હવે છપાયેલી
પુસ્તક

તેમની ઝંખના મારા માટે છે

પુરુષ ચંપલ પહેરેલા તેના પગથી તેના વાળ સુધી તેની પ્રશંસા કરે છે, અને તેનામાં ખુલ્લેઆમ આનંદ કરે છે. તે એ પ્રશંસાને ટાળતી નથી. તે આ ઇચ્છાને પરસ્પર અને પોતાની પણ કહે છે, પછી તેને દ્રાક્ષવાડીઓ અને ગામડાંમાં લઈ જાય છે, જ્યાં તેણે તેના માટે ફળ સંઘરી રાખ્યાં છે.

અધ્યાય 7.

હે કુળવાન દીકરી, ચંપલમાં તારા પગ કેવા સુંદર છે! તારી જાંઘોના વળાંક રત્નો જેવા છે, જે નિપુણ કારીગરના હાથનું કામ છે. તારી નાભિ ગોળ પ્યાલા જેવી છે, જેમાં મિશ્રિત દ્રાક્ષાસવની કદી ખોટ પડતી નથી. તારું પેટ કમળોથી ઘેરાયેલા ઘઉંના ઢગલા જેવું છે. તારા બે સ્તન બે હરણનાં બચ્ચાં જેવા છે, હરણીનાં જોડિયાં. તારી ગરદન હાથીદાંતના બુરજ જેવી છે. તારી આંખો હેશ્બોનનાં જળકુંડ જેવી છે, બાથ-રાબ્બીમના દરવાજા પાસેની. તારું નાક લબાનોનના બુરજ જેવું છે, જે દમસ્ક તરફ જુએ છે. તારું માથું કાર્મેલ પર્વતની જેમ તને શોભાવે છે, અને તારા લહેરાતા વાળ જાંબલી રંગ જેવા છે; તેની લટોમાં રાજા બંદી બન્યો છે. હે પ્રિયતમા, તારા સર્વ આનંદો સહિત તું કેવી સુંદર અને કેવી મનોહર છે! તારી ઊંચાઈ ખજૂરીના ઝાડ જેવી છે, અને તારા સ્તન તેના ઝૂમખાં જેવા. મેં કહ્યું, “હું ખજૂરી પર ચઢીશ અને તેના ફળ પકડીશ.” તારા સ્તન દ્રાક્ષવેલના ઝૂમખાં જેવા થાઓ, અને તારા શ્વાસની સુગંધ સફરજન જેવી, અને તારું મોં ઉત્તમ દ્રાક્ષાસવ જેવું. તે મારા પ્રીતમ માટે સરળતાથી વહે છે, હોઠ અને દાંત પર હળવેથી સરકતો.

હું મારા પ્રીતમની છું, અને તેમની ઝંખના મારા માટે છે. હે મારા પ્રીતમ, ચાલો, આપણે ખેતરોમાં જઈએ અને ગામડાંમાં રાત ગાળીએ. આપણે વહેલા દ્રાક્ષવાડીઓમાં જઈએ અને જોઈએ કે દ્રાક્ષવેલને કૂંપળ ફૂટી છે કે નહિ, ફૂલ ખીલ્યાં છે કે નહિ અને દાડમ બહારમાં આવ્યાં છે કે નહિ. ત્યાં હું તને મારો પ્રેમ આપીશ. દૂદાફળ પોતાની સુગંધ ફેલાવે છે, અને આપણા બારણાં પર નવાં તથા જૂનાં સર્વ ઉત્તમ ફળ છે, જે મેં તારે માટે સંઘરી રાખ્યાં છે, હે મારા પ્રીતમ. a a v13 દૂદાફળ સુગંધી છોડ હતા, જે વિશે પ્રાચીન જગતમાં વ્યાપક માન્યતા હતી કે તે પ્રણયની ઝંખના જગાડે છે અને પ્રજનનશક્તિ વધારે છે.