Paneda Nabi Habakuk
Habakuk ngadoakeun deui naon anu geus didéngéna, nempo Rama urang ngalangkah kaluar ti Teman, ngoyagkeun gunung-gunung jeung bangsa-bangsa pikeun nyalametkeun umat-Na. Titingalan éta ngajadikeun manéhna ngageter nepi ka tulang — tapi manéhna milih bungah di Rama kasalametanana sanajan unggal pepelakan jeung ingon-ingon gagal.
3 1Paneda ti Nabi Habakuk, nurutkeun lagu Sigionot. a a v1 Sigionot: sigana hiji gaya musik anu pinuh ku rasa sarta ngocor bebas; ieu paneda ditulis supaya dilagukeun. 2Nun Ama, abdi parantos nguping wartos ngeunaan Ama, sareng abdi gimir ku kaagungan Ama. Nun Ama, hudangkeun deui damelan Ama dina jaman abdi sadaya; dina jaman abdi sadaya tembongkeun; dina bebendu mugi emut kana welas asih. b b v2 Habakuk nyuhunkeun ka Rama urang supaya emut kana manah-Na anu pinuh karunya — asih anu jero anu karaos ku kolot ka anakna. Di handapeun unggal panyambat menta welas asih, aya panyambat supaya manah Rama urang malik ka urang. 3Rama urang sumping ti Teman, Nu Maha Suci ti Gunung Paran. Kamulyaana-Na nyimbutan langit, sarta bumi pinuh ku pupujian ka Mantenna. 4Caang-Na saperti cahaya; sinar ngagelebur tina panangana-Na; sarta di dinya kakawasaana-Na nyumput. 5Di payuneuna-Na aya pageblug angkat, sarta panyakit nuturkeun dina sampeana-Na. 6Mantenna ngadeg sarta ngageterkeun bumi; Mantenna ningali sarta ngajantenkeun bangsa-bangsa gumeter. Gunung-gunung nu langgeng ancur; pasir-pasir nu salalanggengna rubuh. Jalan-jalan Mantenna geus aya ti baheula. 7Abdi ningali kemah-kemah Kusan dina kasangsaraan; reregan nagri Midian gumeter. 8Naha bebendu Ama ka walungan-walungan, nun Ama? Naha amarah Ama ka walungan-walungan, atanapi wera Ama ka laut, nalika Ama nitih kuda-kuda Ama, dina kareta-kareta kasalametan Ama? 9Ama ngabuka gondewa Ama; Ama nyaur seueur jamparing. Ama meulah bumi ku walungan-walungan. 10Gunung-gunung ningali Ama tuluy ngagibrig; cai nu ngagulidag nyapu ngaliwat; jero laut ngagorowokkeun sorana sarta ngangkat leungeunna luhur-luhur. 11Panonpoe jeung bulan cicing di tempatna nu luhur, ku caangna jamparing Ama nu ngagelesat, ku kelebetna tumbak Ama nu ngagenclang. 12Kalayan wera Ama ngaliwatan bumi; kalayan amarah Ama ngirik bangsa-bangsa. 13Ama angkat pikeun kasalametan umat Ama, pikeun kasalametan jalma nu diurapan ku Ama. Ama ngaremukkeun sirah imah jalma jahat, dibuka ti sirah nepi ka dampal suku. 14Ku jamparingna sorangan Ama nojos sirah para prajuritna, anu datang ngagelebug rek ngaburakkeun abdi, agul saolah-olah rek nerkam nu miskin kalawan sumput-sumput. 15Ama nincak laut ku kuda-kuda Ama, ngagulidagna cai nu rongkah. 16Abdi nguping, tuluy awak abdi gumeter; biwir abdi ngadaregdeg ku eta sora; karuksakan ngarayap kana tulang abdi, sarta suku abdi ngadegdeg. Nanging abdi rek ngadago kalawan jempe, ngantosan datangna poe kasusah ka bangsa anu narajang abdi sadaya.
17Sanajan tangkal kondang teu kembangan, sarta teu aya buah dina tangkal anggur; sanajan panen jaitun gagal, sarta sawah-sawah teu ngahasilkeun kadaharan; sanajan teu aya domba dina kandang, sarta teu aya sapi dina pajegalan, 18nanging abdi rek bungah ku Rama urang; abdi rek suka bungah ku Rama anu nyalametkeun abdi. 19Rama Nu Maha Kawasa teh kakuatan abdi; Mantenna ngajantenkeun suku abdi saperti suku uncal; Mantenna ngajantenkeun abdi leumpang dina tempat-tempat nu luhur. Pikeun pamingpin paduan suara: kalawan kacapi-kacapi abdi. c c v19 “Pikeun pamingpin paduan suara: kalawan kacapi-kacapi abdi” nya eta hiji pituduh pintonan anu nembongkeun yen ieu paneda digubah pikeun paduan suara Bait Allah.