Derbarê Cihûda û Orşelîmê
Netewe bi dilxwazî tên ku rêyên Bavê me fêr bibin û êdî xwe ji bo şer talîm nekin. Paşê nêrîn ber bi Cihûdayê bi xwe dizivire, tije zîv, hesp û pût, û her tiştê bilind ji bo nizimkirinê hatiye nîşankirin. Peyva dawî eşkere ye: êdî pêbawerî bi mirovan neynin, ên ku tenê bêhnek in.
2 1Peyva ku Îşayayê kurê Amos derbarê Cihûda û Orşelîmê dît. 2Di rojên dawî de çiyayê mala Bavê me wê wek çiyayê herî bilind bi xurtî were damezrandin, li ser giran were rakirin, û hemû netewe wê berbi wî biherikin. 3Gelek gel wê werin û bibêjin: “Werin, em derkevin çiyayê Xwedê, mala wî, da ku ew riyên xwe fêrî me bike û em di rêyên wî de bimeşin.” Çimkî hînkirin wê ji Siyonê derkeve, û peyva Bavê me ji Orşelîmê. 4Ewê di navbera neteweyan de dadbar bike û ji bo gelek gelan nakokiyan çareser bike. Ewê ji şûrên xwe gisinan çêkin û ji rimên xwe diryasan; netewe wê li dijî neteweyekê şûr ranebe, û êdî xwe ji bo şer talîm nekin. a a v4 Gisin perçeyên hesinî yên jêker ên cot in; diryas tîrêjên xwarî ne ji bo birîna mêwan — herdu jî amûrên aştiyane yên cotkariyê ne ku ji çekan hatine ji nû ve çêkirin.
Di Ronahiya Bav de Bimeşin
5Mala Aqûb, werin, em di ronahiya Bavê me de bimeşin. 6Çimkî te gelê xwe berdaye, mala Aqûb, çimkî ew tije ne bi bandorên ji rojhilatê û bi falçiyan wek Filistîniyan, û wan bi biyaniyan re hevpeymanî çêkirine.
7Welatê wan tije zîv û zêr e, xezîneyên wan bê dawî ne; welatê wan tije hesp e, erebeyên wan ên şer bê dawî ne. 8Welatê wan tije pût e; ew li ber karê destên xwe serî datînin, li ber tiştê ku tiliyên wan çêkirine. 9Loma mirov nizm dibe, û her kes tê nizimkirin— wan efû neke. 10Herin nav keviran û xwe di xizê de veşêrin, ji ber sawa Bavê me û ji ber şewqa mezinahiya wî. 11Çavên pozbilind ên mirovan wê werine nizimkirin, û quretiya mêran wê were şikandin; di wê rojê de wê tenê Bavê me were bilindkirin. 12Çimkî Bavê artêşên ezmanan rojek amade kiriye li dijî her tiştê pozbilind û bilind, li dijî her tiştê ku bilind bûye, da ku ew were nizimkirin, b b v12 Roja Xudan di pêxemberan de ew roj e ku Bavê me radibe da ku quretiyê dadbar bike û zarokên xwe rizgar bike — ne rojek hêrsa bêserûber, lê rojek sererastkirina pîroz ku bi bilindkirina wî tenê diqede. 13li dijî hemû dara erzên Lubnanê, yên bilind û serbilind, û li dijî hemû dara maziyên Başanê, 14li dijî hemû çiyayên bilind û li dijî hemû girên serbilind, 15li dijî her birca bilind û li dijî her sûrê xurtkirî, 16li dijî hemû keştiyên Tarşîşê û li dijî her keştiya spehî. 17Quretiya mirovan wê were şikandin, û pozbilindiya mêran wê were nizimkirin; di wê rojê de wê tenê Bavê me were bilindkirin, 18û pût wê bi temamî winda bibin. 19Mirov wê birevin nav şkeftên keviran û nav qulên erdê, ji ber sawa Bavê me û ji ber şewqa mezinahiya wî, gava ew radibe da ku erdê bihejîne. 20Di wê rojê de mirov wê bavêjin pûtên xwe yên zîv û pûtên xwe yên zêr ji koremişk û şevşevkan re, yên ku wan ji xwe re çêkiribûn da ku biperizin. 21Ewê herin nav kelişên keviran û nav derzên zinaran, ji ber sawa Bavê me û ji ber şewqa mezinahiya wî, gava ew radibe da ku erdê bihejîne. 22Êdî pişta xwe nedin mirovê fanî, yê ku tenê bêhnek di pozê wî de heye. Ew çi kêrî tê?
