dünürcü geldiği gün? ⁹Eğer o bir sursa, üzerine gümüşten bir kule kuracağız; ama bir kapıysa, onu sedir tahtalarıyla çevreleyeceğiz.

¹⁰Ben bir surdum, memelerim de kuleler gibiydi; sonra onun gözünde huzur bulan biri gibi oldum. ¹¹Süleyman'ın Baal-Hamon'da bir bağı vardı; onu bağcılara kiraya verdi, her biri onun meyvesi için 1.000 parça gümüş getirecekti. ¹²Kendi bağım, benim öz malım, önümde duruyor. 1.000 parça senin olsun, Süleyman, 200'ü de onun meyvesini koruyanların.

¹³Ey bahçelerde oturan, arkadaşlarım sesine kulak veriyor; bırak da işiteyim onu.

¹⁴Çabuk gel, sevgilim, baharat dağlarının üzerinde bir ceylan ya da genç bir geyik gibi ol.