ننگ ما را بردار
هفت زن به یک مرد التماس می‌کنند تا نام او را بر خود بگذارند، فقط برای آنکه ننگشان برداشته شود. با این حال بازماندگان اورشلیم مقدس خوانده خواهند شد، لکه‌های خونشان شسته می‌شود، و پدر ما بر صهیون ابر و آتشی می‌گستراند — پناهی واقعی از گرما و طوفان.
4 1در آن روز، هفت زن به یک مرد چنگ خواهند زد و خواهند گفت: «نان خود را خواهیم خورد و جامهٔ خود را خواهیم پوشید؛ تنها بگذار به نام تو خوانده شویم. ننگ ما را بردار.»
آن شاخه، زیبا و پرشکوه
2در آن روز، شاخهٔ پدر ما زیبا و پرشکوه خواهد بود، و ثمرِ آن سرزمین، فخر و جلالِ بازماندگانِ اسرائیل خواهد شد. a a v2 «شاخه» نامی است که پدر ما برای عیسی به کار می‌برد، همان نسلِ موعودِ داوود — همان لقبی که بعدها در اِرمیا و زکریا نیز به او داده شده است. 3و هر که در صَهیون باقی بماند و در اورشلیم برجای ماند، مقدّس خوانده خواهد شد— هر که در اورشلیم برای حیات ثبت شده باشد، 4آنگاه که پدرِ حاکمِ مطلق، آلودگیِ دخترانِ صَهیون را شسته و لکه‌های خونِ اورشلیم را از میانِ او به روحِ داوری و روحِ سوزان پاک کرده باشد. 5آنگاه پدر ما بر تمامیِ محدودهٔ کوهِ صَهیون و بر محفل‌هایش، ابری در روز و دود، و آتشی درخشان و شعله‌ور در شب پدید خواهد آورد؛ زیرا بر فرازِ تمامِ آن جلال، سایبانی خواهد بود. 6آن، پناهگاهی خواهد بود تا در روز از گرما سایه دهد، و ملجأ و نهانگاهی از توفان و باران.
