Ησαΐας 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Ο λόγος που είδε ο Ησαΐας, ο γιος του Αμώς, σχετικά με τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ. ²Τις έσχατες ημέρες το βουνό του οίκου του Πατέρα μας θα εδραιωθεί σταθερά ως το ψηλότερο από τα βουνά, υψωμένο πάνω από τους λόφους, και όλα τα έθνη θα συρρεύσουν σ’ αυτό. ³Πολλοί λαοί θα έρθουν και θα πουν: «Ελάτε, ας ανεβούμε στο βουνό του Θεού, στον οίκο του, για να μας διδάξει τους δρόμους του και να περπατήσουμε στα μονοπάτια του». Γιατί από τη Σιών θα βγει η διδασκαλία, και ο λόγος του Πατέρα μας από την Ιερουσαλήμ. ⁴Αυτός θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη και θα λύνει τις διαφορές πολλών λαών. Θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια κλαδέματος· έθνος δεν θα σηκώσει σπαθί ενάντια σε έθνος, ούτε θα εκπαιδεύονται πια για πόλεμο. ^a a v4 Τα υνιά είναι οι σιδερένιες κοφτερές λάμες του αρότρου· τα δρεπάνια κλαδέματος είναι κυρτές λάμες για το κλάδεμα των αμπελιών — και τα δύο είναι ειρηνικά γεωργικά εργαλεία που ξαναφτιάχτηκαν από όπλα.

Περπατήστε στο φως του Πατέρα

⁵Οίκε του Ιακώβ, ελάτε, ας περπατήσουμε στο φως του Πατέρα μας. ⁶Γιατί εγκατέλειψες τον λαό σου, τον οίκο του Ιακώβ, επειδή είναι γεμάτοι με επιρροές από την ανατολή και με μάντεις όπως οι Φιλισταίοι, και έκαναν συμμαχίες με ξένους.

⁷Η γη τους είναι γεμάτη ασήμι και χρυσάφι, και οι θησαυροί τους δεν έχουν τέλος· η γη τους είναι γεμάτη άλογα, και τα άρματά τους δεν έχουν τέλος. ⁸Η γη τους είναι γεμάτη είδωλα· προσκυνούν το έργο των χεριών τους, αυτό που έφτιαξαν τα ίδια τους τα δάχτυλα. ⁹Έτσι ο άνθρωπος ταπεινώνεται, και ο καθένας χαμηλώνει—μην τους συγχωρήσεις. ¹⁰Μπες μέσα στα βράχια και κρύψου στο χώμα από τον τρόμο του Πατέρα μας και από τη λαμπρότητα της μεγαλοσύνης του. ¹¹Τα περήφανα μάτια του ανθρώπου θα ταπεινωθούν, και η αλαζονεία των ανθρώπων θα χαμηλώσει· μόνο ο Πατέρας μας θα υψωθεί εκείνη την ημέρα. ¹²Γιατί ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων έχει ορίσει μια ημέρα ενάντια σε καθετί περήφανο και υψηλό, ενάντια σε καθετί που υψώνεται, για να ταπεινωθεί, ^b b v12 Η Ημέρα του Κυρίου στους προφήτες είναι η ημέρα που ο Πατέρας μας σηκώνεται για να κρίνει την περηφάνια και να σώσει τα παιδιά του — όχι μια ημέρα αυθαίρετης οργής, αλλά μια ημέρα άγιας διόρθωσης που καταλήγει στο να υψωθεί μόνο αυτός. ¹³ενάντια σε όλους τους κέδρους του Λιβάνου, τους ψηλούς και υψωμένους, και ενάντια σε όλες τις βελανιδιές της Βασάν, ¹⁴ενάντια σε όλα τα ψηλά βουνά και ενάντια σε όλους τους υψωμένους λόφους, ¹⁵ενάντια σε κάθε ψηλό πύργο και ενάντια σε κάθε οχυρωμένο τείχος, ¹⁶ενάντια σε όλα τα πλοία της Θαρσείς και ενάντια σε κάθε μεγαλοπρεπές σκάφος. ¹⁷Η αλαζονεία του ανθρώπου θα ταπεινωθεί, και η περηφάνια των ανθρώπων θα χαμηλώσει· μόνο ο Πατέρας μας θα υψωθεί εκείνη την ημέρα, ¹⁸και τα είδωλα θα εξαφανιστούν ολοκληρωτικά. ¹⁹Οι άνθρωποι θα καταφύγουν στις σπηλιές των βράχων και στις τρύπες του εδάφους από τον τρόμο του Πατέρα μας και από τη λαμπρότητα της μεγαλοσύνης του, όταν σηκωθεί για να σείσει τη γη. ²⁰Εκείνη την ημέρα οι άνθρωποι θα πετάξουν τα ασημένια είδωλά τους και τα χρυσά είδωλά τους στους τυφλοπόντικες και στις νυχτερίδες, αυτά που έφτιαξαν για τον εαυτό τους για να τα προσκυνούν. ²¹Θα μπουν στις σχισμές των βράχων και στις χαραμάδες των γκρεμών από τον τρόμο του Πατέρα μας και από τη λαμπρότητα της μεγαλοσύνης του, όταν σηκωθεί για να σείσει τη γη. ²²Σταματήστε να εμπιστεύεστε τον κοινό άνθρωπο, που δεν έχει παρά μια ανάσα στα ρουθούνια του. Τι αξίζει αυτός;