دل تي مهر
عورت خواهش ڪري ٿي ته هوءَ پنهنجي محبت کي عام طور ظاهر ڪري سگهي ۽ ڪو کيس ذليل نه سمجهي، ۽ گذارش ڪري ٿي ته کيس هن جي دل تي مهر وانگر رکيو وڃي. محبت موت جيتري مضبوط آهي، اسان جي پيءُ جو شعلو، جنهن کي ٻوڏون ٻوڙي نٿيون سگهن ۽ پئسو توهين ڪندو. هن پاڻ چونڊيو.
8 1ڪاش تون منهنجي لاءِ ڀاءُ جهڙو هجين ها، جنهن منهنجي ماءُ جا ٿڻ چوسيا هجن! جيڪڏهن آءٌ تو کي ٻاهر لهان ها تہ تو کي چمان ها، ۽ ڪوبہ مون کي حقير نہ سمجهي ها. 2آءٌ تو کي هلائي پنهنجي ماءُ جي گهر ۾ آڻيان ها، جنهن مون کي سيکاريو. آءٌ تو کي مصالحيدار شراب پياريان ها، پنهنجي انار جو رس. 3سندس کاٻو هٿ منهنجي مٿي هيٺان آهي، ۽ ساڄو هٿ مون کي ڀاڪر پائي ٿو. 4اي يروشلم جون ڌيئرون، آءٌ اوهان کي تاڪيد ڪريان ٿي تہ پيار کي نہ جاڳايو ۽ نہ اُٿاريو، جيستائين اهو پاڻ نہ چاهي.
5هي ڪير آهي جيڪا پنهنجي پيارل تي ٽيڪ ڏيندي بيابان مان اچي رهي آهي؟ سيب جي وڻ هيٺان مون تو کي جاڳايو؛ اتي تنهنجي ماءُ تو لاءِ ڄڻڻ جي ڏکن ۾ هئي، اتي تو کي ڄڻيندڙ ڏکن ۾ هئي.
6مون کي پنهنجي دل تي مهر وانگر رک، پنهنجي ٻانهن تي مهر وانگر؛ ڇاڪاڻ تہ پيار موت جيان طاقتور آهي، ان جي غيرت قبر جيان اٽل آهي. اهو باهہ جيان ڀڙڪي ٿو، اسان جي پيءُ جو ئي شعلو. a a v6 هتي پيار جي باهہ کي خود خدا جي نالي سان سڏيو ويو آهي — هي پيار اسان جي پيءُ جي ئي شعلي سان ٻري ٿو، جيڪو سمورن سچن ۽ نہ وسامندڙ پيار جو تمام اونهو سرچشمو آهي. 7گهڻو پاڻي پيار کي وسائي نہ ٿو سگهي، نڪي درياءَ ان کي لوڙهي ٿا سگهن. جيڪڏهن ڪو ماڻهو پيار جي بدلي ۾ پنهنجي گهر جو سمورو مال ڏئي، تہ بہ اهو بلڪل حقير ڄاتو ويندو.
8اسان جي هڪ ننڍي ڀيڻ آهي، ۽ هن جا ٿڻ ناهن. جنهن ڏينهن هن جي ڳالهہ ٿئي، تنهن ڏينهن اسان پنهنجي ڀيڻ لاءِ ڇا ڪريون؟ 9جيڪڏهن هوءَ ڀت آهي تہ اسان ان تي چانديءَ جو برج اڏينداسين؛ پر جيڪڏهن هوءَ دروازو آهي تہ ان کي ديودار جي تختن سان گهيرينداسين.
10آءٌ ڀت هيس، ۽ منهنجا ٿڻ برجن جهڙا هئا؛ تڏهن سندس نظر ۾ آءٌ اطمينان لهندڙ جهڙي ٿي ويس. 11بعل حامون ۾ سليمان جو هڪ انگورن جو باغ هو؛ هن اهو ٺيڪي تي ڪاشتڪارن کي ڏنو، ۽ هر هڪ کي ان جي ميوي جي بدلي ۾ هزار چانديءَ جا سڪا آڻڻا هئا. 12منهنجو انگورن جو باغ، جيڪو منهنجو پنهنجو آهي، منهنجي اڳيان آهي. اي سليمان، هزار تو لاءِ آهن، ۽ ٻه سؤ انهن لاءِ جيڪي ان جي ميوي جي سار سنڀال ڪن ٿا.
13اي باغن ۾ رهندڙ، منهنجا سنگتي تنهنجي آواز ڏانهن ڪن ڏيئي ويٺا آهن؛ مون کي بہ اهو ٻڌڻ ڏي.
14اي منهنجا پيارا، جلدي اچ، ۽ مصالحن جي جبلن تي هرڻ يا جوان هرڻ جهڙو ٿي.