Bab Yehuda lan Yerusalem
Bangsa-bangsa teka kanthi rila kanggo sinau dalané Rama kita lan mandheg nggladhi perang. Banjur pandeleng mbalik marang Yéhuda dhéwé, kebak slaka, jaran lan brahala, lan sakabèhé kang dhuwur ditengeri bakal diratakaké. Tembung panutupé blak-blakan: mandhega ngandelaké manungsa, kang mung ambegan.
2 1Pangandika kang dideleng dening Yesaya, putrane Amos, bab Yehuda lan Yerusalem. 2Ing dina-dina pungkasan, gunung padalemane Rama kita bakal diadegake kanthi santosa dadi kang dhuwur dhewe ing antarane gunung-gunung, kaangkat ngungkuli tengger-tengger, lan sakehing bangsa bakal padha ngalir mrono. 3Akeh bangsa bakal padha teka lan kandha: “Ayo, kita padha munggah menyang gununge Gusti Allah, menyang padalemane, supaya Panjenengane paring piwulang marang kita bab dalan-dalane, lan kita padha bisa lumaku ing lurung-lurunge.” Awit piwulang bakal metu saka Sion, lan pangandikane Rama kita saka Yerusalem. 4Panjenengane bakal ngadili ing antarane para bangsa lan ngrampungi prakara kanggo akeh bangsa. Pedhang-pedhange bakal padha ditempa dadi mata luku lan tumbak-tumbake dadi arit; bangsa ora bakal ngangkat pedhang nglawan bangsa liyane, lan ora bakal padha gladhen perang maneh. a a v4 Mata luku iku lempengan wesi landhep ing luku; arit iku gaman mlengkung kanggo ngrantes wit anggur — loro-lorone iku piranti tani kang tentrem, kang digawe saka gegaman.
Lumakua ing Pepadhange Sang Rama
5He, turune Yakub, ayo, kita padha lumaku ing pepadhange Rama kita. 6Awit Paduka sampun nilar umat Paduka, inggih turunipun Yakub, amargi sami kebak dening pangaribawa saking wetan lan para juru tenung kados tiyang Filisti, sarta sami damel sekuthon kaliyan tiyang ngamanca.
7Tanahe kebak salaka lan emas, bandhane ora ana entek-enteke; tanahe kebak jaran, kretane ora ana entek-enteke. 8Tanahe kebak brahala; padha sujud marang gaweaning tangane dhewe, marang apa kang digawe dening drijine dhewe. 9Mulane manungsa diasorake, lan saben wong direndhahake—aja padha Paduka apura. 10Mlebua ing watu-watu padhas lan ndhelika ing lebu saka wedi marang Rama kita lan saka cahyaning kaagungane. 11Mripate manungsa kang angkuh bakal diasorake, lan gumunggunge wong bakal direndhahake; mung Rama kita piyambak kang bakal kaluhurake ing dina iku. 12Awit Rama kang mengku wadyabala swarga wis netepake sawijining dina kanggo nglawan samubarang kang gumunggung lan kumalungkung, lan nglawan samubarang kang diunggulake, supaya kabeh iku bakal diasorake, b b v12 Dinane Sang Yehuwah ing kitabe para nabi iku dina nalika Rama kita jumeneng kanggo ngadili kumalungkung lan nylametake para putrane — dudu dina bebendu kang sawenang-wenang, nanging dina pambenering kang suci, kang dipungkasi kanthi mung Panjenengane piyambak kang kaluhurake. 13nglawan sakehing wit aras ing Libanon, kang dhuwur lan diunggulake, lan nglawan sakehing wit elon ing Basan, 14nglawan sakehing gunung kang dhuwur lan nglawan sakehing tengger kang padha dhuwur, 15nglawan saben menara kang dhuwur lan nglawan saben tembok beteng kang santosa, 16nglawan sakehing kapal Tarsis lan nglawan saben prau kang edi peni. 17Gumunggunge manungsa bakal direndhahake, lan angkuhe wong bakal diasorake; mung Rama kita piyambak kang bakal kaluhurake ing dina iku, 18lan para brahala bakal sirna babar pisan. 19Wong-wong bakal padha mlayu menyang guwa-guwa watu padhas lan menyang luweng-luweng ing bumi saka wedi marang Rama kita lan saka cahyaning kaagungane, nalika Panjenengane jumeneng arep ngoregake bumi. 20Ing dina iku wong-wong bakal padha mbuwang brahala-brahala salaka lan brahala-brahala emase marang tikus mondhol lan lawa, kang digawe dhewe kanggo disembah. 21Wong-wong bakal padha mlebu ing sela-selaning watu padhas lan ing rong-ronging gunung karang saka wedi marang Rama kita lan saka cahyaning kaagungane, nalika Panjenengane jumeneng arep ngoregake bumi. 22Marenana anggonmu ngendelake marang manungsa, kang mung duwe napas ing bolongan irunge. Apa gunane wong iku?