Ngeunaan Yuda jeung Yerusalem
Bangsa-bangsa datang kalawan sukarela pikeun diajar jalan-jalan Rama urang sarta eureun latihan perang. Tuluy tetempoan malik ka Yuda sorangan, pinuh ku pérak, kuda jeung brahala, sarta sagala anu jangkung ditandaan pikeun diratakeun. Kecap panutupna polos: eureun ngandelkeun manusa, anu ngan saukur napas.
2 1Pangandika anu katingali ku Yesaya putra Amos ngeunaan Yuda jeung Yerusalem. 2Dina jaman ahir, gunung tempat bumi Rama urang bakal ngadeg pengkuh jadi nu pangluhurna ti sagala gunung, diunggahkeun ngaleuwihan pasir-pasir, sarta sagala bangsa bakal ngagarimbung ka dinya. 3Loba bangsa bakal daratang bari ngaromong, “Hayu urang unggah ka gunung Allah, ka bumi-Na, supaya urang diwurukan jalan-jalan-Na sarta urang bisa lumampah dina jalan-Na.” Sabab pangajaran bakal kaluar ti Sion, sarta pangandika Rama urang ti Yerusalem. 4Mantenna bakal ngahakiman antara bangsa-bangsa sarta mutuskeun perkara loba bangsa. Pedang-pedangna bakal ditempa jadi kujang pamacul, jeung tumbak-tumbakna jadi arit pamangkas; bangsa moal deui ngangkat pedang ngalawan bangsa, sarta moal deui diajar perang. a a v4 Kujang pamacul teh beusi seukeut dina wuluku; arit pamangkas teh péso mamengkung pikeun mangkas tangkal anggur — duanana parabot tatanén nu tengtrem, dirobah tina pakarang perang.
Lumampah dina Caang Rama
5Eh turunan Yakub, hayu urang lumampah dina caang Rama urang. 6Sabab Gusti parantos ngantunkeun umat Gusti, nya turunan Yakub, sabab maranehna pinuh ku pangaruh ti wetan jeung ku tukang ramal cara urang Pelisti, sarta maranehna nyieun perjangjian jeung bangsa deungeun.
7Tanahna pinuh ku perak jeung emas, banda-bandana taya watesna; tanahna pinuh ku kuda, kareta-kareta perangna taya watesna. 8Tanahna pinuh ku brahala; maranehna sumujud ka pagawean leungeunna sorangan, ka nu dijieun ku ramona sorangan. 9Nya manusa diasorkeun, sarta saban jalma direndahkeun—ulah maranehna dihampura. 10Asup ka jero batu karang jeung nyumput dina lebu taneuh tina kasieun ka Rama urang jeung tina cahya kaagungan-Na. 11Panon manusa anu adigung bakal diasorkeun, sarta kaangkuhan jalma bakal direndahkeun; ngan Rama urang anu bakal diluhurkeun dina poe eta. 12Sabab Rama, Panglima balad sawarga, parantos nyayogikeun hiji poe pikeun ngalawan sagala nu adigung jeung jangkung, ngalawan sagala nu ngagungkeun maneh, nepi ka bakal diasorkeun, b b v12 Poe PANGERAN dina kitab para nabi teh poe nalika Rama urang ngadeg pikeun ngahakiman kaadigungan sarta nyalametkeun putra-putra-Na — lain poe amarah sakahayang, tapi poe pangoreksian suci anu ditungtungan ku ngan Mantenna bae anu diluhurkeun. 13ngalawan sagala tangkal aras Libanon, nu jangkung tur ngaronjat ka luhur, sarta ngalawan sagala tangkal ek Basan, 14ngalawan sagala gunung nu luhur sarta ngalawan sagala pasir nu jangkung, 15ngalawan unggal munara nu jangkung sarta ngalawan unggal tembok benteng nu kuat, 16ngalawan sagala kapal Tarsis sarta ngalawan unggal parahu nu endah. 17Kaangkuhan manusa bakal direndahkeun, sarta kaadigungan jalma bakal diasorkeun; ngan Rama urang anu bakal diluhurkeun dina poe eta, 18sarta brahala-brahala bakal musna pisan. 19Jalma-jalma bakal lalumpat ka guha-guha batu karang jeung ka liang-liang taneuh tina kasieun ka Rama urang jeung tina cahya kaagungan-Na, nalika Mantenna ngadeg pikeun ngaguncangkeun bumi. 20Dina poe eta jalma-jalma bakal ngabuang brahala perakna jeung brahala emasna ka cucurut jeung lalay, nya anu dijieunna pikeun disembah ku sorangan. 21Maranehna bakal asup ka rengat-rengat batu karang jeung ka celah-celah gawir tina kasieun ka Rama urang jeung tina cahya kaagungan-Na, nalika Mantenna ngadeg pikeun ngaguncangkeun bumi. 22Eureun ngandel ka manusa wungkul, anu ngan boga ambekan dina liang irungna. Naon pangajina manehna?