ማሕልየ መሓልይ 7

7 ¹በጫማ ውስጥ ያሉ እግሮችሽ እንዴት ውብ ናቸው፤ የመኳንንት ልጅ ሆይ! የጭኖችሽ ውበት እንደ ጌጥ፣ የተዋጣለት ባለሙያ እጅ ሥራ ነው። ²እምብርትሽ የተቀላቀለ ወይን የማይታጣበት ክብ ጽዋ ነው። ሆድሽ በአበቦች የተከበበ የስንዴ ክምር ነው። ³ሁለቱ ጡቶችሽ እንደ ሁለት ግልገሎች፣ እንደ ዋላ መንታዎች ናቸው። ⁴አንገትሽ ከዝሆን ጥርስ እንደ ተሠራ ግንብ ነው። ዓይኖችሽ በባትረቢም በር አጠገብ ያሉ በሔሽቦን ኩሬዎች ናቸው። አፍንጫሽ ወደ ደማስቆ እንደሚመለከት እንደ ሊባኖስ ግንብ ነው። ⁵ራስሽ እንደ ቀርሜሎስ ተራራ ዘውድ ሆኖሻል፤ የተንዠረገገ ጠጕርሽ እንደ ሐምራዊ ነው፤ ንጉሥ በዘለላው ተማርኳል። ⁶ፍቅሬ ሆይ፣ በደስታሽ ሁሉ እንዴት ውብ፣ እንዴትስ ደስ የምታሰኝ ነሽ! ⁷ቁመትሽ እንደ ዘንባባ ዛፍ ነው፣ ጡቶችሽም እንደ ዘለላዎቹ ናቸው። ⁸እንዲህ አልሁ፤ “ዘንባባውን ዛፍ እወጣለሁ፣ ፍሬውንም እይዛለሁ።” ጡቶችሽ እንደ ወይን ዘለላዎች ይሁኑ፣ የትንፋሽሽም መዓዛ እንደ ፖም ይሁን፣ ⁹አፍሽም እንደ ምርጥ ወይን ይሁን። ለውዴ ለስለስ ብሎ ይፈስሳል፣ በከንፈርና በጥርስ ላይ ረጋ ብሎ ይንሸራተታል።

¹⁰እኔ የውዴ ነኝ፣ ፍላጎቱም ለእኔ ነው። ¹¹ውዴ ሆይ፣ ና፤ ወደ ሜዳ እንውጣ፣ በመንደሮችም እናድር። ¹²ማለዳ ወደ ወይኑ ተክል እንሂድ፤ የወይኑ ተክል ማቆጥቆጡን፣ አበቦቹ መፍካታቸውን፣ ሮማኖቹም ማበባቸውን እንይ። በዚያ ፍቅሬን እሰጥሃለሁ። ¹³ዱዳኢሞች መዓዛቸውን ይሰጣሉ፤ በበሮቻችን ላይም ውዴ ሆይ፣ ለአንተ ያከማቸኋቸው አዲሱና አሮጌው ምርጥ ፍሬዎች ሁሉ አሉ። ^a a v13 ዱዳኢሞች በጥንቱ ዓለም የፍቅር ፍላጎትን እንደሚቀሰቅሱና የመውለድ ኀይልን እንደሚያበረታቱ በሰፊው ይታመንባቸው የነበሩ መዓዛ ያላቸው ተክሎች ነበሩ።