Daxwaza Wî ji Min Re ye
Zilam pesnê wê dide, ji pêyên wê yên di solan de heta porê wê, û bi eşkereyî pê şa dibe. Ew vê yekê red nake. Ew dibêje ku ev daxwaz ji herdu aliyan e û ya wê ye, paşê wî derdixe derve ber bi rezan û gundan, li wir wê ji bo wî fêkî lod kirine.
7 1Pêyên te di solan de çiqas spehî ne, keça birûmet! Xelekên rehnên te wek gewheran in, kara destên hostayekî jêhatî. 2Navika te kaseke gilover e ku tu caran şeraba tevlihevkirî kêm nabe. Zikê te komek genim e ku bi sosinan dorpêçkirî ye. 3Her du memikên te wek du kahrikên xezalê ne, cêwiyên xezalekê. 4Situyê te wek bircên fîldiranî ye. Çavên te hewzên Heşbonê ne, li ber deriyê Bet-Rabîmê. Difna te wek birca Libnanê ye, ku berê xwe dide Şamê. 5Serê te wek Kermelê taca te ye, û porê te yê herikbar wek erxewanî ye; padîşahek di gulîyên wî de dîl maye. 6Tu çiqas spehî û çiqas xweş î, ya evîna min, bi hemû kêfxweşiyên xwe! 7Bejna te wek dara xurmê ye, û memikên te wek gûşiyên wê. 8Min got: “Ezê hilkişim dara xurmê û fêkiyên wê bigirim.” Bila memikên te wek gûşiyên rezî bin, û bêhna dema te wek sêvan, 9û devê te wek şeraba herî baş. Ew bi nermî ji bo delaliyê min diherike, bi hêdîka li ser lêv û diranan dişemite.
10Ez ya delaliyê min im, û daxwaza wî ji min re ye. 11Were, delaliyê min, bila em derkevin nav zeviyan û di gundan de şevê derbas bikin. 12Bila em zû herin rezan û bibînin ka rez şîn bûne, ka kulîlk vebûne û hinar geş bûne. Li wir ezê hezkirina xwe bidim te. 13Mêrgiyah bêhna xwe belav dikin, û li ser deriyên me hemû fêkiyên herî baş hene, nû û kevn, yên ku min ji bo te hildane, delaliyê min. a a v13 Mêrgiyah riwekên bêhnxweş bûn ku di dinyaya kevnar de pir dihat bawerkirin ku daxwaza evînê radikin û zayendiyê zêde dikin.
