يسعياه 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ڇاڪاڻ تہ ڏسو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ يروشلم ۽ يهوداه کان هر سهارو ۽ رسد، يعني روٽيءَ جو سمورو ذخيرو ۽ پاڻيءَ جو سمورو ذخيرو کسي ڇڏڻ وارو آهي، ²ويڙهاڪ ۽ سپاهي، منصف ۽ نبي، فال ڪڍندڙ ۽ بزرگ، ³پنجاهه جو سردار ۽ عزت وارو ماڻهو، صلاحڪار، هنرمند ڪاريگر ۽ هوشيار جادوگر.

⁴”مان رڳو ڇوڪرن کي سندن حاڪم مقرر ڪندس، ۽ ٻاراڻي من موجي مٿن حڪومت ڪندي.

⁵ماڻهو هڪ ٻئي تي ظلم ڪندا، هر ماڻهو پنهنجي پاڙيسريءَ تي؛ نوجوان بزرگن جي خلاف اٿندا، ۽ ذليل ماڻهو عزت وارن جي خلاف.“ ⁶ماڻهو پنهنجي پيءُ جي گهر ۾ پنهنجي ڀاءُ کي جهلي چوندو تہ ”تو وٽ چوغو آهي، تون اسان جو اڳواڻ ٿي؛ هن کنڊر جي ڍير جو ذمو کڻ.“ ⁷پر انهيءَ ڏينهن هو رڙ ڪري چوندو تہ ”مان شفا ڏيندڙ ناهيان! منهنجي گهر ۾ نہ ماني آهي نہ چوغو، اوهان مون کي قوم جو اڳواڻ نہ بڻائيندا.“ ⁸ڇاڪاڻ تہ يروشلم ٿاٻو کاڌو آهي ۽ يهوداه ڪري پيو آهي، ڇو جو سندن ڳالهيون ۽ ڪم اسان جي پيءُ جي خلاف آهن، ۽ سندس جلوي واري حضور کي للڪارين ٿا. ⁹سندن چهرن جو انداز سندن خلاف شاهدي ڏئي ٿو؛ اهي سدوم وانگر پنهنجو گناهه ظاهر ٿا ڪن، لڪائين نہ ٿا. هاءِ افسوس انهن تي، ڇو جو انهن پاڻ تي آفت آندي آهي! ¹⁰سچار ماڻهن کي ٻڌايو تہ انهن سان چڱائي ٿيندي، ڇو تہ اهي پنهنجن ڪمن جو ميوو کائيندا. ¹¹بدڪار تي هاءِ افسوس! هن سان بڇڙائي ٿيندي، ڇو تہ جيڪو ڪجهه هن جي هٿن ڪيو آهي، سو هن کي بدلي ۾ ڏنو ويندو. ¹²منهنجا ماڻهو، ٻار سندن ظالم آهن، ۽ عورتون مٿن حڪومت ڪن ٿيون. اي منهنجا ماڻهو، اوهان جا رهبر اوهان کي گمراهه ٿا ڪن ۽ جنهن واٽ تي اوهان کي هلڻو آهي سا ڳڙڪائي ويا آهن.

¹³اسان جو پيءُ پنهنجو مقدمو پيش ڪرڻ لاءِ بيٺو آهي؛ قومن جو انصاف ڪرڻ لاءِ اٿيو آهي.

¹⁴اسان جو پيءُ پنهنجي قوم جي بزرگن ۽ حاڪمن سان عدالت ۾ بيهي فرمائي ٿو تہ ”اوهان ئي انگورن جي باغ کي ڳڙڪائي ويا آهيو؛ غريبن جو ڦريل مال اوهان جي گهرن ۾ آهي. ¹⁵اوهان جو مطلب ڇا آهي جو منهنجي قوم کي ڪچليو ٿا ۽ غريبن جا منهن پيهيو ٿا؟“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁶اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”ڇاڪاڻ تہ صيهون جون ڌيئرون مغرور آهن، ڳچيون ڊگهيون ڪري ۽ اکيون مٽڪائي هلن ٿيون، ننڍا ننڍا تکا قدم کڻي نخرا ڪن ٿيون ۽ پيرن ۾ پازيبون ڇنڪائين ٿيون، ¹⁷تنهنڪري مالڪ پيءُ صيهون جي ڌيئرن جي مٿن کي ڦٽن سان ڌڪيندو، ۽ اسان جو پيءُ سندن پيشانيون ننگيون ڪندو.“

¹⁸انهيءَ ڏينهن مالڪ پيءُ سندن سينگار لاهي ڇڏيندو: پازيبون، مٿي جون پٽيون، چنڊ جهڙا زيور، ¹⁹ڪنن جون واليون، ڪنگڻ، پردا، ²⁰مٿي جا سينگار، پيرن جون زنجيرون، ڪمربند، عطر جون شيشيون، تعويذ، ²¹مهر وارا ڇلا، نڪ جون نٿون، ²²تهوار جا پوشاڪ، چادرون، چوغا، ٿيلها، ²³هٿ جا آئينا، نفيس کتان جا ڪپڙا، پڳون ۽ دوشالا.

²⁴تڏهن خوشبوءَ بدران بدبو ٿيندي، ڪمربند بدران رسي، سينگاريل وارن بدران گنجائپ، سهڻن پوشاڪن بدران ٽاٽ جو ويڙهو، ۽ حسن بدران داغ. ²⁵اوهان جا مرد تلوار سان ڪري پوندا، اوهان جا ويڙهاڪ جنگ ۾. ²⁶هن جا دروازا ماتم ۽ ڪوڪ ڪندا؛ ننگي ٿي هوءَ زمين تي ويهندي.