Nimêja Habeqûq
Habeqûq ya ku bihîstiye vedigerîne dua, dibîne ku Bavê me ji Têmanê derdikeve, çiya û gelan dihejîne ku gelê xwe rizgar bike. Dîtin wî heta hestiyan dilerizîne — lê dîsa jî ew şahiyê di Bavê rizgariya xwe de hildibijêre, her çend hemû dexil û pez têk herin.
3 1Nimêja Habeqûqê pêxember, li ser Şîgîonotê. a a v1 Şîgîonot: dibe ku şêweyekî muzîkê yê coşdar û serbest be; ev nimêj ji bo stiranê hatiye nivîsandin. 2Ya Bavê me, min dengê te bihîst, û ez di heybetê de me. Ya Bavê me, di dema me de kara xwe nû bike; di dema me de wê bide zanîn; di hêrsê de rehmê bîne bîra xwe. b b v2 Habeqûq ji Bavê me dixwaze ku dilê xwe yê dilrehmiyê bîne bîra xwe — hezkirina kûr a ku dê û bav ji bo zarokekî dikişînin. Di bin her hawara ji bo rehmê de, hawara ji bo ku dilê Bavê me ber bi me ve vegere heye. 3Bavê me ji Têmanê hat, Yê Pîroz ji Çiyayê Paranê. Rûmeta wî ezman nixumand, û erd bi pesnê wî tije bû. 4Ronahiya wî mîna ronahiyê bû; tîrêj ji destê wî çirûskîn; û hêza wî li wir veşartî bû. 5Li pêşiya wî weba diçû, û nexweşî li pey lingên wî dihat. 6Ew rawesta û erd hejand; wî nêrî û gelan da lerizandin. Çiyayên herheyî perçe bûn; girên hetahetayî xwar bûn. Rêyên wî kevnar in. 7Min konên Kûşanê di tengasiyê de dîtin; perdeyên welatê Midyanê lerizîn. 8Ma hêrsa te li ser çeman bû, Ya Bavê me? Ma xezeba te li ser çeman bû, an kîna te li ser deryayê, gava tu li ser hespên xwe, li ser erebeyên xwe yên rizgariyê siwar bûyî? 9Te kevana xwe vekir; te gelek tîr xwestin. Te erd bi çeman qelişand. 10Çiyayan tu dîtî û ew pêçîn; avên hêrs derbas bûn; kûrahî dengê xwe bilind kir û destên xwe hildan jor. 11Roj û heyv li cihê xwe yê bilind rawestiyan, bi ronahiya tîrên te yên bilez, bi çirûska rimê te yê biriqok. 12Bi kînê te di nav erdê re meşiya; bi hêrsê te gel kutan. 13Tu ji bo rizgariya gelê xwe derketî, ji bo rizgariya meshkiriyê xwe. Te serê mala xerabkar perçiqand, ji serî heta pêyan ew tazî kir. 14Bi tîrên wî yên xwe te serê leşkerên wî qul kir, ên ku bi bahozê derketin da ku min belav bikin, bi şahiyê mîna ku dizî belengazan daqurtînin. 15Te derya bi hespên xwe pêpes kir, pêlên avên bihêz. 16Min bihîst, û bedena min lerizî; ji dengî lêvên min hejiyan; rizîn kete hestiyên min, û lingên min di bin min de lerizîn. Lê dîsa ezê bêdeng li bendê bim, ji bo roja tengasiyê ya ku wê bê ser gelê ku êrîşî me dike.
17Her çend dara hêjîrê gul neke, û ti fêkî li ser mêwan nebe; her çend berhema zeytûnê têk here, û zevî xwarin peyda nekin; her çend li axurê pez tunebe, û li tewleyê ga tunebe jî, 18dîsa ezê bi Bavê me şa bibim; ezê bi Bavê rizgariya xwe kêfxweş bibim. 19Bavê Serwer hêza min e; ew lingên min mîna yên xezalê dike; ew min li ser bilindahiyan dimeşîne. Ji serokê koroyê re: bi amûrên min ên têldar. c c v19 “Ji serokê koroyê re: bi amûrên min ên têldar” rêbernameyeke lêxistinê ye ku nîşan dide ev nimêj ji bo koroya perestgehê hatiye honandin.
