اشعیا 3

3 ¹زیرا بنگرید—پدرِ لشکریانِ آسمان بر آن است که از اورشلیم و از یهودا هر پشتیبان و آذوقه‌ای را برگیرد: تمامیِ ذخیرهٔ نان و تمامیِ ذخیرهٔ آب را، ²دلاور و سرباز، داور و نبی، فالگیر و ریش‌سفید را، ³سردارِ پنجاه و صاحب‌منصب، مشاور، صنعتگرِ ماهر و افسونگرِ زبردست را.

⁴«پسربچگان را بر ایشان به منصب خواهم گماشت، و هوسِ کودکانه بر آنان فرمان خواهد راند.

⁵مردم بر یکدیگر ستم خواهند کرد، هر کس بر همسایهٔ خویش؛ جوان بر پیر خواهد شورید، و فرومایه بر محترم.» ⁶مردی برادرِ خود را در خانهٔ پدرش خواهد گرفت و خواهد گفت: «تو ردایی داری—تو رهبرِ ما باش؛ این تودهٔ ویرانه‌ها را به‌دست گیر.» ⁷اما در آن روز فریاد برخواهد آورد: «من شفادهنده نیستم! در خانهٔ من نه نانی هست و نه ردایی—مرا رهبرِ قوم مسازید.» ⁸زیرا اورشلیم لغزیده و یهودا افتاده است، زیرا گفتار و کردارشان بر ضدِّ پدر ما است، و به حضورِ پرجلالِ او گستاخی می‌کنند. ⁹نگاهِ چهره‌هایشان بر ضدِّ ایشان گواهی می‌دهد؛ گناهِ خود را همچون سُدوم به رخ می‌کشند—آن را پنهان نمی‌کنند. وایْ بر ایشان، زیرا مصیبت را بر خویشتن آورده‌اند! ¹⁰به پارسایان بگویید که به حالِ ایشان نیکو خواهد بود، زیرا از ثمرهٔ اعمالِ خود خواهند خورد. ¹¹وایْ بر شریر! به حالِ او بد خواهد بود، زیرا آنچه دستانش کرده به او بازپرداخت خواهد شد. ¹²قومِ من—کودکان ستمگرانِ ایشانند، و زنان بر آنان فرمان می‌رانند. ای قومِ من، راهنمایانت تو را گمراه می‌کنند و راهی را که باید بپیمایی بلعیده‌اند.

¹³پدر ما برمی‌خیزد تا دعویِ خود را اقامه کند؛ به‌پا می‌خیزد تا بر قوم‌ها داوری کند.

¹⁴پدر ما با مشایخ و صاحب‌منصبانِ قومِ خود به داوری درمی‌آید: «این شمایید که تاکستان را خورده‌اید؛ غارتِ فقیران در خانه‌های شماست. ¹⁵شما را چه شده که قومِ مرا خرد می‌کنید و چهره‌های فقیران را می‌سایید؟» پدرِ لشکریانِ آسمان چنین می‌گوید.

¹⁶پدر ما گفت: «چون دخترانِ صَهیون مغرورند—با گردن‌های افراشته و چشمانِ عشوه‌گر راه می‌روند، با گام‌های ریزِ تند خرامان می‌روند، و خلخال‌های پاهایشان را به صدا درمی‌آورند، ¹⁷پس پدرِ متعال سرهای دخترانِ صَهیون را به گَری مبتلا خواهد ساخت، و پدر ما پیشانی‌هایشان را عریان خواهد کرد.»

¹⁸در آن روز پدرِ متعال زیورهایشان را از ایشان خواهد گرفت: خلخال‌ها، سربندها، آویزهای هلالی، ¹⁹گوشواره‌ها، دستبندها، روبندها، ²⁰سرپوش‌ها، زنجیرهای پا، کمربندها، شیشه‌های عطر، طلسم‌ها، ²¹انگشترهای نگین‌دار، حلقه‌های بینی، ²²جامه‌های جشن، رداها، بالاپوش‌ها، کیف‌ها، ²³آینه‌های دستی، جامه‌های کتانِ نازک، دستارها و شال‌ها.

²⁴آنگاه، به‌جای عطر بوی گَند خواهد بود؛ به‌جای کمربند، ریسمان؛ به‌جای مویِ آراسته، کچلی؛ به‌جای جامه‌های فاخر، پوششی از پارچهٔ زبر؛ و داغِ ننگ به‌جای زیبایی. ²⁵مردانت به دمِ شمشیر خواهند افتاد، و دلاورانت در میدانِ جنگ. ²⁶دروازه‌هایش سوگواری و نوحه سر خواهند داد؛ و او عریان بر زمین خواهد نشست.