سندس خواهش مون لاءِ آهي
مرد کيس سندس چپلن واري پيرن کان وارن تائين ساراهي ٿو، کليل دل سان هن ۾ خوش ٿئي ٿو. هوءَ ان کي ٽاريندي ناهي. هوءَ خواهش کي گڏيل ۽ پنهنجي قرار ڏئي ٿي، پوءِ کيس انگورن جي باغن ۽ ڳوٺن ڏانهن وٺي نڪري ٿي، جتي هن هن لاءِ ميوو گڏ ڪري رکيو آهي.
7 1اي شريف ڌيء! جوتن ۾ تنهنجا پير ڪيڏا نه سهڻا آهن! تنهنجي ڄنگهن جا وکر زيور جهڙا آهن، ڪنهن ماهر ڪاريگر جي هٿن جو ڪم. 2تنهنجي ناف هڪ گول پيالو آهي جنهن ۾ ملايل شراب ڪڏهن به گهٽ نہ ٿو ٿئي. تنهنجو پيٽ ڪڻڪ جو هڪ ڍير آهي، جيڪو سوسن جي گلن سان گهيريل آهي. 3تنهنجا ٻئي سين ٻن هرڻ جي ٻچن جهڙا آهن، هڪ هرڻيءَ جا ٻه ٻچا. 4تنهنجي ڳچي هاٿيءَ جي ڏند جي مينار جهڙي آهي. تنهنجيون اکيون حشبون ۾ بيت ربيم جي دروازي وٽ حوض آهن. تنهنجو نڪ لبنان جي برج جهڙو آهي، جيڪو دمشق ڏانهن نهاري ٿو. 5تنهنجو مٿو ڪرمل جيان توکي تاج پهرائي ٿو، ۽ تنهنجا وهندڙ وار ارغواني رنگ جهڙا آهن؛ هڪ بادشاهه سندن ڦاڙن ۾ قيد آهي. 6اي پيار! پنهنجين سڀني خوشين سان تون ڪيڏي نه سهڻي ۽ ڪيڏي نه دلڪش آهين! 7تنهنجو قد کجيءَ جهڙو آهي، ۽ تنهنجا سين ان جي گچن جهڙا آهن. 8مون چيو تہ ”آءٌ کجيءَ تي چڙهندس ۽ ان جو ميوو جهلي وٺندس.“ تنهنجا سين انگور جي ول جي گچن جهڙا ٿين، ۽ تنهنجي ساهه جي خوشبو سيون جهڙي ٿئي، 9تنهنجو وات بهترين شراب جهڙو ٿئي، جيڪو منهنجي محبوب لاءِ نرمائيءَ سان وهي ٿو، چپن ۽ ڏندن مٿان آهستي ترڪندو.
10آءٌ پنهنجي محبوب جي آهيان، ۽ سندس خواهش مون لاءِ آهي. 11اچ، منهنجا محبوب، اچو تہ ٻنين ڏانهن نڪري هلون ۽ ڳوٺن ۾ رات گذاريون. 12اچو تہ سوير انگورن جي باغن ڏانهن هلون ۽ ڏسون تہ ول ڦٽا آهن يا نہ، گل کليا آهن يا نہ ۽ انار گلن ۾ آيا آهن يا نہ. اتي آءٌ توکي پنهنجو پيار ڏيندس. 13دودائم پنهنجي خوشبو ڏين ٿا، ۽ اسان جي دروازن مٿان سڀ کان عمدا ميوا آهن، نوان ۽ پراڻا، جيڪي مون تو لاءِ، اي منهنجا محبوب، سانڍي رکيا آهن. a a v13 دودائم خوشبودار ٻوٽا هئا، جن بابت قديم دنيا ۾ عام طور مڃيو ويندو هو تہ اهي رومانوي خواهش کي جاڳائين ٿا ۽ پيدائشي صلاحيت وڌائين ٿا.