Księga Izajasza 3

3 ¹Bo oto Ojciec niebieskich zastępów wkrótce odbierze Jerozolimie i Judzie wszelką podporę i zaopatrzenie: cały zapas chleba i cały zapas wody, ²wojownika i żołnierza, sędziego i proroka, wróżbitę i starszego, ³dowódcę pięćdziesięciu i dostojnika, doradcę, biegłego rzemieślnika i przebiegłego zaklinacza.

⁴„Ustanowię im za przełożonych samych chłopców, a dziecinny kaprys będzie nad nimi panował.

⁵Lud będzie się nawzajem uciskał, każdy przeciwko swojemu bliźniemu; młody powstanie przeciwko staremu, a prostak przeciwko dostojnemu.” ⁶Człowiek chwyci swojego brata w domu swojego ojca i powie: „Masz płaszcz — bądź naszym wodzem; weź pod swoją władzę tę kupę gruzów.” ⁷Ale w owym dniu zawoła: „Nie jestem uzdrowicielem! W moim domu nie ma ani chleba, ani płaszcza — nie czyńcie mnie wodzem ludu.” ⁸Bo Jerozolima się potknęła, a Juda upadła, ponieważ ich słowa i ich czyny są przeciwko naszemu Ojcu, sprzeciwiając się jego chwalebnej obecności. ⁹Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; obnoszą się ze swoim grzechem jak Sodoma — nie ukrywają go. Biada im, bo sami na siebie sprowadzili nieszczęście! ¹⁰Powiedzcie sprawiedliwym, że dobrze się im powiedzie, bo będą spożywać owoc swoich czynów. ¹¹Biada bezbożnemu! Źle mu się powiedzie, bo odpłaci mu się za to, co uczyniły jego ręce. ¹²Mój ludu — dzieci są jego ciemięzcami, a kobiety nad nimi panują. Mój ludu, twoi przewodnicy zwodzą cię i pochłonęli drogę, którą masz kroczyć.

¹³Nasz Ojciec staje, by przedstawić swoją sprawę; powstaje, aby sądzić narody.

¹⁴Nasz Ojciec wchodzi w sąd ze starszymi i przełożonymi swojego ludu: „To wy pożarliście winnicę; łup zabrany ubogim jest w waszych domach. ¹⁵Cóż to znaczy, że miażdżycie mój lud i rozcieracie twarze ubogich?” — mówi Ojciec niebieskich zastępów.

¹⁶Nasz Ojciec powiedział: „Ponieważ córki Syjonu są wyniosłe — chodzą z wyciągniętymi szyjami i uwodzicielskim wzrokiem, drepczą drobnymi, szybkimi kroczkami, pobrzękując obrączkami na swoich nogach, ¹⁷dlatego Wszechwładny Ojciec porazi strupami głowy córek Syjonu, a nasz Ojciec obnaży ich czoła.”

¹⁸W owym dniu Wszechwładny Ojciec zdejmie z nich ozdoby: nanożniki, opaski na głowę, półksiężyce, ¹⁹kolczyki, bransolety, welony, ²⁰zawoje, łańcuszki na nogi, przepaski, flakoniki na pachnidła, amulety, ²¹pierścienie z pieczęcią, kolczyki do nosa, ²²szaty odświętne, peleryny, płaszcze, sakiewki, ²³lusterka, szaty z cienkiego lnu, turbany i szale.

²⁴Wtedy zamiast wonności będzie smród; zamiast przepaski — sznur; zamiast pięknie ułożonych włosów — łysina; zamiast wytwornych szat — przepaska z grubego płótna; piętno zamiast piękna. ²⁵Twoi mężczyźni polegną od miecza, a twoi wojownicy w bitwie. ²⁶Jej bramy będą rozpaczać i zawodzić; ogołocona, usiądzie na ziemi.