ହୃଦୟ ଉପରେ ଏକ ମୁଦ୍ରା

ସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ ସେ ଘୃଣିତ ନ ହୋଇ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ନିଜ ପ୍ରେମ ଦେଖାଇପାରନ୍ତା, ଏବଂ ତାହାର ହୃଦୟ ଉପରେ ମୁଦ୍ରା ପରି ରଖାଯିବାକୁ ମାଗେ। ପ୍ରେମ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ବଳବାନ, ଆମ ପିତାଙ୍କର ଏକ ଅଗ୍ନିଶିଖା, ଯାହାକୁ ବନ୍ୟା ବୁଡ଼ାଇ ପାରେ ନାହିଁ ଓ ଧନ ଅପମାନ କରିବ। ସେ ନିଜ ପାଇଁ ବାଛିଲା।

ଅଧ୍ୟାୟ 8।

ଆଃ, ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଭାଇ ପରି ହୋଇଥାʼନ୍ତ, ଯେ ମୋʼ ମାତାଙ୍କ ସ୍ତନ ପାନ କରିଥିଲ! ବାହାରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପାଇଲେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଚୁମ୍ବନ କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ମୋତେ ତୁଚ୍ଛ କରନ୍ତା ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କଢ଼ାଇ ନେଇ ମୋʼ ମାତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆଣନ୍ତି—ଯେ ମୋତେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ସୁଗନ୍ଧମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ, ମୋʼ ଡାଳିମ୍ବର ରସ ପାନ କରାନ୍ତି। ତାହାଙ୍କ ବାମ ହସ୍ତ ମୋʼ ମସ୍ତକ ତଳେ ଅଛି, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଅଛି। ହେ ଯିରୂଶାଲମର କନ୍ୟାଗଣ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଅଛି: ପ୍ରେମର ଅଭିରୁଚି ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର ନାହିଁ କି ଜଗାଅ ନାହିଁ।

ଆପଣା ପ୍ରିୟତମଙ୍କ ଉପରେ ଆଉଜି ପ୍ରାନ୍ତରରୁ ଉଠି ଆସୁଥିବା ଏ କିଏ? ସେହି ସେଓ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଜଗାଇଲି; ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭ ମାତା ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସବବେଦନା ଭୋଗିଥିଲେ, ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରସବକାରିଣୀ ବେଦନା ଭୋଗିଥିଲେ।

ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟ ଉପରେ ଏକ ମୁଦ୍ରା ସ୍ଵରୂପ, ତୁମ୍ଭ ବାହୁ ଉପରେ ଏକ ମୁଦ୍ରା ସ୍ଵରୂପ ରଖ; କାରଣ ପ୍ରେମ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ବଳବାନ, ତାହାର ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଵାଳା କବର ପରି ଅଦମ୍ୟ। ତାହା ଅଗ୍ନି ପରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ସେହି ଜ୍ଵାଳା ପରି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହୁଏ। ^a ବହୁ ଜଳ ପ୍ରେମକୁ ଲିଭାଇ ପାରେ ନାହିଁ, କିଅବା ନଦୀସମୂହ ତାହାକୁ ଭସାଇ ନେଇ ପାରେ ନାହିଁ। କେହି ଯଦି ପ୍ରେମ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଗୃହର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରେ, ତେବେ ତାହା ନିତାନ୍ତ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ ହୁଅନ୍ତା।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ସାନ ଭଗିନୀ ଅଛି, ଆଉ ତାହାର ସ୍ତନ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭଗିନୀର ବିବାହ କଥା ହେବା ଦିନ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ କଅଣ କରିବୁ? ସେ ଯଦି ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଚୀର ହୁଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଉପରେ ରୌପ୍ୟର ଏକ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରିବୁ; ମାତ୍ର ସେ ଯଦି ଗୋଟିଏ ଦ୍ଵାର ହୁଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାକୁ ଏରସ କାଷ୍ଠର ପଟାରେ ଆବୃତ କରିବୁ।

ମୁଁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଚୀର ଥିଲି, ଆଉ ମୋʼ ସ୍ତନ ଦୁର୍ଗ ପରି ଥିଲା; ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ଶାନ୍ତି ପାଇଥିବା ଜଣକ ପରି ହେଲି। ବାଲ୍-ହାମୋନରେ ଶଲୋମନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଥିଲା; ସେ ତାହା କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଭଡ଼ାରେ ଦେଇଥିଲେ, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ତାହାର ଫଳ ନିମନ୍ତେ ୧,୦୦୦ ରୌପ୍ୟ ଖଣ୍ଡ ଆଣିବାର ଥିଲା। ମୋʼ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ମୋʼ ନିଜର, ମୋʼ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ହେ ଶଲୋମନ, ସେହି ୧,୦୦୦ ତୁମ୍ଭର, ଆଉ ତାହାର ଫଳ ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ୨୦୦।

ହେ ଉଦ୍ୟାନସମୂହରେ ବାସକାରିଣୀ, ମୋʼ ସଙ୍ଗୀମାନେ ତୁମ୍ଭ ସ୍ଵର ଶୁଣିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛନ୍ତି; ମୋତେ ତାହା ଶୁଣିବାକୁ ଦିଅ।

ହେ ମୋʼ ପ୍ରିୟତମ, ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଆଉ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟର ପର୍ବତ ଉପରେ ହରିଣ କିଅବା ତରୁଣ ମୃଗ ପରି ହୁଅ।