Nalika Sagala Pananggeuhan Dicabut

Yuda kaleungitan jalma-jalma anu ngajaga masarakat tetep ngahiji, sarta teu aya anu hayang jadi pamingpin hiji ruruntuhan. Rama urang ngajukeun perkarana ngalawan para kokolot anu ngagiling beungeut jalma miskin. Papaésan kota dirinci hiji-hiji, tuluy dilucutan. Manéhna ahirna diuk dina taneuh.

Pasal 3.

Sabab tenjo — Rama, Panglima balad sawarga, geus rek nyabut ti Yerusalem jeung ti Yuda sagala pananggeuhan jeung pangrojong: sakabeh sadiaan roti jeung sakabeh sadiaan cai, prajurit gagah jeung serdadu, hakim jeung nabi, tukang ramal jeung kokolot, komandan lima puluh jeung jalma ningrat, juru nasehat, tukang karajinan nu pinter, jeung tukang sihir nu lihay.

“Kami rek ngajadikeun budak ngora jadi pajabat-pajabatna, sarta paripolah budak leutik bakal ngawasaan maranehna.

Jalma-jalma bakal silih tindes, unggal jelema ngalawan tatanggana; nu ngora bakal ngalawan nu kolot, jeung nu hina ngalawan nu dimulyakeun.” Aya jelema nu bakal nyekel dulurna di imah bapana bari ngomong, “Maneh boga jubah — maneh jadi pamingpin kami; urus ieu ruruntuhan nu ngungguk.” Tapi dina poe eta manehna bakal ngagorowok, “Kuring lain tukang nyageurkeun! Di imah kuring euweuh roti jeung euweuh jubah — maneh ulah ngajadikeun kuring pamingpin rahayat.” Sabab Yerusalem geus titajong jeung Yuda geus labuh, karana omongan jeung kalakuanana ngalawan ka Rama urang, nangtang jumeneng-Na nu mulya. Roman beungeutna jadi saksi ngalawan ka maranehna; dosana dipamerkeun siga Sodom — henteu disumputkeun. Cilaka temen maranehna, sabab geus ngadatangkeun balai ka dirina sorangan! Bejakeun ka jalma nu bener yen bakal mulus rahayu pikeun maranehna, sabab maranehna bakal ngarasakeun buah tina kalakuanana. Cilaka temen jalma jahat! Bakal goreng pikeun manehna, sabab naon nu geus dipigawe ku leungeunna bakal dibales ka manehna. Umat Kami — barudak nu jadi tukang nindes, sarta awewe nu ngawasaan ka maranehna. He umat Kami, pamingpin maraneh nungtun maraneh sasar, jeung geus nguntal jalan nu kuduna dijalanan ku maraneh.

Rama urang ngadeg pikeun ngadukeun perkara-Na; Mantenna cengkat pikeun ngahukuman bangsa-bangsa.

Rama urang asup kana pangadilan jeung para kokolot sarta para pajabat umat-Na: “Nya maraneh anu geus ngahakan kebon anggur; rampasan ti nu mariskin aya di imah maraneh. Naon maksud maraneh ngaremukkeun umat Kami jeung ngagerus beungeut nu mariskin?” kitu dawuhan Rama, Panglima balad sawarga.

Rama urang ngandika: “Lantaran para putri Sion aradigung — leumpang bari beuheung dijungjungkeun jeung panon genit, leumpang lalaunan ku lengkah leutik nu gancang, bari gelang dina sukuna disada ngaringkring, ku sabab eta Rama Nu Maha Agung bakal neunggeul sirah para putri Sion ku borok, sarta Rama urang bakal ngabukakeun tarang maranehna.”

Dina poe eta Rama Nu Maha Agung bakal nyabut sagala papaes maranehna: gelang suku, iket sirah, papaes bentuk bulan sabit, giwang, gelang leungeun, karudung, hiasan sirah, rante suku, beubeur, botol minyak seungit, jimat, ali cap, anting irung, jubah pesta, jubah luar, jubah panjang, kantong duit, eunteung leungeun, pakean lenan alus, serban, jeung salendang.

Tuluy, gaganti minyak seungit bakal aya bau hangru; gaganti beubeur, aya tali; gaganti buuk nu didangdan endah, sirah gundul; gaganti jubah alus, balutan lawon kasar; tanda beuleum gaganti kaendahan. Lalaki maneh bakal tiwas ku pedang, prajurit maneh nu gagah di medan perang. Gapura-gapurana bakal sungkawa jeung midangdam; sanggeus dilalucutan, manehna bakal diuk dina taneuh.