Kahayangna Ngan ka Kuring

Lalaki muji awewe teh ti dampal sukuna nu make sendal nepi ka buukna, kalawan bungah nu henteu disumputkeun. Awewe teh henteu nampik pujian eta. Manehna ngaku yen kahayang eta silih, kahayangna oge, tuluy ngajak kakasihna ka kebon-kebon anggur jeung lembur-lembur, tempat manehna geus nyimpen bubuahan pikeun kakasihna.

Pasal 7.

Alangkung endahna dampal suku anjeun make tarumpah, nyai anu mulya! Lengkung pingping anjeun lir inten permata, pagawean leungeun tukang anu ahli. Bujal anjeun lir pinggan buleud anu teu weléh pinuh ku anggur campuran. Beuteung anjeun lir onggokan gandum anu dikuriling ku kembang bakung. Pinareup anjeun duanana lir anak méncék duaan, kembar anak kijang. Beuheung anjeun lir munara tina gading. Panon anjeun lir balong di Hésbon, deukeut gapura Bat-Rabim. Pangambung anjeun lir munara Libanon anu nyawang ka Damsik. Mastaka anjeun ngahias lir Gunung Karmel, sarta buuk anjeun anu ngarumbay lir kaén wungu; hiji raja kabéngbat ku kakepang buuk anjeun. Alangkung geulis tur matak resepna anjeun, duh kakasih, jeung sagala pikaresepeun anjeun! Dedeg pangadeg anjeun lir tangkal korma, sarta pinareup anjeun lir ranggeuyan buahna. Ceuk kuring, “Kuring rék naék kana tangkal korma jeung nyekelan buahna.” Mugia pinareup anjeun jadi lir ranggeuyan anggur, sarta seungit napas anjeun lir seungit apel, sarta baham anjeun lir anggur anu panghadéna. Anu ngocor lancar pikeun kakasih kuring, ngalun lalaunan ngaliwatan biwir jeung huntu.

Kuring téh kagungan kakasih kuring, sarta kahayangna ngan ka kuring. Hayu, duh kakasih, urang indit ka tegalan sarta meuting di kampung-kampung. Urang isuk-isuk indit ka kebon anggur, rék nempo naha tangkal anggur geus mentik, naha kembangna geus mararukah sarta tangkal dalima geus karembangan. Di dinya kuring rék masrahkeun cinta kuring ka anjeun. Tangkal dudaim ngabijilkeun seungitna, sarta di luhureun panto urang aya rupa-rupa buah anu pangalusna, nu anyar jeung nu heubeul, anu ku kuring geus disimpen pikeun anjeun, duh kakasih. ^a