ପରମ ଗୀତ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ହେ କୁଳୀନ କନ୍ୟେ, ପାଦୁକାରେ ତୁମ୍ଭ ଚରଣ କିପରି ସୁନ୍ଦର! ତୁମ୍ଭ ଜଙ୍ଘର ବକ୍ରତା ମଣି ସଦୃଶ, ନିପୁଣ ଶିଳ୍ପକାରର ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ତୁଲ୍ୟ। ²ତୁମ୍ଭ ନାଭି ଗୋଲାକାର ପାତ୍ର ସଦୃଶ, ତହିଁରେ ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର କେବେ ଅଭାବ ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭ ଉଦର କଇଁ ପୁଷ୍ପରେ ବେଷ୍ଟିତ ଗହମ ରାଶି ତୁଲ୍ୟ। ³ତୁମ୍ଭ ସ୍ତନଦ୍ଵୟ ହରିଣ ଶାବକ ଦୁଇଟି ତୁଲ୍ୟ, ମୃଗୀର ଯାଆଁଳା ବତ୍ସ ସଦୃଶ। ⁴ତୁମ୍ଭ ଗ୍ରୀବା ହସ୍ତୀଦନ୍ତ ନିର୍ମିତ ଦୁର୍ଗ ତୁଲ୍ୟ। ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁଦ୍ଵୟ ବତ୍‍-ରବ୍ବୀମ ଦ୍ଵାର ନିକଟସ୍ଥ ହିଷ୍‍ବୋନର ପୁଷ୍କରିଣୀ ତୁଲ୍ୟ। ତୁମ୍ଭ ନାସିକା ଦମ୍ମେଶକ ଅଭିମୁଖ ଲିବାନୋନର ଦୁର୍ଗ ତୁଲ୍ୟ। ⁵ତୁମ୍ଭ ମସ୍ତକ କର୍ମିଲ ତୁଲ୍ୟ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଭୂଷିତ କରେ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରବାହିତ କେଶ ବାଇଗଣୀ ବର୍ଣ୍ଣ ତୁଲ୍ୟ; ଏକ ରାଜା ତହିଁର ଅଳକାରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଅଛନ୍ତି। ⁶ହେ ପ୍ରିୟେ, ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ତୁମ୍ଭେ କିପରି ସୁନ୍ଦର ଓ କିପରି ମନୋହର! ⁷ତୁମ୍ଭ ଉଚ୍ଚତା ତାଳବୃକ୍ଷ ତୁଲ୍ୟ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ସ୍ତନଦ୍ଵୟ ତହିଁର ପେଣ୍ଡା ସଦୃଶ। ⁸ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ତାଳବୃକ୍ଷରେ ଚଢ଼ିବି ଓ ତହିଁର ଫଳ ଧରିବି।” ତୁମ୍ଭ ସ୍ତନଦ୍ଵୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାର ପେଣ୍ଡା ତୁଲ୍ୟ ହେଉ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ନିଃଶ୍ଵାସର ସୁଗନ୍ଧ ସେଓ ତୁଲ୍ୟ, ⁹ଆଉ ତୁମ୍ଭ ମୁଖ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ତୁଲ୍ୟ। ତାହା ମୋହର ପ୍ରିୟତମ ନିମନ୍ତେ ସୁଗମରେ ବହିଯାଏ, ଓଷ୍ଠ ଓ ଦନ୍ତ ଉପରେ କୋମଳ ଭାବରେ ଗଡ଼ିଯାଏ।

¹⁰ମୁଁ ମୋହର ପ୍ରିୟତମଙ୍କର, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ବାସନା ମୋʼ ନିମନ୍ତେ। ¹¹ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟତମ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବାହାରିଯାଉ ଓ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କରେ ରାତ୍ରି କ୍ଷେପଣ କରୁ। ¹²ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଉ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ପଲ୍ଲବିତ ହୋଇଅଛି କି ନାହିଁ, ପୁଷ୍ପ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୋଇଅଛି କି ନାହିଁ, ଓ ଡାଳିମ୍ବ ଫୁଟିଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ଦେଖୁ। ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ମୋହର ପ୍ରେମ ଦେବି। ¹³ଦୂଦାଫଳ ଆପଣା ସୁଗନ୍ଧ ବିତରଣ କରୁଅଛି, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାର ଉପରେ ନୂତନ ଓ ପୁରାତନ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଅଛି, ଯାହା ମୁଁ, ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟତମ, ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ସଞ୍ଚୟ କରି ରଖିଅଛି। ^a a v13 ଦୂଦାଫଳ ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଜଗତରେ ପ୍ରେମବାସନା ଉଦ୍ଦୀପିତ କରେ ଓ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ବର୍ଦ୍ଧିତ କରେ ବୋଲି ବହୁଳ ଭାବରେ ବିଶ୍ଵାସ କରାଯାଉଥିଲା।